Pytanie:

Wątpliwości Spółki budzi kwestia ewentualnej korekty wartości otrzymanych darowizn i kosztu wytworzenia w postaci otrzymanego rabatu naturalnego. Spółka pyta zatem, czy postępuje prawidłowo rozliczając koszty i przychody z powyższych faktur ( korygujacych) w bieżącym roku podatkowym 2005, tzn. bez konieczności korygowania zeznań podatkowych CIT-8 za lata 2000-2004

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu postanowieniem z dnia 28.10.2005r. Nr 1473/335/WD/423/105/05/JL stwierdził, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.
Organ I instancji przywołując art. 888 K.c. dotyczący umowy darowizny, stwierdził że nie jest darowizną tzw. rabat naturalny. W przypadku wydania towaru jako rabatu po stronie podatnika otrzymującego go nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem i niewskazane jest traktowanie go dla celów podatkowych jako przychodu z działalności gospodarczej. Uzyskanie rabatu towarowego powoduje obniżenie ceny zakupu towarów, bowiem za tę samą kwotę Spółka nabyła większą ilość towarów. W związku z tym skoro cena za towar ulega zmniejszeniu w skutek udzielenia rabatu, to w rezultacie kwota zapłacona przez podatnika stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich produktów, w tym również wydanych jako rabat. W związku z tym do kosztów nabywcy zaliczana jest wartość produktów przed uzyskaniem rabatu, jak również wartość produktu jako rabat. Organ podatkowy stwierdził ponadto, że w myśl art. 15 ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, istnieje możliwość rozliczenia kosztów podatkowych w roku podatkowym, w którym otrzymano faktury korygujące wartość nabycia towarów z lat poprzednich. Moment zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów określa art. 15 ust. 4 w/w ustawy.

Pismem z dnia 07.11.2005r. Sp. z o.o. ?P? złożyła zażalenie na w/w postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.
W ocenie Strony w przypadku rabatu towarowego lub naturalnego nie dochodzi do obniżenia ceny, ponieważ polega on na bezpłatnym przekazaniu określonej ilości towarów. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 26 listopada 1997r. sygn. akt SA/Bk 1453/96) takie przekazanie stanowi darowiznę. Bezpłatnie dostarczane towary nie mieszczą się w prawnym pojęciu rabatu w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w określeniu ?bonifikat i skont?.
Zdaniem Spółki uzasadnione jest stanowisko, że towary uzyskane jako ?rabaty towarowe? są darowiznami a ich wartość stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po rozpatrzeniu zażalenia stwierdza, co następuje:

Przepisy ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie definiują pojęcia ?rabat?. Pojęcie to zatem powinno być, zgodnie z wykładnią gramatyczną, odczytywane na podstawie jego znaczenia językowego. Zgodnie z definicją tego pojęcia zawartą w ?Słowniku Wyrazów Obcych? PWN (pod redakcją prof. Dr Jana Tokarskiego), należy stwierdzić, że ?rabat? to ?zniżka procentowa od wyznaczonej ceny towaru, przyznawana np. przy kupnie za gotówkę, przy zakupach hurtowych itp.; opust, bonifikata?. Rabat stanowi zatem generalnie obniżkę ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Z definicji, ta kategoria płatności dotyczy spełnienia warunków ściśle związanych z wysokością obrotu w zakresie sprzedawanych towarów oraz spełnienia pewnych innych warunków w zakresie sprzedaży i płatności (np. rabat za płatność w terminie, za płatność gotówkową, za zakup w określonym czasie, za zakup określonej ilości towaru).
Jak wynika z przedstawionego przez Stronę stanu faktycznego, rabat naturalny określony w umowie zawartej między Sp. z o.o. ?P? a Sp. z o.o. ?A? nie stanowi ustępstwa % od cen. Umowa zawarta między spółkami nie zakłada ustępstwa procentowego od cen, a jedynie wydanie Spółce ?P? nieodpłatnie dodatkowej ilości towaru. W tym przypadku nie dochodzi do obniżenia ceny, lecz do bezpłatnego przekazania pewnej ilości towarów na warunkach przewidzianych umową. Będzie miał tu zatem zastosowanie przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten stanowi, że przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14 jest min. wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy. W ocenie organu odwoławczego nieodpłatne wydanie Spółce dodatkowej ilości towaru odpowiadającej równowartości (10%, 20% czy też 50%) nabywanego towaru spełnia wymogi w/w przepisu a wartość nieodpłatnie otrzymanego towaru stanowi dla Strony przychód podatkowy. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 10.04.2002r. sygn. akt I SA/Lu 1022/01.
Przepis art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera zasadę potrącalności kosztów w czasie. Przepis ten m.in. stanowi, że koszty, których zarachowanie nie było możliwe w roku podatkowym, do którego się odnoszą, są potrącane w roku ich poniesienia. Zgodnie z tym przepisem możliwe jest rozliczenie faktur korygujących wartość nabycia towarów z lat poprzednich w roku, w którym Spółka je otrzymała.