|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nieruchomości, przychód, spółka komandytowa, wkłady niepieniężne | |
| Data: 2009-08-24 | |
 Istota interpretacji:Czy wniesienie w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki Komandytowej Nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: "podatek CIT")?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka jest właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej (dalej: "Nieruchomość"). W wyniku podjętych decyzji biznesowych, Spółka zamierza wnieść Nieruchomość w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do nowo powstałej spółki komandytowej (dalej: "Spółka komandytowa"), w której jako komandytariusz nabędzie większościowe prawo do udziału w zysku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wniesienie w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki Komandytowej Nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: "podatek CIT")... Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; określanej dalej skrótem "Ustawa CIT") za przychody uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Zatem, a contrario, nie wywołuje skutków podatkowych wniesienie aportu (wkładu):
Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych (dalej: "KSH") spółkami kapitałowymi, posiadającymi osobowość prawną, są wyłącznie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. W związku z powyższym art. 12 ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT nie ma zastosowania do Spółki komandytowej. Zdaniem Spółki, powyższe stanowisko prezentowane jest również w literaturze przedmiotu. Zdaniem L. Błystak zmiana brzmienia przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT - wprowadzona w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. - miała na celu "jednoznaczne określenie, że odnosi się on do spółek kapitałowych — z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a zatem niewątpliwie z wykluczeniem spółek osobowych: jawnych, cywilnych, partnerskich, komandytowych i komandytowo-akcyjnych" (por. L. Błystak, B. Dauter, B. Gruszczyński, B. Hnatiuk, H. Łysakowska, E. Madej, A. Mudrecki, M. Niezgódka - Medek, R. Pęk, K. Wujek, J. Zubrzycki, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2003, Wrocław 2003, s. 212 -213). Tym samym - odnosząc się do punktu b) powyżej - Spółka stwierdza, że w przypadku, gdy Spółka wniesie jakiekolwiek składniki majątkowe tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki komandytowej, dyspozycja art. 12 ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT nie będzie miała zastosowania. Dodatkowo Spółka podkreśla, że nie istnieją żadne inne przepisy Ustawy CIT, które z czynnością wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki osobowej wiązałyby powstanie obowiązku podatkowego po stronie podmiotu wnoszącego ten wkład niepieniężny (aport). W świetle powyższego Spółka stwierdza, że na gruncie Ustawy CIT brak jest uregulowań, które mogłyby stanowić podstawę do opodatkowania spółek kapitałowych wnoszących wkład niepieniężny do spółki osobowej. W konsekwencji nie ma - zdaniem Spółki - żadnej podstawy prawnej do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych czynności wniesienia do Spółki komandytowej aportu w postaci Nieruchomości. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazuje interpretacje indywidualne wydane z upoważnienia Ministra Finansów przez:
Podsumowując, Spółka stwierdza, że wniesienie do Spółki komandytowej wkładu niepieniężnego - w postaci Nieruchomości - nie będzie skutkować dla niej powstaniem przychodu podatkowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji podatkowych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-08-24 |