Istota interpretacji:

Czy nieodpłatne przekazanie szkole wyposażenia placu zabaw spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w Spółce?

Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 2 września 2010r. Znak: IBPBI/2/423-888/10/PP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. BKIP w dniu 20 września 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej utworzona została na podstawie uchwały osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej w oparciu o ustawę z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Spółka posiada osobowość prawną. Podlega urzędowi gminy i działa na podstawie statutu. Przedmiotem działalności jest sprawowanie zarządu nad wspólnotą i jej racjonalne zagospodarowanie. Terenem działalności spółki są grunty wsi obejmujące 55,3374 ha pastwisk. W marcu 2010r. Spółka sprzedała działkę gruntową 0,1351 ha i uzyskała przychód w wysokości 27.020,00 zł. Walne zebranie członków podjęło uchwałę aby część w/w przychodu przeznaczyć na zakup wyposażenia placu zabaw i przekazać je na rzecz zespołu szkół podstawowo-gimnazjalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nieodpłatne przekazanie szkole wyposażenia placu zabaw spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w Spółce...

Zdaniem Spółki, przekazanie darowizny w postaci wyposażenia placu zabaw nie spowoduje powstania zobowiązania podatkowego.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., zwanej dalej "updop"), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 updop).

Katalog przychodów podlegających opodatkowaniu, określony został w przepisach 12 – 14 updop. Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

1. otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
   
   

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza przekazać nieodpłatnie, na rzecz szkoły, w formie darowizny, wyposażenie placu zabaw.

W tym miejscu należy nadmienić, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "darowizny", aczkolwiek umowa darowizny stanowi umowę nazwaną uregulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 tej ustawy, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego, kosztem swego majątku. Przysporzenie w drodze darowizny może przybrać postać pieniędzy, określonych rzeczy należących do darczyńcy lub innych przysługujących mu praw majątkowych. Darczyńcami oraz obdarowanymi mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne. Jednakże, w świetle przytoczonych regulacji Kodeksu cywilnego, podstawowym elementem umowy darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian, ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości, przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony. Jeżeli określony podmiot dokonuje świadczenia, mając nadzieję uzyskania w zamian od obdarowanego, w przyszłości jakiejś korzyści majątkowej lub osobistej, to nie można mówić o darowiźnie. Darowizna jest zatem świadczeniem jednostronnym i nieekwiwalentnym, tzn. przedmiot darowizny przekazany na rzecz obdarowanego nie może wiązać się ze świadczeniem wzajemnym z jego strony względem darczyńcy.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż czynność polegająca na dokonaniu darowizny w postaci wyposażenia placu zabaw na rzecz szkoły po stronie Spółki (jako Darczyńcy) nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, bowiem w jej efekcie nie dojdzie do powstania po stronie Darczyńcy żadnego przysporzenia majątkowego a tym samym nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, iż kwestia sprzedaży przez Spółkę działki w marcu 2010r., jak i konsekwencje podatkowe tej czynności jako nie objęte zakresem przedmiotowym złożonego wniosku nie było przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.