|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: delegacja, Litwa, oddelegowanie, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, zakład | |
| Data: 2010-08-12 | |
![]() Istota interpretacji:Czy działalność S. Sp. z o.o. na Litwie nie wywołała skutku w postaci zaistnienia tam zakładu w rozumieniu umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej z dnia 20.01.1994 roku (Dz. U. z dnia 23 maja 1995r.)?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka M. Sp z o o — poprzednia firma S. Sp z o.o. (do dn. 09.12.2008), (jako Wynajmujący) w okresie od 9 listopada 2006 roku do 31 sierpnia 2007 roku świadczyła usługi polegające na wynajmowaniu pracowników: monterów i spawaczy oraz pracowników nadzoru do realizacji prac montażowo- spawalniczych na terenie Rafinerii w Republice Litewskiej prowadzonych przez N. Sp z o.o. z siedzibą w P.(Najemca). Wynajem pracowników nastąpił na podstawie umowy z dnia 9 listopada 2006zawartej pomiędzy N. Sp. z o.o., a spółką S. Sp. z o. o. oraz Aneksu Nr 1 do umowy z dnia 31 grudnia 2006 roku przedłużającego termin zakończenia realizacji przedmiotu umowy do dnia 31 08.2007 roku. Następnie w okresie od 1 września 2007 r. do 29 lutego 2008 r. spółka S. Sp. z o.o. "(Wynajmujący), świadczyła usługi wynajmu pracowników na rzecz N. Sp. z o.o. Oddział P. Litwa z siedzibą w.., Litwa - (Najemca) polegające na wynajmowaniu pracowników monterów i spawaczy oraz pracowników nadzoru do realizacji prac montażowospawalniczych prowadzonych przez N. Sp. z o o. na terenie Rafinerii w Republice Litewskiej. Działalność ta była prowadzona na podstawie umowy nr 14 1/2007 z dnia 31 sierpnia 2007 zawartej pomiędzy N. Sp. z o. o., Oddziałem P. Litwa, a spółką S. Sp. z o. o. oraz Aneksu nr 2 przedłużających termin realizacji przedmiotu umowy do dnia 29 lutego 2008 roku Zgodnie z § 1 obu Umów, ich przedmiotem był wynajem przez Wynajmującego na rzecz Najemcy personelu monterów i spawaczy oraz pracowników nadzoru do realizacji prac montażowo-spawalniczych prowadzonych przez Najemcę na terenie Rafinerii w Republice Litewskiej. Zgodnie z § 4 punkt 3 do obowiązków Wynajmującego należało skierowanie do pracy personelu, który
Zgodnie z § 4 punkt 3 Umów Wynajmujący ponosił całkowitą odpowiedzialność za personel skierowany do pracy na podstawie umowy. Zgodnie z § 5 Umów do obowiązków Najemcy należało:
Strony uzgodniły rozliczenie umów w cyklach miesięcznych, na koniec każdego miesiąca. Podstawę rozliczeń stanowił zatwierdzony przez Najemcę wykaz przepracowanych przez personel Wynajmującego roboczogodzin. Pierwszy skierowany do pracy na rzecz Najemcy pracownik rozpoczął pracę na Litwie w dn. 20.11.2006 roku, a ostatni przebywał do dnia 29.02.2008 roku. Ogółem wynajętych było 140 pracowników. W dniu 07 lutego 2008 roku litewskie organy podatkowe wszczęły kontrolę podatkową N. Sp. z o. o., której przedmiotem jest podatek dochodowy od osób fizycznych Kontrola ta jest aktualnie wstrzymana od dnia 24.01.2009 roku. W dniach od 02 do 11 lipca 2008 roku w spółce S. sp. z o.o. miała miejsce kontrola podatkowa doraźna przeprowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, której zakres obejmował wypełnianie przez Spółkę obowiązków płatnika z tytułu zatrudnienia pracowników do realizacji inwestycji na terenie A. Litwa. W dniu 14.07.2008 roku został przekazany Spółce protokół z ww. kontroli, do którego w dn. 24.07.2008 roku Spółka złożyła wyjaśnienia i zastrzeżenia. W dniu 08.08.2008 roku przez Naczelnika Urzędu Skarbowego została wydana informacja o sposobie załatwienia złożonych w dn. 24.07.2008 wyjaśnień i zastrzeżeń, (kserokopia informacji w załączeniu). Informacja uwzględniająca wnioski i zastrzeżenia wniesione przez Spółkę potwierdziła, że nie była ona faktycznym pracodawcą, a jedynie pośrednikiem w najmie siły roboczej w rozumieniu art. 15 ust.2 Iit. b umowy z dnia 20 stycznia 1994 roku zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są zagadnienia dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, tj. pytanie oznaczone nr 2 wniosku. W kwestiach poruszanych w pytaniu oznaczonym nr 1 wniosku, a dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych została wydana odrębna interpretacja nr IPPB4/415-411/10-4/SP. Spółka stoi na stanowisku, że działalność S. Sp. z o.o. na Litwie nie wywołała skutku w postaci zaistnienia tam zakładu w rozumieniu umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej z dnia 20.01.1994 roku (Dz.U, z dnia 23 maja 1995 r.) ponieważ nie zostały spełnione przesłanki wymienione w cytowanej umowie, a zwłaszcza w art. 5 umowy tj.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2010-08-12 |
