Istota interpretacji:

Według jakiego kursu dla potrzeb podatku dochodowego przeliczać faktury korygujące z tytułu korekty do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu usług, czy stosować kurs z faktury pierwotnej, czy kurs z dnia poprzedzającego wystawienie faktury korekty?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonuje zakupów towarów i usług od zagranicznych kontrahentów. W związku z tym jest zobligowana do naliczania podatku VAT od wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów oraz importu usług. Zdarza się, że Spółka otrzymuje od kontrahentów zagranicznych korekty do wcześniej wystawianych faktur.

Przyczyny wystawiania faktur korekt to m.in.:

• zmiana niektórych pozycji na fakturze pierwotnej w związku z zastosowaniem na niej błędnej ceny, ilości lub innych pozycji (nie ma konieczności odsyłania towarów do sprzedawcy),
• zmiana ceny (podwyższenie/obniżenie), która wyniknęła z uzgodnień pomiędzy stronami już po wystawieniu faktury pierwotnej (okoliczności zmian nie były znane w momencie faktury pierwotnej),
• zwrot zakupionych wcześniej towarów (w ramach reklamacji).
  
  

W związku z otrzymanymi fakturami korektami, Spółka jest zobligowana do wystawienia wewnętrznych faktur korygujących.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Według jakiego kursu dla potrzeb podatku dochodowego przeliczać faktury korygujące z tytułu korekty do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu usług, czy stosować kurs z faktury pierwotnej, czy kurs z dnia poprzedzającego wystawienie faktury korekty... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, do wyceny faktury korekty w podatku dochodowym od osób prawnych należy stosować kurs z dnia poprzedzającego wystawienie faktury korekty. W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest uregulowań na temat kursu walut dotyczących przeliczania faktur korekt. Art. 15a ust. 6 mówi, że za średni kurs rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem "updop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Z przepisu art. 15 ust. 4 updop wynika, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Stosownie natomiast do postanowień art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 15a ust. 7 updop za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 – dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

Z uwagi na okoliczność, iż analiza ww. norm nie daje jednoznacznej odpowiedzi w poruszonej kwestii, w powyższym zakresie konieczne jest przede wszystkim rozważenie charakteru zdarzenia, jakim jest korekta pierwotnej ceny (ilości) towarów/usług (zwrot towarów) wykazanych na fakturach otrzymywanych przez Spółkę od kontrahentów zagranicznych. W szczególności należy wziąć pod uwagę fakt, że faktura korygująca nie dokumentuje zdarzenia samodzielnego, oderwanego od transakcji zakupów przez Spółkę towarów/usług, które to zakupy udokumentowane zostały fakturami pierwotnymi (tj. fakturami korygowanymi). Faktury korygujące dotyczą bowiem zakupów towarów/usług dokonanych w przeszłych okresach rozliczeniowych i udokumentowanych fakturami pierwotnymi wystawionymi przez kontrahentów zagranicznych.

Zatem zasady ujmowania faktur korygujących powinny być kontynuacją zasad przyjętych dla faktur pierwotnych. Konsekwencją powyższego rozumowania będzie przeliczenie kwot wyrażonych w walutach obcych wykazanych na fakturach korygujących z zastosowaniem kursu przyjętego dla faktur pierwotnych (tj. faktur korygowanych).

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Nadmienia się, iż w zakresie spraw będących przedmiotem pytania 1 i 2 wydano odrębne interpretacje.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.