|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: leasing, moment powstania przychodów, opłata leasingowa, przychód, rata leasingowa | |
| Data: 2006-05-30 | |
![]() Pytanie:dotyczy momentu rozpoznania przychodów z tytułu umów leasinguNaczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 06.03.2006 r. znak 1472/ROP1/423-375-80/05/AJ w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w indywidualnej sprawie podatnika orzeka
Wnioskiem z dnia 15 grudnia 2005 roku Spółka "H" wystąpiła do Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego o interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Ze stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że podatnik prowadzi działalność w dziedzinie systemowych rozwiązań dla profesjonalistów w branży budowlanej oferując m.in. technologiczne zaawansowane systemy zamocowań, systemy pomiarowe, wiercenia, cięcia i inne, a także ochrony przeciwpożarowej i techniki instalacyjnej. W ramach prowadzonej działalności podatnik zawiera ze swoimi kontrahentami umowy o charakterze leasingu finansowego. We wniosku z dnia 15 grudnia 2005 r. "H" informuje, że "działając jako pośrednik między dostawcą (producentem) a końcowym użytkownikiem, traktuje jako element swojej marży handlowej nie tylko tzw. część odsetkową rat leasingowych, lecz również dodatnią różnicę między wartością początkową środków trwałych oddanych w leasing zapisaną w umowie leasingu a kosztami poniesionymi przez "H" w związku z nabyciem ww. środków trwałych (dalej różnica)". Zdaniem Spółki wobec braku specyficznych przepisów podatkowych dotyczących ww. stanu faktycznego, właściwe jest posługiwanie się podejściem wynikającym z ustawy o rachunkowości i w konsekwencji rozpoznanie różnicy jako dochodu Spółki podlegającego opodatkowaniu w momencie wydania Narzędzi do używania korzystającemu. Ponadto w uzasadnieniu wniosku, Spółka uważa, iż podatkowo powinna wykazać przychody podatkowe w wysokości początkowej Narzędzi wykazanej w umowie oraz koszty uzyskania ww. przychodów w kwocie odpowiadającej kosztom poniesionym w związku z nabyciem narzędzi.
Po analizie akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej uznaje stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Umowa leasingu tzw. finansowego charakteryzuje się między innymi tym, że z jej zapisów wynika, iż odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych będących jej przedmiotem, w czasie trwania tej umowy - dokonuje korzystający. Konsekwencją przekazania korzystającemu uprawnienia do amortyzacji przedmiotu leasingu tzw. finansowego jest wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów korzystającego oraz przychodów finansującego tej części opłat leasingowych, która stanowi spłatę wartości przedmiotu leasingu. W takim przypadku do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingowej, ponoszonych przez korzystającego w jej podstawowym okresie - w części stanowiącej spłatę wartości początkowej. Oznacza to, że w "podstawowym okresie umowy " u finansującego przychodem jest różnica między opłatą ustaloną w umowie a taką jej częścią która odpowiada spłacie wartości początkowej (cenie nabycia, kosztowi wytworzenia lub cenie rynkowej). Różnicę tę można nazwać "odsetkową częścią opłaty leasingowej". Użyte w art. 17f) pojęcie "spłata wartości początkowej" oznacza zgodnie z art. 17 a) ust. 7 ustawy - faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu. Natomiast zgodnie z art. 16 g ust. 1 pkt 1 ustawy za wartość początkową środków trwałych w razie odpłatnego nabycia uważa się cenę nabycia. Cenę tę w myśl art. 16g ust. 3 stanowi zaś "kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku , ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych odsetek, prowizji". Przytoczone przepisy oznaczają, że wartość początkowa przedmiotu leasingu odpowiada cenie nabycia przedmiotu przez finansującego. W oparciu o powyższe w opinii organu drugiej instancji "odsetkowa część opłaty leasingowej" stanowi różnica między sumą opłat wynikających z umowy leasingowej a ceną nabycia tego narzędzia uiszczoną przez finansującego. Niezasadne jest stanowisko Podatnika, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera unormowań dotyczących określenia momentu rozpoznawania przychodu z tytułu umów leasingu. Przychód finansującego z tytułu "części odsetkowej rat leasingowych" określony jest zgodnie z art. 12 ust. 3c) ustawy. Przepis ten za przychody z tytułu umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze uważa przychody należne określone na dzień, którym należności wynikające z tych umów stają się wymagalne. Decydujące są więc zapisy umów leasingu, gdyż to w nich znajdują się postanowienia wskazujące w jaki sposób (w jakim terminie) mają być dokonane płatności rat leasingowych. W oparciu o powyższe niezasadne jest stanowisko Podatnika określające moment rozpoznawania przychodu podatkowego z tytułu "części odsetkowej rat leasingowych" jako momentu wydania narzędzi do używania korzystającemu. Ponadto, jak słusznie zauważa organ pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie mają zastosowania jedynie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi, w przypadku umowy leasingu wymienionej w art. 17 f ustawy zaliczeniu do przychodów nie podlega część raty kapitałowej odpowiadająca wartości początkowej przedmiotu leasingu a kosztami uzyskania przychodu nie są wydatki poniesione na ich nabycie . Ponadto jak słusznie zauważa Podatnik w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania przepisy art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy zgodnie z którym przychodem dla Spółki będzie wartość otrzymanych częściowo nieodpłatnie rzeczy. Stanowisko organu pierwszej instancji wyrażone w tej części zaskarżonego postanowienia nie odnosi się bowiem do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej odnosi się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku strony. W oparciu o powyższe orzeczono jak na wstępie. |
|
| 2006-05-30 |
