Pytanie:

Jednostka pyta czy stwierdzone nadwyżki w 2006 r. o wartości 764.738,73 zł stanowią przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w 2006 r.

Jednostka we wniosku przedstawia, że w wyniku inwentaryzacji zdawczo odbiorczej we wrześniu 2006 r., ujawniono nadwyżki materiałów różnych. Na stan magazynu wprowadzono na dzień 30.09.2006 r. nadwyżki na wartość 638.505,73 zł., a na dzień 31.10.2006 roku nadwyżki na wartość 126.233,30 zł. Nadwyżki zapasów powstały w wyniku zwiezienia do magazynu głównego materiałów z terenu budowy, na której był prowadzony magazyn podręczny. Z uwagi na to, że proces realizacji tej inwestycji trwał parę lat obecnie Jednostka nie jest w stanie ustalić konkretnych dat zakupów tych materiałów. Na zapasy te składają się między innymi: rury rdzeniówki, zasypówki, żerdzie, koronki widiowe, diamentowe i inne przedmioty, które są nadal wykorzystywane w bieżącej działalności przedsiębiorstwa.

Wobec stwierdzenia nadwyżek materiałowych we wrześniu 2006 r. i braku ustalenia dat ich zakupu Jednostka ujawniła nadwyżkę materiałów na łączna kwotę 764.738,73 zł w sprawozdaniu finansowym 2006 r. Zgodnie ze stanowiskiem Jednostki została ona ujęta w rachunku zysków i strat w pozycji pozostałe przychody operacyjne, wpływające na zwiększenie wyniku finansowego za rok obrotowy 2006.

Wnioskodawca pyta czy stwierdzone nadwyżki w 2006 r. o wartości 764.738,73 zł stanowią przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w 2006 r.

Zdaniem Jednostki, wartość ujawnionych składników majątkowych, o których mowa powyżej i wykazanych w sprawozdaniu finansowym za 2006 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych również w 2006 r., jako przychód (dochód) osoby prawnej.

Stosownie do postanowień art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (...).
Przepis ten nawiązuje w swojej treści do ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76 poz. 694 ze zm.). Przepisy tej ustawy stanowią w art. 27, iż przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych. Ujawnione zaś w toku inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.

Stwierdzone w wyniku inwentaryzacji, rozliczone i udokumentowane na powyższych zasadach nadwyżki w towarach handlowych stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Podatek dochodowy od osób prawnych jest podatkiem bezpośrednim, który ciąży na podatnikach uzyskujących przychód w postaci przysporzenia majątkowego powodującego przyrost ich aktywów lub zmniejszenie ich zobowiązań. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że powiększa aktywa tej osoby prawnej.

Przysporzenie jako przychód podatkowy, jest wartością przez podatnika "otrzymaną" w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Stare Miasto w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.