W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Do Spółki zostanie wniesiony aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa samodzielnie sporządzającego bilans. W wyniku tej czynności na Spółkę zostaną przeniesione należności spółki wnoszącej aport. Należności te w spółce wnoszącej aport zostały już zaliczone do przychodów należnych stanowiących element kalkulacji dochodu podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymanie należności, które zostaną przejęte przez Spółkę w wyniku aportu, będzie powodować u Spółki powstanie przychodu należnego?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie:

W ocenie Spółki otrzymanie należności, która zostanie przeniesiona na Spółkę w wyniku wniesienia aportu, będzie powodować powstanie przychodu należnego.

Jednocześnie Spółka w związku z powstaniem przychodu będzie miała prawo do ustalenia kosztów uzyskania przychodu w wysokości wartości nominalnej należności (włącznie z należnym podatkiem VAT).

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Spółka przedstawiła następujące uzasadnienie:

Faktyczne otrzymanie przez Spółkę od kontrahentów kwot wynikających z przejętych wraz z aportem należności będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego w Spółce (włączając kwotę VAT należnego) ze względu na fakt, że należności te nie były rozpoznane przez Spółkę jako przychód należny. Należności te bowiem nie są wynikiem działalności Spółki tylko powstały jako rezultat działań (np. sprzedaży towarów, świadczenia usług) dokonanych przez podmiot wnoszący aport. W świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychód podatkowy powstanie u Spółki w momencie otrzymania należności od dłużnika. Za taką interpretacją przemawia analiza przepisu art. 12 ust. 3 ustawy. Zgodnie z tym przepisem za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W momencie przejęcia wierzytelności Spółka nie osiąga choćby należnego przychodu.

W związku z powyższym dopiero w momencie otrzymania od dłużnika wierzytelności Spółka osiągnie przychód. Za tą interpretacją opowiedział się również Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w swoim postanowieniu z dnia 19.06.2006 r., sygnatura 1472/ROP1/423-121-183/06/AJ: "Samo nabycie wierzytelności przez Podatnika nie powoduje powstania u niego przychodu do opodatkowania. Wartość nabytych wierzytelności nie stanowi jednak należnego przychodu. Spółka uzyska przychód w momencie faktycznej realizacji tych wierzytelności, tj. w momencie ich zapłaty (względnie dalszego ich zbycia), stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie wydatki na zakup tych wierzytelności nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w momencie ich nabycia, lecz w momencie uzyskania przychodów z tych wierzytelności."

Podobnie wypowiada się Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu, który w swoim postanowieniu z dnia 13.04.2005 r., sygnatura 73/88/WD/423/38/05/SM stwierdza: "Nominalna wartość nabytej wierzytelności nie stanowi przychodu należnego w rozumieniu przepisów art. 12 ust. 3 ustawy do czasu faktycznej realizacji tej wierzytelności. Przychód z obrotu zakupioną wierzytelnością osiągany jest dopiero w momencie spłaty przez dłużnika części wierzytelności, a koszty uzyskania przychodów będą stanowiły wydatki odpowiadające cenie nabycia poszczególnych części spłat tej wierzytelności- art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych."

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W katalogu kosztów negatywnych (art. 16 ust.1 ustawy) nie zostały wymienione wydatki na nabycie wierzytelności. Spółka nabywa wierzytelności obejmując aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W zamian za wniesiony aport Spółka wydaje podmiotowi wnoszącemu akcje. Tym samym wydanie akcji będzie stanowiło rodzaj zapłaty za przejęte wierzytelności. Ponoszone w ten sposób wydatki mają na celu osiągnięcie przez Spółkę przychodu. W związku z powyższym wydatki poniesione na nabycie wierzytelności będą stanowiły koszt uzyskania przychodu, lecz dopiero w momencie faktycznego osiągnięcia przychodu - otrzymania należności od dłużnika. Koszty podatkowe będą obejmowały nominalną wartość wierzytelności, a wiec wartość obejmującą VAT należny, do którego zapłaty zobowiązana była spółka wnosząca aport. Podobne stanowisko w sprawie zajął Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie w swoim postanowieniu z dnia 29.11.2005 r., sygnatura PDOP/423-12/05.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko, iż spłata przez kontrahentów spółki wnoszącej aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa kwot przejętych wraz z aportem wierzytelności stanowi przychód należny wnioskodawca powołuje art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), stanowiący iż:

• przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art.12 ust.1 pkt 1)



• za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art.12 ust.3).

Powołanych przepisów nie można jednakże zastosować w przedmiotowej sprawie z uwagi na okoliczność zdarzenia przyszłego opisanego przez wnioskodawcę - nabycia wierzytelności jako składników majątku wniesionej do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa w zamian za wydane akcje Spółki. Na uwadze trzeba bowiem mieć przepisy art. 16 g ust. 2 oraz art. 4a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dokonując wyceny objętych składników majątku należy ustalić wartość firmy, którą zgodnie z art. 16 g ust. 2 stanowi dodatnia różnica między (...) nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki. Definicję składników majątkowych zawiera art. 4a pkt 2 ustawy, wg której oznaczają one aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3. Przez aktywa natomiast, w myśl art. 3 ust. pkt 12 ustawy z dn.29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz.694 z późn.zm.) rozumie się kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.

Jak wynika z powołanych przepisów wartość aktywów (a do nich zaliczają się też przejęte wierzytelności) jest uwzględniana przy ustalaniu wartości firmy. W związku z powyższym, faktyczne otrzymanie przez Spółkę od kontrahentów podmiotu wnoszącego aport kwot wynikających z przejętych wraz z aportem należności nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego w Spółce, ponieważ kwoty wierzytelności zostały rozliczone w ramach ustalania wartości firmy oraz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i innych składników majątku (art. 16g ust. 10, 10a ustawy). W związku z brakiem przychodu podatkowego z tytułu j.w. Spółka nie ma możliwości rozpoznania kosztów podatkowych związanych z tym zdarzeniem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.