Istota interpretacji:

Czy powstałe w związku z wypłatą dywidendy w Euro dodatnie różnice są przychodem do opodatkowania?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zarząd Spółki podjął uchwałę o wypłacie udziałowcom zaliczki na dywidendy za 2008 rok. Udziałowcy to krajowe osoby fizyczne. Wypłata dywidendy nastąpiła bezgotówkowo w walucie obcej tj. w Euro z rachunku bankowego Euro na konto Euro udziałowców (udziałowcy posiadali konta dewizowe w jednym banku, w tym samym w którym rachunek dewizowy posiada Spółka. Środki zgromadzone na koncie dewizowym spółki wyceniane są po kursie kupna z dnia wpływu Euro na rachunek bankowy. Wartość zaliczki dywidendy w złotych wyliczono zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych według kupna z dnia postawienia tych środków do dyspozycji podatnika ogłaszanych przez bank z którego usług korzysta podatnik.

Natomiast rozchód środków pieniężnych z konta Spółki po kursie sprzedaży zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). W wyniku zastosowania powyższych kursów powstały dodatnie różnice kursowe.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy powstałe w związku z wypłatą dywidendy w Euro dodatnie różnice są przychodem do opodatkowania...
(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Spółki, powstałe w wyniku wypłaty dywidendy różnice kursowe nie wpływają na dochód do opodatkowania. Wypłata dywidendy nie stanowi wydatku umożliwiającego powstanie przychodu jak też nie jest związana z utrzymaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodu Spółki. Jest jedynie realizacją prawa wspólnika do udziału w zyskach Spółki wynikającego z art. 191 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm.). Skoro dywidenda nie jest kosztem podatkowym różnice kursowe powstałe w związku z jej wypłatą nie mają wpływu na dochód do opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębną interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.