Istota interpretacji:

Czy odszkodowanie powyższe korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i zobowiązanie podatkowe nie powstanie?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie decyzji Wojewody Spółka otrzyma odszkodowanie za cyt. "przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności zabudowanej nieruchomości... przeznaczonej na pasy drogowe dla realizacji celu publicznego jakim jest inwestycja polegająca na budowie drugiego mostu przez rzekę ...".

Powyższa decyzja określa również sposób wypłaty odszkodowania cyt. "Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - koszty nabycia nieruchomości pod drogi, w tym odszkodowania, finansowane są na podstawie przepisów o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego, przepisów o drogach publicznych (...) wobec powyższego ustalone w niniejszej decyzji odszkodowanie… zostanie wypłacone ze środków budżetu Państwa, z części której dysponentem jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad."

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odszkodowanie powyższe korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i zobowiązanie podatkowe nie powstanie...

Zdaniem wnioskodawcy:

W art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawodawca określił, że "wolne od podatku są kwoty otrzymane od agencji rządowych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa". Pojęcie agencji rządowych nie jest wyjaśnione w przepisach prawa, jednakże należy przez nie rozumieć utworzone na podstawie konkretnych przepisów jednostki organizacyjne wyłączone z tradycyjnych struktur ministerialnych, chociaż na ogół poddane nadzorowi ministrów, tworzą jako szczególnego rodzaju przedstawicielstwa, w celu spełnienia wyznaczonych przez rząd zadań.

Powszechnie przyjmuje się, że GDDKiA jest agencją rządową działającą na podstawie ustawy o finansach publicznych, centralnym urzędem administracji rządowej powołanym do realizacji wyodrębnionych celów jakim jest budowa i eksploatacja dróg publicznych - vide statut GDDKiA. Wobec powyższego Spółka uważa, że podatek nie należy się, ponieważ zgodnie z decyzją odszkodowanie wypłaci GDDKiA jako agencja rządowa ze środków otrzymanych w tym celu z budżetu państwa.

Z uzupełnienia wniosku ujętym w piśmie z 12 lutego 2009r. wynika, iż Wnioskodawca uważa, że odszkodowanie dotyczy majątku Spółki powstałego, sfinansowanego ze środków inwestycyjnych po odprowadzeniu podatku dochodowego, uwzględnia zużycie majątku i ma służyć odtworzeniu zdolności prowadzenia działalności gospodarczej w innym miejscu, a więc zakupowi gruntu i budowie budynku magazynowo biurowego. Opodatkowanie odszkodowania ograniczyłoby o kwotę podatku możliwości odtworzeniowe prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, co na pewno nie jest intencją ustawodawcy – podmioty gospodarcze, których majątek nieruchomy podlegałby wywłaszczeniu pod drogi byłyby wówczas zmuszone do pośredniego finansowania budowy dróg podatkiem od odszkodowania, a ich sytuacja ekonomiczno prawna byłaby gorsza od podmiotów których majątek nie podlega wywłaszczeniu, zachodziłaby więc nierówność wobec prawa podmiotów, których majątek znajduje się akurat na trasie budowy drogi. Konstytucyjną równość wobec prawa ma zapewnić wypłata odszkodowania bez opodatkowania zarówno osobom fizycznym (tu przepisy bardziej jasne) jak i prawnym.

W orzeczeniach sądów administracyjnych w ostatnich 2 latach zaczyna dominować pogląd, iż nie ma przeszkód, by w razie wątpliwości prawo podatkowe interpretować na korzyść podatnika.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami podatkowymi są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także otrzymane z innych tytułów.

Natomiast w art. 12 ust. 4 wyż. cyt. ustawy określono rodzaje przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych. Brak w nim wyłączenia z opodatkowania przychodu pochodzącego z odszkodowania. Odszkodowanie nie jest również wymienione w art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawierającym katalog dochodów zwolnionych od podatku dochodowego od osób prawnych.

Instytucja odszkodowania uregulowana została w art. 361 – 363 ustawy z dnia 24 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 361 § 1 Kodeksu cywilnego, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynika szkoda.

Naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Odszkodowanie jest zatem swoistego rodzaju działaniem zmierzającym do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są kwoty otrzymane od agencji rządowych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Powyższy przepis zwalnia z opodatkowania kwoty otrzymane od agencji rządowych. Ponieważ przepis ten dotyczy szeroko rozumianych ulg podatkowych, które są odstępstwem od powszechności opodatkowania jego wykładnia musi być dokonana zgodnie z jego literalnym brzmieniem. Mając na względzie powyższe, a także wnioskując a contrario, należy stwierdzić, że środki finansowe otrzymane od podmiotów innych niż agencje rządowe nie mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Status agencji rządowych posiada 8 jednostek do których nie zalicza się podmiotu od którego Spółka otrzyma odszkodowanie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż otrzymane przez Spółkę odszkodowanie nie będzie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy – kwota ta będzie stanowiła przychód podatkowy w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku jest zatem nieprawidłowe.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka przesłała decyzję z dnia 24 grudnia 2008r. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jej oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.