Pytanie:

Prosimy o interpretację pojęcia zawartego w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odnoszącego się doprzeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Prosimy o stwierdzenie czy istnieje obowiązek rozliczenia podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie faktur wysłanych do klienta, mimo że wyroby nie zostały odebrane z naszego magazynu. Faktury wystawiono napodstawie zamówień i umów handlowych. Czy analogicznie, w odniesieniu do kontrahentów unijnych, należy naliczyć podatek VAT według skali obowiązującej dla towarów w kraju, a po otrzymaniu potwierdzenia dostawy skorygować deklarację, w której wykazano podatek należny.

Działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. ) w odpowiedzi na pismo Spółki z dnia 22.11.2004r. ( data wpływu do Urzędu 25.11.2004r. ), znak KM/6793/2004 informuję, iż zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Spółka wystawiając więc faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług napodstawie zamówień i umów handlowych jest obowiązana do zapłaty naliczonego podatku VAT.

Przez dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. " Przeniesienie prawa" oznacza, iż podmiot może dowolnie rozporządzać i dysponować towarami jak właściciel, niekoniecznie będąc nim.

Obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów powstaje - zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT - 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

W myśl ust. 2 w/w artykułu w przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa wust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów generalnie podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0% stosownie do art. 41 ust. 3 w/w ustawy - jeżeli są spełnione warunki określone wart. 42 ust. 1 tzn.:
1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa wart. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2) podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju idostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Jednym z podstawowych warunków zastosowania przez podatnika do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów preferencyjnej stawki 0%, jest wymóg posiadania przez podatnika, przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy, w swojej dokumentacji dowodów, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy:
- zostały wywiezione z terytorium kraju
- zostały dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, tj. dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 3-5 ustawy o podatku VAT.

Jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy nie spełnia warunku posiadania w swojej dokumentacji dowodów, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji sprzedaży jako dostawę na terytorium kraju i opodatkowuje tą sprzedaż stawką właściwą dla danego towaru w kraju.

Po otrzymaniu przez podatnika dowodów na to, że towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone nabywcy w jego kraju należy złożyć korektę deklaracji VAT - 7 oraz informacji podsumowującej, w której wykazał dostawę towarów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz.U z 2000r. nr 54, poz. 654) po nowelizacji wprowadzonej ustawą z 12 listopada 2003 r. za datę powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą uznaje się dzień wystawienia faktury ( rachunku ), i jako ostateczny terminwskazuje ostatni dzień miesiąca, w którym :
- wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub
- wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub
- otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach.

Decydującym, dla potrzeb ustalenia przychodu, są trzy zdarzenia wskazane w omawianym przepisie, tj. wystawienie faktury, wykonanie czynności, wymagalność zapłaty z tym, że dotyczy to wyłącznie usług najmu, dzierżawy, leasingu., etc.

Nie wymagającym komentarza jest ustalenie daty przychodu w odniesieniu do wydania rzeczy lub zbycia praw majątkowych potwierdzonych fakturą.
W sytuacji, gdy o dacie tej nie decyduje wystawienie faktury ( rachunku ), datą tą jest ostatni dzień miesiąca, w którym wydano względnie zbyto prawo majątkowe.