Pytanie:

Dotyczy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych różnicy w cenie powstałej między ceną sprzedaży wyrobów gastronomicznych, a ich ceną promocyjną.

Pismem z dnia 30 października 2006r. (wpływ do tutejszego organu podatkowego w dniu 06.11.2006r.) Spółka X zwróciła się do tut. organu z zapytaniem:czy różnicę w cenie powstałą między ceną sprzedaży wyrobów gastronomicznych, a ich ceną promocyjną, należy opodatkować podatkiem dochodowym od osób prawnych.Zdaniem Jednostki różnica w cenie (powstała między ceną sprzedaży wyrobów gastronomicznych, a ich ceną promocyjną), jest rodzajem opustu udzielonego dla klienta za dokonany zakup większej ilości produktów. Udzielony klientowi opust zmniejsza wartość obrotu i dodatkowo nie podlega opodatkowaniu.

Pismem z dnia 30 października 2006r. (wpływ do tutejszego organu podatkowego w dniu 06.11.2006r.) Spółka X zwróciła się do tut. organu z zapytaniem:czy różnicę w cenie powstałą między ceną sprzedaży wyrobów gastronomicznych, a ich ceną promocyjną, należy opodatkować podatkiem dochodowym od osób prawnych.Zdaniem Jednostki różnica w cenie (powstała między ceną sprzedaży wyrobów gastronomicznych, a ich ceną promocyjną), jest rodzajem opustu udzielonego dla klienta za dokonany zakup większej ilości produktów. Udzielony klientowi opust zmniejsza wartość obrotu i dodatkowo nie podlega opodatkowaniu.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu, po przeanalizowaniu przedstawionego wyżej stanu faktycznego oraz prawnego stwierdza co następuje. Zgodnie z przepisami art.12 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą (...), osiągnięte w roku podatkowym, uważa się należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia "bonifikata" lub "skonto". W związku z powyższym definicje te winny zostać odczytane zgodnie ze znaczeniem językowym.

Bonifikatę należy rozumieć jako:obniżkę ceny przyznawanej po dokonaniu transakcji, która ma zazwyczaj zachęcać klienta do zwiększenia zakupów,lub forma rekompensaty z powodu faktycznie poniesionej lub przewidywanej straty kontrahenta. Jest to zatem rodzaj rabatu, polegający na obniżce ceny określonego towaru, którą wyraża się procentowo lub kwotowo.Skontem natomiast nazywa się zniżkę ceny udzieloną nabywcy, który płaci gotówką za zakupiony towar (objęty sprzedażą kredytową lub ratalną).

Mając na uwadze treść powyżej powołanych przepisów art.12 ust.3, należy uznać, iż zamysłem ustawodawcy było odniesienie się do udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych różnych przejawów preferencji cenowych, które powodują zmniejszenie ceny sprzedaży i wpływają na zmniejszenie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. W odniesieniu zatem do przedmiotowego wniosku, przychodem, w rozumieniu powyżej powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będą kwoty należne z tytułu sprzedaży każdej porcji pierogów po uwzględnieniu kwoty udzielonego rabatu, opustu lub bonifikaty.

Za przychód uzyskany ze sprzedaży wyrobów gastronomicznych Spółka winna zatem wykazać kwoty wszystkich sprzedanych porcji pierogów, z uwzględnieniem obniżki ceny zastosowanej wobec klienta przy zakupie jedenastej porcji pierogów. Powstałe różnice między ceną sprzedaży wyrobów, a ich ceną promocyjną nie podlegają bowiem opodatkowaniu.

Jednocześnie tut. organ podatkowy pragnie zauważyć, iż podstawą zastosowania przez Podatnika "promocji cenowych" jest posiadanie regulaminu promocji lub umowy ze stałym kontrahentem, które w sposób jednoznaczny i przejrzysty, winny określać regulacje i warunki przyznania nabywcom wyrobów lub towarów - określonych preferencji cenowych. Na marginesie tut. organ zauważa, że stosowanie dla celów marketingowych bądź promocyjnych: rabatów, opustów lub innych promocji, winno być prowadzone wyłącznie dla celów promocji towarów lub usług, a nie obejścia prawa podatkowego. Ustosunkowując się zatem do wniesionego zapytania, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu stwierdza, iż stanowisko Jednostki zawarte w złożonym wniosku jest prawidłowe.

Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że powyższa interpretacja dotyczy jedynie opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i udzielana jest w oparciu o przepisy prawa podatkowego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Ponadto zgodnie z art.14b §1 i §2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika. Jest natomiast wiążąca dla organu podatkowego i organu kontroli skarbowej, właściwych dla podatnika i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym art.14b §5 powołanej ustawy.

Na niniejsze postanowienie przysługuje zgodnie z art.14a §4 w związku z art. 236§1 ustawy Ordynacja podatkowa, zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia stosownie do art.236 §2 ustawy Ordynacji podatkowej.