Wnioskodawca działa w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 1995r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ( Dz. U. z 1996r. Nr 1, poz. 2 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 2 wyżej powołanej ustawy, Kasy prowadzą działalność niezarobkową. W świetle art. 3 ust. 1 wyżej powołanej ustawy celem kasy jest gromadzenie środków pieniężnych wyłącznie swoich członków, udzielanie im pożyczek i kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń finansowych oraz pośredniczenie przy zawieraniu umów ubezpieczenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 1990r. o działalności ubezpieczeniowej.

Z art. 3 ust. 1a ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych wynika, że do rozliczeń o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe ( Dz. U. z 2002r. Nr 72 poz. 665 ze zm.), natomiast art. 2 ww. ustawy mówi, że Kasa jest spółdzielnią, do której w zakresie nie uregulowanym odmiennie ustawą stosuje się przepis ustawy z dnia 16 września 1982r. - Prawo spółdzielcze ( Dz. U. z 1995r. Nr 54, poz. 288 i Nr 133 poz. 654). W myśl art. 1 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze, Spółdzielnia prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie więc z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychody związane z działalnością gospodarczą, Wnioskodawca uważa także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia powinna rozpoznać moment powstania przychodu zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli osiągane przychody Spółdzielni są związane z działalnością gospodarczą, czy według art. 12 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy?

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzi działalność niezarobkową, jednak osiągany przychód jest przychodem, związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą i powinien być kwalifikowany zgodnie z art. 12 ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Prowadzenie działalności nie nastawionej na osiąganie zysku tylko pozornie wyklucza z grona przedsiębiorców, których działalność, w myśl art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ma być w pierwszej kolejności działalnością zarobkową. Artykuł 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych określa bowiem kase jako spółdzielnię, ta zaś w myśl art. 1 § 1 Prawa spółdzielczego jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą, natomiast w myśl art. 67 spółdzielnia prowadzi działalność gospodarczą na zasadach rachunku ekonomicznego przy zapewnieniu korzyści członkom spółdzielni. Wnioskodawca prowadzi więc działalność gospodarczą, polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych wyłącznie swoich członków, udzielaniu im pożyczek i kredytów, przeprowadzaniu na ich zlecenie rozliczeń finansowych oraz pośredniczeniu przy zawieraniu umów ubezpieczenia, przy jednoczesnym zapewnieniu korzyści swoim członkom. Spółdzielnia nie jest nastawiona na maksymalizację zysków, a wypracowane zyski mogą być dzielone między członków Kasy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Z art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. z 2007r. Nr 155 poz. 1095 ze zm.) wynika ,że działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Z przepisu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1995r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ( Dz. U. z 1996r. Nr 1, poz. 2 ze zm.) wynika, że kasy prowadzą działalność niezarobkową. Skoro Kasa prowadzi działalność niezarobkową to przychód powstanie w momencie określonym w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) z treści którego wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Wobec powyższego stanowisko Spółdzielni należy uznać zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.