Pytanie:

Czy dochód z nieodpłatnego używania wodociągu ustalony w oparciu o wcześniej obowiązującą stawkę czynszu jest prawidłowy?

Z pisma wynika, że Spółka jest spółką prawa wodnego. Dochody Spółki przeznaczane są na cele statutowe i jako takie zwolnione są od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1, pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka zarządza wodociągiem bezumownie. Właścicielem wodociągu jest Urząd Miasta i Gminy. Poprzednia umowa dzierżawy została wypowiedziana przez Spółkę ze względu na zmianę uwarunkowań gospodarczych. Zaproponowana nowa treść umowy nie została przez właściciela podpisana jednak nie nastąpiło również odebranie wodociągu. Spółka nadal użytkuje i zarządza wodociągiem jednak nie jest zobowiązana do ponoszenia kosztów z tytułu dzierżawy wodociągu. Poprzednia umowa dzierżawy określała czynsz roczny w wysokości 100 zł netto.
Spółka stoi na stanowisko, że z tytułu nieodpłatnego użytkowania wodociągu przez rok 2005 uzyska przychód w wysokości 100 zł. Jest to wartość ustalona w oparciu o wcześniej obowiązującą stawkę czynszu.

Stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w art. 12 ust. 1, pkt 2 stanowi, że przychodem jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. Zgodnie z art. 12 ust. 5 w/w ustawy wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Ponieważ na terenie działania Spółki nikt nie prowadzi działalności o podobnym charakterze tak więc przyjęcie wartości nieodpłatnego świadczenia w wysokości 100 zł w roku 2005 (wynikającej z ostatniej umowy dzierżawy) jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmian przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.