Pytanie:

czy udzielenie nieoprocentowanej lub oprocentowanej pożyczki powoduje skutki dla Podatnika jako pożyczkodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

POSTANOWIENIE

Na podstawie art. 14 a § 4 w zw. z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (tj. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa z dnia 3 stycznia 2006r. (data wpływu do Urzędu 04.01.2006r.) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, tj., Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie ? biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny

postanawia:

uznać stanowisko Strony w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za prawidłowe.

UZASADNIENIE

Z przedstawionego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, że udziela on swoim pracownikom różnego rodzaju pożyczek z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz ze środków obrotowych. Zasady i warunki udzielania pomocy ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych określone są w zarządzeniu Dyrektora Generalnego Przedsiębiorstwa. Przyznawanie i wysokość świadczeń socjalnych uzależniona jest od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników Przedsiębiorstwa. Jedną z form pomocy jest udzielanie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pożyczek na cele mieszkaniowe, które są oprocentowane w wysokości 2% w stosunku rocznym. Poza pożyczkami finansowanymi ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, Podatnik udziela również swoim pracownikom oprocentowanych lub nieoprocentowanych pożyczek ze środków obrotowych. W przypadku nieoprocentowanych pożyczek ze środków obrotowych pracownik ponosi jedynie koszt rat kapitałowych od udzielonych pożyczek. W świetle powyższego Podatnik zwrócił się z zapytaniem czy udzielenie oprocentowanej bądź nieoprocentowanej pożyczki powoduje dla pożyczkodawcy skutki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Zdaniem Podatnika, otrzymanie odsetek od pożyczki mieszkaniowej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie powoduje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ kwoty otrzymanych należności nie zalicza się do przychodów podlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przypadku udzielania innych oprocentowanych pożyczek, przychodem podlegającym opodatkowaniu będą otrzymane odsetki od pożyczek udzielanych na rzecz pracowników. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 4 pkt 2 w/w ustawy do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek. Przychód powstaje z chwilą otrzymania kwoty odsetek, która zwiększa podstawę do opodatkowania tym podatkiem. W przypadku natomiast nieoprocentowanych pożyczek nie powstanie żaden przychód w podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego przedstawiona przez Stronę argumentacja jest prawidłowa. W przypadku pożyczek udzielonych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz.654 ze zm.), zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych zwiększają ten fundusz. Zasady tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz zasady gospodarowania środkami tego Funduszu, przeznaczonego na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z tego Funduszu oraz na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych, określa ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy środki Funduszu zwiększa się o wpływy z oprocentowania pożyczek udzielonych na cele mieszkaniowe. Zatem odsetek od udzielonych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pożyczek na cele mieszkaniowe nie zalicza się do przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Natomiast do pożyczek udzielonych z innych środków oraz naliczanych od nich odsetek, mają zastosowanie następujące przepisy w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulujące zasady ich opodatkowania (w przypadku pożyczkodawcy):art. 12 ust. 4 pkt 1 stanowiący, m.in. iż do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). W świetle tego artykułu kwoty otrzymanych lub zwróconych pożyczek nie stanowią przychodu podatkowego;art. 12 ust. 4 pkt 2 stanowiący, iż do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).Podatnik uzyskuje przychód podatkowy dopiero w momencie faktycznego otrzymania odsetek. Przy ustalaniu przychodu z odsetek obowiązuje bowiem zasada kasowa. Ponieważ odsetki podlegają opodatkowaniu jako otrzymane (zapłacone), zaniechanie naliczania oprocentowania od całości lub części wierzytelności, a także umorzenie, rozłożenie na raty bądź odroczenie terminów płatności odsetek, nie wywiera skutków podatkowych, chyba ze zachodzą okoliczności określone w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powyższe stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem zajętym przez Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 13.01.1999r., nr PB3/5912-722-604/HS/98.

Reasumując, udzielenie przez Podatnika jego pracownikowi nieoprocentowanej pożyczki ze środków obrotowych jest dla Przedsiębiorstwa neutralne podatkowo w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast w przypadku oprocentowania pożyczki, przychodem dla Podatnika będą otrzymane odsetki od tej pożyczki.

Mając powyższe ma uwadze, postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

Pouczenie

Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Strony i jest wiążąca dla organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej właściwych dla Strony ? do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14 b § 1 i 2 ustawy ? Ordynacja podatkowa).

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia (art. 14 a § 4 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 ustawy ? Ordynacja podatkowa).