Pytanie:

Czy pożyczki otrzymywane przez spółkę z o.o. od głównego udziałowca spółki na zakup gruntu inwestycyjnego stanowią przychód spółki?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w okresie od stycznia do października 2004 roku Spółka zawarła z głównym udziałowcem umowę pożyczki na zakup gruntu inwestycyjnego na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W umowie strony ustaliły wysokość oprocentowania tej pożyczki na poziomie 1% w stosunku rocznym. Na tej podstawie Spółka formułuje stanowisko, iż otrzymane przez Spółkę pożyczki nie stanowią przychodu w Spółce.

W odpowiedzi tutejszy urząd wyjaśnia, co następuje:
Umowa pożyczki uregulowana jest w przepisach art. 720-724 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Przepis art. 720 Kodeksu Cywilnego stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko o co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki może przewidywać odpłatność pożyczkobiorcy za pożyczone środki finansowe, jak też może być umową nieodpłatną.

Kwoty otrzymanych pożyczek nie stanowią przychodu w Spółce. Przychodami są natomiast skapitalizowane odsetki od tych pożyczek. Przedmiotowe pożyczki były udzielane Spóce od stycznia do października 2004 roku. Umówiona wysokość odsetek jest znacznie niższa niż stosowana standardowo na rynku. W przypadku, kiedy umowa pożyczki przewiduje zapłatę przez Spółkę odsetek od udzielanej pożyczki w wysokości niższej od oprocentowania, jakie banki stosują wobec kredytów udzielanych na podobny okres, na podobnych zasadach i w tej samej walucie - to zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 54, poz. 654 z późn.zm.), zwanej dalej "ustawą" różnica pomiędzy oprocentowaniem stosowanym na rynku a ponoszonym przez Spółkę, stanowi przychód Spółki z tytułu świadczeń częściowo odpłatnych (świadczeniem w tym przypadku są pożyczki, a odpłatnością za nie są ustalone odsetki).

Według wyżej wymienionego przepisu przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i ust. 4 oraz art. 13 i art. 14, są w szczególności:
- pkt 2) wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Zgodnie z art. 12 ust. 6a ustawy wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnicą między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust.6, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
Uwzględniając obowiązujące zmiany od 01 stycznia 2005 roku w zakresie wprowadzenia pojęcia świadczeń częściowo odpłatnych należy stwierdzić, że pojęcie to wprowadzono ustawą z dnia 18 listopada 2004 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 254, poz. 2533).
Z przepisów przejściowych, tj. art. 10 powołanej ustawy wynika, że zmiany mają zastosowanie do dochodów uzyskanych po 01 stycznia 2005 roku.

Przychodem, zatem w tym przypadku, jest różnica między odsetkami jakie w roku 2005 zapłaciłaby Spółka biorąc kredyt w banku, a odsetkami wynikającymi z umowy pożyczki.

W związku z tym, iż świadczenia częściowo odpłatne zaliczone ostały dopiero z dniem 01 stycznia 2005 roku do przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to w roku 2004 przychód z tytułu częściowo odpłatnych świadczeń nie wystąpił.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu zmiany lub uchylenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej wniesione za pośrednictwem Naczelnika Urzę#61623;du Skarbowego w Olecku w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 §2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Według art. 222 Ordynacji podatkowej zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Według art. 169 Ordynacji podatkowej. Podatnik jest zobowiązany do uiszczenia opłaty skarbowej na zażaleniu.