Istota interpretacji:

Czy wartość odsetek należnych Spółce od udzielonych Spółce Córce pożyczek stanie się przychodem podatkowym w momencie konwersji wierzytelności ?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 27 marca 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 01 kwietnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zamierza nabyć nowo wyemitowane akcje w podwyższonym kapitale zakładowym niemieckiego podmiotu powiązanego (zwanego dalej "Spółką Córką") w drodze konwersji własnych wierzytelności Spółki wobec Spółki Córki. Wierzytelnościami Spółki są udzielone, oprocentowane pożyczki. Spółka obejmie nowoutworzone akcje w drodze konwersji wierzytelności w zamian za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności Spółki z tytułu udzielonych pożyczek. Wartość wkładu niepieniężnego, będąca jednocześnie wartością emisyjną akcji ustalona zostanie na poziomie rynkowym, na bazie wyceny przeprowadzonej przez biegłego rewidenta. Ustalona w powyższy sposób wartość emisyjna wyemitowanych akcji będzie odbiegać od ich wartości nominalnej. Wycena pożyczek wraz z odsetkami (wartość emisyjna) może odbiegać też od ich wartości wynikającej z umów o udzieleniu pożyczek zawartych pomiędzy Spółką i Spółką Córką.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wartość odsetek należnych Spółce od udzielonych Spółce Córce pożyczek stanie się przychodem podatkowym w momencie konwersji wierzytelności... (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki należne od udzielonych pożyczek, w momencie dokonania konwersji wierzytelności (objęcia nowoemitowanych akcji) będą przychodem podlegającym opodatkowaniu.

Dopuszczalność konwersji

Istota konwersji polega na tym, że w jej wyniku dochodzi do objęcia akcji przez wierzyciela spółki w zamian za przysługujące mu wobec niej wierzytelności. Tym samym w analizowanym stanie faktycznym zobowiązanie niemieckiej spółki powiązanej względem Spółki wygaśnie, a pakiet własnościowy w Spółce Córce ulegnie zwiększeniu o dodatkowe akcje. Należy podkreślić, że dopuszczalność takiej formy wygasania zobowiązań, pomimo, że podwyższenie następuje bez jednoczesnego przekazania spółce - dłużnikowi wkładu pieniężnego na kapitał jest powszechnie akceptowalne. Przyjmuje się, że taka forma spłaty wierzytelności jest możliwa pod warunkiem, że spółka w chwili dokonania konwersji nie jest niewypłacalna, a wartość podwyższonego kapitału znajduje odzwierciedlenie w jej aktywach. W zakresie dopuszczalności konwersji wierzytelności udziałowca wobec spółki wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z 26 marca 1993 r. (III CZP 20/93). Podobne stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów w piśmie nr PO4/AS-722-1037/95 z dnia 14 lutego 1996 r. Ministerstwo Finansów uznało, że zgodnie z art. 453 Kodeksu Cywilnego wydanie pożyczkodawcy akcji zamiast spłaty pożyczki powoduje wygaśnięcie zobowiązania, a konwersja jako forma wygasania zobowiązań jest akceptowalna. W konsekwencji, zastosowanie przez Spółkę w analizowanym stanie faktycznym instytucji konwersji pożyczki na akcje nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.

Przychody z tytułu odsetek

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych lecz nie otrzymanych odsetek od należności w tym również od udzielonych pożyczek. W omawianym stanie faktycznym nie dojdzie do uregulowania wierzytelności z tytułu odsetek poprzez ich zapłatę.

Jednakże zgodnie z istotą konwersji wygaśnie zobowiązania do zapłaty odsetek czyli tym samym wierzytelność z tytułu odsetek zostanie uregulowana, aczkolwiek nie w formie bezpośredniej zapłaty.

Dlatego zdaniem Spółki naliczone i ujęte w księgach Spółki odsetki należne od pożyczek w momencie dokonania konwersji należy potraktować jak odsetki otrzymane, które są przychodem podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała