Istota interpretacji:

W przypadku gdy walne zgromadzenie podjęłoby uchwałę na kolejnym zgromadzeniu iż 2 członkom rady nie będzie przysługiwać wynagrodzenie za wykonywane czynności w ramach funkcji rady nadzorczej, czy w związku z tym czynności te należy opodatkować w Spółce jako nieodpłatne świadczenie?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Walne zgromadzenie akcjonariuszy na kolejnym zgromadzeniu chce zmienić uchwałę nie poznając 2 członkom rady wynagrodzenia. (Pozostałym członkom dalej będzie przysługiwać wynagrodzenie za pełnienie funkcji w radzie).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W przypadku gdy walne zgromadzenie podjęłoby uchwałę na kolejnym zgromadzeniu iż 2 członkom rady nie będzie przysługiwać wynagrodzenie za wykonywane czynności w ramach funkcji rady nadzorczej, czy w związku z tym czynności te należy opodatkować w Spółce jako nieodpłatne świadczenie... (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, walne zgromadzenie może zmienić wcześniej podjętą uchwałę. Na mocy nowej uchwały można ustalić, iż niektórym członkom rady nadzorczej nie będzie przysługiwać wynagrodzenie za wykonywane czynności w związku z pełnieniem funkcji członka rady nadzorczej. W wyniku tak skonstruowanego stosunku prawnego wynagrodzenie nie przysługiwałoby 2 członkom rady nadzorczej, a więc Spółka nie powinna opodatkować czynności świadczonych przez tych członków jako nieodpłatne świadczenie.Nieodpłatnym świadczeniem byłyby natomiast te czynności wykonywane przez członków rady nadzorczej nieodpłatnie, za które przysługiwałoby wynagrodzenie w związku z podjętą uchwałą walnego zgromadzenia oraz umową zawartą przez zarząd z członkiem rady nadzorczej.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo nieodpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje jednak, co należy rozumieć przez "nieodpłatne świadczenie", ograniczając się jedynie do wskazania, w art. 12 ust. 6 i 6a, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń. Z tego właśnie względu pojęcie "świadczenia" należy rozpatrywać z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. na tle art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu (art. 353 § 2).

Zatem w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Warunkiem uznania nieodpłatnego świadczenia za przychód - co wynika z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest jego otrzymanie przez podatnika. Nie wystarczy samo zawarcie umowy o nieodpłatne świadczenie, lecz konieczne jest jej wykonanie. Warunkiem więc otrzymania świadczenia jest wyrażenie pozytywnej woli przez zobowiązanego do spełnienia tego świadczenia. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy Spółka ma zamiar zmienić wcześniej podjętą uchwałę, w ten sposób, że niektórym członkom rady nadzorczej nie będzie przysługiwać wynagrodzenie za wykonywane czynności w ramach pełnienia funkcji członka rady nadzorczej. W wyniku tak skonstruowanego stosunku prawnego wynagrodzenie nie przysługiwałoby 2 członkom rady nadzorczej.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż z tytułu pełnienia przez członków rady nadzorczej swojej funkcji bez wynagrodzenia po stronie Wnioskodawcy wystąpi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wartość tego świadczenia ustala się na podstawie art. 12 ust. 6 ww. ustawy. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia czy członkowie rady nadzorczej pełnią swoją funkcję bez wynagrodzenia na podstawie uchwały czy też takiej uchwały nie podjęto.

Stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku z dnia 30 czerwca 2008 r.jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2 44-100 Gliwice.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.