Pytanie:

Jakie konsekwencje podatkowe wywołuje rozliczenie skutków umowy leasingu w związku z utratą przedmiotu leasingu?

Zapytanie Jednostki: czy Leasingobiorca może całą kwotę uzyskaną przez firmę leasingową z tytułu odszkodowania i sprzedaży wraku zaksięgować jako przychód do opodatkowania, a poniesione wydatki netto z faktury wystawionej przez Leasingodawcę zaksięgować w koszty uzyskania przychodu i odliczyć kwotę VAT z tej faktury?
Stanowisko Jednostki: Leasingobiorca w oparciu o art. 12 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może uznać całkowitą kwotę uzyskaną przez Leasingodawcę do przychodów, a poniesione koszty z tytułu wystawionej faktury VATmoże uznać do kosztów uzyskania tego przychodu i odliczyć kwotę VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 - tekst jednolity - ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są, koszty poniesione w celu osiagnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Z tego wynika, że wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów, tylko wtedy, gdy poniesiony wydatek ma lub może mieć wpływ na powstanie czy też zwiększenie przychodu. Utrata przedmiotu leasingu w skutek kasacji po wypadku pozbawia Firmę możliwości korzystania z samochodu i uzyskiwania przychodów w następstwie jego używania.
Jakiekolwiek wydatki wynikające z umowy leasingu, ponoszone już po kasacji samochodu nie mogą być uznane za poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Natomiast stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne w tym również różnice kursowe.
Zdaniem tut. Organu podatkowego kwotę z faktury wystawionej przez Leasingodawcę należy uznać do kosztów nie stanowiących kosztu uzyskania przychodu. Natomiast przychody Jednostki powinny być podwyższone o faktycznie otrzymaną kwotę, która wynika z różnicy pomiędzy kwotą uzyskana z odszkodowania i sprzedaży wraka, a kwotą z faktury wystawionej na koszty manipulacyjne.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawianego przez wnioskodawcę i traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika/ płatnika/ inkasenta/ następcy prawnego podatnika/ osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.