Istota interpretacji:

1. Czy w sytuacji, gdy Spółka wykazała VAT należny w wysokości wyższej niż była zobowiązana wykazać (wskutek błędnego zastosowania przepisów) oraz zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwoty wykazanego VAT należnego, prawidłowe jest zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt b ustawy o POOP poprzez rozpoznanie kwot efektywnie odzyskanego podatku VAT (np. w formie zwrotu nadpłaty w podatku VAT, bądź odpowiedniego obniżenia bieżącego zobowiązania z tytułu VAT) jako przychodu podatkowego bez obowiązku korygowania wysokości kosztów uzyskania przychodów? 2. W sytuacji, gdy odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, to czy Spółka powinna rozpoznać kwoty efektywnie "odzyskanego" podatku VAT jako przychód podatkowy w momencie faktycznego otrzymania lub rzeczywistego zadysponowania tymi kwotami (np. zaliczenia na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych, otrzymania zwrotu nadpłaty w podatku VAT), a nie np. w momencie złożenia wniosku o nadpłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W związku z prowadzoną działalnością w ramach akcji promocyjnych Wnioskodawca dokonywała nieodpłatnych przekazań różnego rodzaju towarów na rzecz podmiotów trzecich oraz materiałów promocyjnych do sklepów sprzedających sprzęt marki S., odprowadzając podatek VAT należny od tego rodzaju przekazań. W związku z istotnymi wątpliwościami co do prawidłowości postępowania w świetle obowiązujących przepisów o VAT (tj. co do konieczności opodatkowania VAT niektórych nieodpłatnych przekazań towarów związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą), Spółka nie wyklucza złożenia w przyszłości korekt rozliczeń VAT we wskazanym zakresie w celu odzyskania nienależnie zapłaconego (wykazanego w deklaracji) podatku VAT. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o PDOP Spółka zaliczała należny podatek VAT wykazywany w związku z przedmiotowymi działaniami marketingowymi i promocyjnymi do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w sytuacji, gdy Spółka wykazała VAT należny w wysokości wyższej niż była zobowiązana wykazać (wskutek błędnego zastosowania przepisów) oraz zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwoty wykazanego VAT należnego, prawidłowe jest zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt b ustawy o POOP poprzez rozpoznanie kwot efektywnie odzyskanego podatku VAT (np. w formie zwrotu nadpłaty w podatku VAT, bądź odpowiedniego obniżenia bieżącego zobowiązania z tytułu VAT) jako przychodu podatkowego bez obowiązku korygowania wysokości kosztów uzyskania przychodów...
2. W sytuacji, gdy odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, to czy Spółka powinna rozpoznać kwoty efektywnie "odzyskanego" podatku VAT jako przychód podatkowy w momencie faktycznego otrzymania lub rzeczywistego zadysponowania tymi kwotami (np. zaliczenia na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych, otrzymania zwrotu nadpłaty w podatku VAT), a nie np. w momencie złożenia wniosku o nadpłatę.
   
   

Spółka stoi na stanowisku, iż w sytuacji gdy wykazywała VAT należny w wysokości wyższej niż była zobowiązana, zaś kwoty wykazanego VAT należnego Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów, to dokonanie korekty rozliczeń w podatku VAT przez Spółkę skutkujące przyznaniem określonych sum odpowiadających kwotom podatku VAT uznanym uprzednio za koszty uzyskania przychodów spowoduje konieczność rozpoznania tych kwot przez Spółkę jako przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Traktowanie takie wynika z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. A contrario, przepis ten nie dotyczy podatków i opłat na rzecz budżetu państwa albo gmin, które uprzednio zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - w takiej sytuacji wskazane w omawianym przepisie podatki i opłaty będą stanowić przychód.

W opinii Spółki powyższy przepis modyfikuje zasadę uznawania za przychody otrzymanych przez podatnika pieniędzy i wartości pieniężnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy O PODP) w ten sposób, że przychodami nie są zwrócone podatki, o ile nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. A contrario, jeżeli podatek został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, to w razie jego zwrotu wyłączenie przewidziane w ww. przepisie nie ma zastosowania, a zatem na mocy ogólnej definicji przychodów taka kwota powinna zostać rozpoznana przez podatnika jako przychód. Nie istnieje bowiem przepis pozwalający na wyłączenie, w stosunku do zwróconych podatków, zasady określonej w art. 12 ust 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którą otrzymane pieniądze są przychodem podatkowym (nadpłacony podatek należny nie został zakwalifikowany do zamkniętej grupy przychodów nieuznawanych przez ustawę za przychód podatkowy wymienionych w art. 12 ust. 4 ustawy o PDOP).

Warto podkreślić, iż także zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4f, w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku VAT zgodnie z przepisami ustawy o VAT, naliczony podatek stanowi przychód w tej części, w której podatek ten uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Tak więc, warunkiem rozpoznania podatku naliczonego jako przychodu jest uprzednie zaliczenie tego podatku do kosztów uzyskania przychodów. Jakkolwiek brak jest przy tym przepisu, który odnosiłby się do podatku VAT należnego rozpoznanego jako koszt uzyskania przychodów, zdaniem Spółki mechanizm rozpoznania przychodu z tego tytułu wynika bezpośrednio z wykładni art. 12 ust. 4 pkt 6. W związku z powyższym, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust 1 pkt 4f i a contrario art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o PDOP, w związku z zaliczeniem należnego podatku VAT do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o PDOP, nadpłacony przez Spółkę podatek należny stanowi jej przychód.

Spółka pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w praktyce organów podatkowych:

• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 15 kwietnia 2009r. (sygn. IPPB5/423-119/09-2/AM) zajął stanowisko, zgodnie z którym "kwota zwrotu lub obniżenia podatku w części uprzednio zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów będzie stanowiła przychód w podatku dochodowym od osób prawnych w momencie otrzymania zwrotu. Zatem brak jest podstaw prawnych do korygowania w tym przypadku kosztów uzyskania przychodów, a tym samym Spółka nie jest zobowiązana do korekty deklaracji oraz zeznań podatkowych."
• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 lutego 2009 r. (sygn. ILPB3/423-603/082/MC) uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym nadpłacony podatek należny oraz różnica w podatku naliczonym wynikająca z dokonania korekty rozliczeń VAT - stanowić będą przychód dla spółki, bez obowiązku korygowania wysokości kosztów uzyskania przychodów.
• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 stycznia 2009 r. (sygn. ILPB3/423-719/08-4/ŁM) przedstawił stanowisko, zgodnie z którym "przepisy stanowią, że zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty, co do zasady, nie stanowią przychodu. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, w której podatki i opłaty o jakich mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji zwrócone podatki i opłaty będą stanowiły przychód w części, w jakiej zostały wcześniej uznane za, koszty uzyskania przychodów. Biorąc powyższe pod uwagę w części, w jakiej wcześniej podatek od nieruchomości zaliczono do kosztów uzyskania przychodu, nadpłata będzie stanowiła przychód podatkowy.
  
  

Ad. 2

W ocenie Spółki skorygowane przez nią wartości podatku VAT, o których mowa powyżej powinny być rozpoznane jako przychód podatkowy w momencie ich faktycznego otrzymania przez Spółkę (bądź rzeczywistego zadysponowania nimi), tj. w momencie np. zaliczenia odpowiednich wartości na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych, otrzymania zwrotu nadpłaty w podatku VAT — zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, który stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Spółka pragnie ponadto wskazać, iż stanowisko tożsame z przedstawionym powyżej zajęły także organy podatkowe w wydawanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego:

• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 15 kwietnia 2009 r. (sygn. IPPB5/423-119/09-2/AM) wskazał, iż kwota zwrotu lub obniżenia podatku w części uprzednio zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów będzie stanowiła przychód w podatku dochodowym od osób "prawnych w momencie otrzymania zwrotu.
• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 2 lutego 2009 r. (sygn. ILPB3/423-803/08-3/MC) zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym "skorygowane wartości VAT powinny być rozpoznane jako przychód podatkowy w momencie ich faktycznego otrzymania przez podatnika, tj., w momencie np. zaliczenia odpowiednich wartości na poczet bieżących tub przyszłych zobowiązań podatkowych, otrzymania zwrotu nadpłaty w VAT, lub otrzymania zwrotu zwiększonej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT)"
• Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 stycznia 2009 r. (sygn. ILPB3/423-719/08-4/ŁM) uznał iż "momentem rozpoznania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie moment faktycznego otrzymania przez Spółkę zwrotu nadpłaconego podatku."
• Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 2 lutego 2009 r. (sygn. IPPB5/423-172/08-2/DG) uznał za prawidłowe stanowisko Spółki, zdaniem której przychód podatkowy powstanie w momencie otrzymania zwrotu nadpłaty na rachunek bankowy Spółki Skoro bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera jednoznacznego wskazania, w którym momencie powstaje przychód podatkowy z tego tytułu, należy przyjąć, że przychód ten powstanie w momencie otrzymania zwrotu nadpłaty.°
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje