Pytanie:

Pytanie dotyczy ustalenia czy kwota podatku od wartości dodanej wykazana na wystawionym dokumencie sprzedaży z tytułu robót budowlanych wykonanych przez Spółkę na terenie Francji stanowi przychód należny w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Spółki

W związku z regułą wyrażoną w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wykonane przez Spółkę na terenie Francji roboty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terenie Polski, wartość podatku od wartości dodanej wykazana na wystawionym dokumencie sprzedaży nie stanowi podatku należnego. Podlega natomiast rozliczeniu z urzędem podatkowym we Francji i de facto Spółka nie osiąga przychodów z tytułu otrzymania podatku od wartości dodanej. Zdaniem Spółki kwota podatku od wartości dodanej nie stanowi przychodu należnego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepisy prawa podatkowego mające zastosowanie w sprawie:

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub miejsca stałego prowadzenia działalności- miejsce stałego zamieszkania.

W ramach odstępstwa od w/w reguły w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomościami, czyli między innymi z zakresem usług wykonywanych przez Spółkę, miejscem świadczenia usług jest, zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy, miejsce stałego położenia nieruchomości.Strona, jak podaje w złożonym przez siebie wniosku, prowadzi roboty budowlane na terenie Francji, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem dla potrzeb rozliczenia tego podatku we Francji, oraz rozlicza się z tytułu tego podatku z francuskim urzędem podatkowym. Jednocześnie ustawa z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) nie definiuje jednoznacznie pojęcia przychodów, jedynie określa, co w szczególności stanowi przychód dla potrzeb tego podatku. Rodzaje przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wymienione zostały w art. 12 ust. 1-3 tej ustawy. W szczególności w myśl w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody stanowią otrzymane pieniądze lub wartości pieniężne. Przychodami z tytułu działalności gospodarczej osiągniętymi w roku podatkowym, są stosownie do art. 12 ust. 3 cyt. ustawy także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.W świetle powołanych wyżej przepisów przychodami są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, tzn. powiększającym aktywa majątkowe danej osoby prawnej.Niewątpliwie przychody należne z tytułu sprzedaży usług budowlanych przysparzają majątku podatnikowi. Natomiast podatek od wartości dodanej, który podlega odprowadzeniu na konto francuskiego organu podatkowego, nie ma charakteru trwałego i definitywnego. Nie przyczynia się tym samym do przyrostu aktywów podatnika.Biorąc zatem pod uwagę fakt, że zawarty w fakturze dokumentującej sprzedaż, francuski podatek od wartości dodanej jest rozliczany przez Spółkę przed francuskimi władzami podatkowymi oraz, że Spółka nie osiąga w związku z tym realnych przysporzeń z tytułu otrzymanej od odbiorcy kwoty podatku, gdyż de facto kwotę tę zobowiązana jest odprowadzić na rzecz francuskiego urzędu skarbowego, dlatego też za przychód podatkowy winna być uznana przez Spółkę kwota netto faktury, nie zawierająca przedmiotowego podatku.Reasumując, w sprawie niezaliczania do przychodów podatkowych francuskiego podatku od wartości dodanej wykazywanego na wystawianych przez Spółkę dokumentach sprzedaży, z tytułu robót budowlanych prowadzonych na terenie Francji, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, potwierdza stanowisko Strony zawarte we wniosku.Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.