Istota interpretacji:

"Czy w związku z przekształceniem spółki osobowej (tj. komandytowej) w spółkę kapitałową powstanie przychód w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych dla Spółki tj. wspólnika spółki komandytowej? (zapytanie składa Spółka, działając zgodnie z art. 14n Ordynacji podatkowej jako podmiot planujący utworzenie Spółki B.)"

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest członkiem Grupy Deweloperskiej Spółka zajmuje się budową i sprzedażą mieszkań. W ramach działalności gospodarczej Spółka nabywa nieruchomości gruntowe, na których planuje realizację inwestycji budowlanych. Nieruchomości te nie są wprowadzane do ewidencji środków trwałych i stanowią składnik zapasów Spółki. W związku koniecznością pozyskiwania finansowania bankowego, w celu realizacji wymagań nałożonych przez banki finansujące przywołane inwestycje, poszczególne inwestycje realizowane powinny być przez odrębne podmioty prawne (m. in. w celu zachowania kontroli przez bank nad przepływami finansowymi w ramach realizowanej inwestycji). W związku z wymogami, jakie zostały postawione Spółce przez banki finansujące inwestycję (m. in. wymóg posiadania odrębnej spółki) planuje ona przeniesienie poszczególnych nieruchomości do oddzielnego podmiotu w ramach grupy. Przenoszone nieruchomości nie będą stanowić przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części. W konsekwencji Spółka zamierza utworzyć spółkę kapitałową "Spółka B"). Spółka zamierza wnieść do niej, aportem, nieruchomości. W zamian za wniesione nieruchomości Spółka otrzyma udziały o określonej wartości nominalnej. Udziały będą obejmowane po cenie wyższej od wartości nominalnej, a nadwyżka (tzw. agio) zostanie przelana na kapitał zapasowy spółki. Suma wartości nominalnej udziałów oraz kwot przelanych na kapitał zapasowy będzie równa wartości rynkowej Nieruchomości. W rezultacie kapitały własne Spółki B. wzrosną o wartość rynkową Nieruchomości. Spółka B zamierza realizować na wniesionej nieruchomości projekt budowlany. W efekcie, dokonywała będzie w przyszłości sprzedaży wybudowanych mieszkań.

Zapytanie składa Spółka, działając zgodnie z art. 14n Ordynacji podatkowej jako podmiot planujący utworzenie Spółki B.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w momencie sprzedaży mieszkań kosztem uzyskania przychodu dla Spółki B będzie wartość, w jakiej nieruchomość została wniesiona do Spółki B (o którą wzrosły kapitały Spółki B), nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, zwiększona o nakłady poczynione na realizację projektu budowlanego (zapytanie składa Spółka, działając zgodnie z art. 14n Ordynacji podatkowej jako podmiot planujący utworzenie Spółki B.)...

Zdaniem Spółki w momencie przyszłej sprzedaży inwestycji (mieszkań), przychód z ich sprzedaży stanowić będzie ustalona cena. Jednocześnie Spółka zauważa, że przepisy ustawy o CIT nie regulują wprost wysokości kosztów uzyskania przychodów w powyższej sytuacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT") kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W celu ustalenia faktycznego obciążenia Spółki B związanego ze zbywanymi inwestycjami ("kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu"), poza ustaleniem nakładów poniesionych w trakcie realizacji projektu budowlanego, w celu ustalenia kosztu związanego z pozyskaniem nieruchomości konieczne jest odesłanie do ceny emisyjnej udziałów emitowanych przez Spółkę w celu przejęcia przedmiotu wkładu niepieniężnego. Wartość emisyjna udziałów stanowić będzie bowiem ekonomiczny ekwiwalent wydatków poniesionych przez Spółkę B na nabycie Nieruchomości - Spółka B uzyska bowiem Nieruchomość za udziały o określonej cenie emisyjnej i wartość ta obciążać będzie pasywa Spółki (kapitały własne) poprzez jej odniesienie na kapitał zakładowy i zapasowy.

Spółka wskazuje, ze w przypadku, gdy przedmiot aportu jest traktowany jako zapas, aktywo to nie podlega amortyzacji. Tym niemniej, dla celów rachunkowych w księgach Spółki B Nieruchomość będzie wykazywana w wysokości równej wartości przyjętej przez wspólników Spółki nie wyższej niż wartość rynkowa. Biorąc pod uwagę powyższe, a także treść art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów w przypadku zbycia Nieruchomości wraz z realizowaną inwestycją będzie wartość Nieruchomości ustalona przez wspólników w momencie ich wniesienia i nie wyższa niż ich wartość rynkowa, zapisana w księgach rachunkowych Spółki (wpływająca na wartość jej pasywów), powiększona o nakłady poniesione w związku z realizacją inwestycji.

Spółka zauważa równocześnie, że ze względu na brak dodatkowych odrębnych regulacji w ustawie o CIT (poza podstawową zasadą - art. 15), celem ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów w zakresie Nieruchomości zaewidencjonowanej w księgach Spółki B jako towar (zapas) należy posłużyć się zasadami określenia wartości początkowej środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, w przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntów zakwalifikowanych jako wartość niematerialna i prawna nie podlegająca amortyzacji, kosztem uzyskania przychodów są wydatki na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntów. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT, w przypadku środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, innych niż grunty i prawo wieczystego użytkowania gruntów (w tym budynków stanowiących własność podatnika, posadowionych na gruncie stanowiącym przedmiot prawa wieczystego użytkowania gruntów) kosztem uzyskania przychodów są wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W obu przypadkach wydatkiem, o którym mowa w tych przepisach jest wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustalona przez Spółkę B na dzień wniesienia wkładu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, co wynika z treści art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (wartość ta podlega powiększeniu o poniesione przez Spółkę B nakłady na realizację budowy). Spółka wskazuje przy tym, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym przez organy podatkowe w pismach interpretacyjnych pojęcie "wydatków na nabycie" w przypadku zbycia środków trwałych otrzymanych wcześniej przez Spółkę B aportem tożsame jest z ich wartością ustaloną na dzień wniesienia wkładu.

Jako przykład takich pism wskazać można:

• postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 21 lipca 2006r. Nr D-1/423-30/06,
• postanowienie Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie z dnia 01 września 2005 r. Nr DP5/423-41/05/63073.
  
  

Reasumując, w przypadku zbycia wniesionych do spółki aportem środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych kosztem uzyskania przychodów są wydatki na ich nabycie, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne ustalone, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. "Wydatki na ich nabycie" oznaczają zaś wartość przedmiotu wkładu z dnia wniesienia wkładu (odniesioną na kapitał zakładowy, jak i inne kapitały spółki otrzymującej aport), nie wyższą niż wartość rynkowa wkładu z dnia jego wniesienia. W konsekwencji, wartość wkładu ustalona na dzień jego wniesienia (powiększona o nakłady poniesione w ramach realizowanej inwestycji) stanowić będzie koszt uzyskania przychodu w momencie sprzedaży nabytych aportem nieruchomości stanowiących składnik zapasów (jako towar). Zgodnie bowiem z powyższą argumentacją, generalną podstawę prawną rozpoznania kosztów uzyskania przychodów stanowi w tym przypadku art. 15 ustawy o CIT. Wskazane przepisy potwierdzają zaś ostateczną wysokość kosztów uzyskania przychodów (w tym w szczególności ich ograniczenie do wartości rynkowej wkładu z dnia wniesienia).

Spółka wskazuje ponadto, iż wniesienie Nieruchomości podlegającej następnie sprzedaży (po zrealizowaniu inwestycji na gruncie), nie może się różnić od sytuacji, w której podatnik w pierwszej kolejności wnosi środki pieniężne, następnie zaś zakupuje Nieruchomość, która po zrealizowaniu inwestycji podlega sprzedaży jako odrębne lokale. Gdyby zaś przedmiotem wkładu do Spółki B była gotówka (odpowiadająca wartości rynkowej nieruchomości na moment wniesienia, przelana zarówno na kapitał zakładowy jak i zapasowy), za którą Spółka B następnie zakupiłaby Nieruchomości i zrealizowała na niej inwestycję budowlana, to w momencie późniejszej sprzedaży mieszkań do kosztów uzyskania przychodów mogłaby zaliczyć wydatki na zakup Nieruchomości (odpowiadające w pełni ich wartości rynkowej) wraz z wydatkami poniesionymi na realizację inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.