Pytanie:

Czy wysokość udzielonych bonifikaty przy sprzedaży refundowanych leków na receptę należy uznać za koszt nie stanowiący kosztu uzyskania przychodów?

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż leków w aptece należącej do Spółki. Apteka sprzedaje leki na receptę za tzw. "symboliczny grosz", tj. za lek pacjent powinien uiścić opłatę ryczałtową w wysokości 3,20zł, zaś lek ten sprzedawany na receptę bez stosowania bonifikaty kosztuje 42,97zł. Apteka do sprzedaży tych leków stosuje bonifikatę cenową w wysokości 3,19zł i lek ten sprzedaje za 1 grosz. Wartość tego leku pomniejszona o opłatę ryczałtową w kwocie 3,20zł jest refundowana przez NFZ (kwota refundacji wynosi 39,77zł). Po zastosowaniu bonifikaty, wartość sprzedanego leku jest równa kwocie 39,78zł. Lek ten podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Spółka zwróciła się z pytaniem:

- Czy przedmiotowe wielkości bonifikat prawidłowo uznawane są za koszt nie stanowiący kosztu uzyskania przychodu?

Spółka sformułowała też własne stanowisko w sprawie stwierdzając, iż:

bonifikata ta to obniżka ceny przyznawanej po dokonaniu transakcji, najczęściej jako zachęta do zwiększenia zakupów. Jest to rodzaj rabatu, czyli obniżki ustalonej ceny określonego towaru wyrażonej kwotowo. Tak udzielona bonifikata w chwili sprzedaży leku nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, ma natomiast wpływ na zmniejszenie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Jednocześnie Spółka informuje, iż w niniejszej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, ani też postępowanie przed sądem administracyjnym.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę i stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia tego zdarzenia, postanawia udzielić następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego:

Definicję przychodu z działalności gospodarczej dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych, zawiera art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1991r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Stosownie do generalnej zasady wyrażonej w tym przepisie za przychód, z zastrzeżeniem ust.3 i 4 oraz art.13 i 14 są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne w tym również różnice kursowe. Stosownie zaś do art.12 ust.3 cytowanej ustawy za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z ust. 3a wyżej cytowanego artykułu, za datę powstania przychodu, o którym mowa wyżej, uważa się, z zastrzeżeniem ust.3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Natomiast stosownie do art.12 ust.3e cytowanej ustawy, w przypadku otrzymania przychodu o którym mowa w ust.3, do którego nie stosuje się ust.3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia "bonifikata", w związku z tym jej definicja powinna być odczytywana zgodnie ze znaczeniem językowym. Bonifikata to zmniejszenie pierwotnej ceny towaru lub usługi przyznawana po dokonaniu transakcji, zwykle jako zachęta do zwiększenia zakupów albo forma rekompensaty z powodu faktycznie poniesionej lub przewidywanej straty kontrahenta. Jest to rodzaj rabatu, czyli obniżki ustalonej ceny określonego towaru wyrażonej procentowo lub kwotowo.

Należy ponadto zauważyć, iż w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust.1 (...). Natomiast w świetle art.15 ust.4 cytowanej ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody z zastrzeżeniem ust.4b i 4c.

Z powyższego wynika, iż warunkiem zakwalifikowania wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest faktyczne jego poniesienie. Ponadto z istoty kosztu wynika, iż musi uprzednio zaistnieć faktyczny wydatek w wysokości odpowiadającej kosztowi uzyskania przychodu. Zatem nie można uznać za koszt uzyskania przychodu bonifikat czyli niepobieranych opłat za leki, albowiem nie stanowią one wydatku poniesionego w sensie faktycznym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przy sprzedaży leków na receptę, objętych refundacją ryczałtową z Narodowego Funduszu Zdrowia, Spółka stosuje dodatkowo bonifikatę cenową wyrażoną kwotowo, która ma na celu zachęcenie klientów do dokonywania zakupów w aptece. Zatem ostateczna cena którą płaci klient wynosi 1 grosz.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy stwierdzić, iż udzielona bonifikata, czyli wyrażona kwotowo część niepobranej należność za sprzedany towar, nie wpływa na wysokość kosztów uzyskania przychodów w świetle wyżej cytowanych przepisów art.15 ust.1 ustawy. Jednakże udzielona bonifikata jest elementem zmniejszającym przychód w część odpowiadającej wysokości udzielonej bonifikaty przy zakupie leku.

Przychodem z tytułu prowadzenia apteki są: kwoty należne z tytułu sprzedaży leków, po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat oraz kwoty refundacji. W praktyce przychodem apteki są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków lub materiałów medycznych oraz kwoty otrzymanej refundacji ceny leku lub materiału medycznego wydawanego ubezpieczonemu bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością. Przy czym należy pamiętać, że u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zatem Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku uznaje, że stanowisko podatnika przedstawione we wniosku z dnia 25.04.2007r. jest prawidłowe.