• określenia, czy oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu umowy z dnia 23 czerwca 1994 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
• określenia, czy wyposażenie oddziału przez Spółkę w aktywa niezbędne do jego utworzenia prowadzi do powstania przychodu podatkowego (kosztów uzyskania przychodów),
• określenia, czy dochody oddziału będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce,
• określenia sposobu dokumentowania przesuwania kosztów dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych oraz momentu powstania przychodu w związku z przesunięciem towaru do oddziału.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca utworzył oddział na terenie Rumunii. Oddział ten jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną Wnioskodawcy nieposiadającą osobowości prawnej. Oddział będzie dokonywał sprzedaży towaru na terenie Rumunii otrzymanego z magazynu Wnioskodawcy lub bezpośrednio od kontrahenta Wnioskodawcy. Podmiotem skupującym towar do dalszej odsprzedaży na terenie Rumunii będzie Wnioskodawca. Oddział będzie wykonywał funkcje (i ponosił odpowiadające wykonywanym funkcjom koszty) związane ze swoją działalnością, w szczególności Oddział będzie zasadniczo wykonywał wszelkie funkcje związane ze sprzedażą towaru na terenie Rumunii (np. prowadzenie księgowości, zarządzanie personelem, zapewnianie obsługi technicznej). Natomiast funkcje realizowane przez Wnioskodawcę (i ponoszone przez Niego odpowiednie koszty) będą ograniczone do: ustalenia i utworzenia ogólnej struktury prawnej oddziału, wyposażenia oddziału w aktywa finansowe niezbędne do prowadzenia działalności, ogólnego zarządu oddziałem, tworzenia ogólnych zasad działania oddziału, zarządzania sprawami pracowniczymi oddziału.

Mając na względzie wskazany wyżej podział funkcji pomiędzy Spółką a oddziałem, oddział będzie ponosił zasadnicze ryzyko gospodarcze związane ze swoją działalnością natomiast Wnioskodawca, jako podmiot zapewniający środki oddziałowi, będzie ponosił ryzyko jedynie w sposób pośredni. Oddział jest zarejestrowany dla potrzeb podatku dochodowego i podatku od towarów i usług w Rumunii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1. Czy oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu polsko – rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania...
2. Czy wyposażenie oddziału przez Wnioskodawcę w aktywa niezbędne do utworzenia oddziału nie będzie prowadziło do powstanie przychodu (kosztu uzyskania przychodów) na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce...
3. Czy dochody oddziału będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce...
4. W jaki sposób należy dokumentować przesunięcie towaru do oddziału i w jaki sposób dokumentować przesuwanie kosztów na potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych i w którym momencie u Wnioskodawcy powstanie przychód w związku z przesunięciem towaru do oddziału - w zakresie w jakim jest to konieczne ze względu na istniejącą na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania fikcje traktowania oddziału jako niezależnego przedsiębiorstwa (przychód z tytułu marży jaka byłaby uzyskiwana przy sprzedaży tego towaru osobie trzeciej)...

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 29 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-901/09-6/MM, w zakresie pytania nr 3 – odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 29 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-901/09-7/MM, natomiast w zakresie pytania nr 4 interpretacją indywidualną wydaną w dniu 29 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-901/09-8/MM.

Zdaniem Wnioskodawcy, oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu polsko - rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. w myśl ust. 2 tego samego artykułu określenie "zakład" obejmuje w szczególności: miejsce zarządu, filię lub biuro. Oddział będzie dysponował powierzchnią biurową w Rumunii, w oddziale będzie zatrudniony manager oddziału. Poprzez oddział Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży towarów na terenie Rumunii. w konsekwencji, zdaniem Spółki, oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu umowy polsko - rumuńskiej. Spółka pragnie dodać, że powyższa konkluzja jest zgodna z powszechnym stanowiskiem doktryny międzynarodowego prawa podatkowego. Mianowicie w doktrynie podkreśla się, że miejscem prowadzenia działalności gospodarczej (placówką) może być każde pomieszczenie bądź urządzenie (maszyna), wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa (J. Banach "Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania", Warszawa 2002, str. 124, komentarz do modelowej konwencji OECD, wyd. IBFD 2006, str. 86-92).

Pismem uzupełniającym z dnia 09 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.) Wnioskodawca wyjaśnił, iż pytanie oznaczone we wniosku jako czwarte dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca poinformował, iż przedstawił w tym zakresie zarówno pytanie, jak i własne stanowisko przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie określenia, czy oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu umowy z dnia 23 czerwca 1994 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W art. 4a pkt 11 ww. ustawy zdefiniowano pojęcie zagranicznego zakładu, które oznacza:

1. stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2. plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3. osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje, chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r. (Dz. u z 1995 r. Nr 109, poz. 530), określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. w myśl art. 5 ust. 2 i 3 Umowy, określenie "zakład" obejmuje w szczególności: miejsce zarządu, filię, biuro, fabrykę, warsztat oraz kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych, a także plac budowy, prace budowlane, instalacyjne, montażowe lub związaną z nimi działalność nadzorczą lub doradczą, jednak tylko wtedy, gdy takie miejsce, prace lub działalność trwają dłużej niż dziewięć miesięcy.

Natomiast w ust. 4 cytowanego artykułu wyszczególnione zostały rodzaje działalności, które nie stanowią zakładu, a mianowicie:

1. użytkowanie urządzeń, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
2. utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
3. utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4. utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5. utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu reklamy, gromadzenia informacji, prowadzenia badań naukowych lub podobnej działalności, mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter dla przedsiębiorstwa;
6. sprzedaż dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wystawianych na targach lub wystawach po zakończeniu tych targów lub wystaw;
7. utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do f), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

Tak więc ust. 4 art. 5 Umowy, wylicza różne rodzaje działalności, które uważa się za wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w ust. 1, i które nie stanowią zakładu, nawet gdy taka działalność jest wykonywana za pośrednictwem stałej placówki. Wspólną cechą takich rodzajów działalności jest ich przygotowawczy i pomocniczy charakter. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym, którego nie należy interpretować rozszerzająco. Dlatego działalność, która nie może zostać zaliczona do żadnego z ww. przypadków będzie uznawana za zakład, w rozumieniu ww. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zatem, z ogólnej regulacji zawartej w art. 5 umowy wynika, iż dla uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu winny wystąpić łącznie trzy następujące przesłanki:

• istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
• stały charakter takiej placówki,
• wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
  
  

Oddział będzie zatem uważany za zakład jeżeli placówka przedsiębiorcy polskiego w Rumunii spełnia wymienione wyżej warunki.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca utworzył oddział na terenie Rumunii, który jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną Wnioskodawcy nieposiadającą osobowości prawnej. Oddział będzie dokonywał sprzedaży towaru na terenie Rumunii otrzymanego z magazynu Wnioskodawcy lub bezpośrednio od kontrahenta Wnioskodawcy. Podmiotem kupującym towar do dalszej odsprzedaży na terenie Rumunii będzie Wnioskodawca. Oddział będzie wykonywał funkcje (i ponosił odpowiadające wykonywanym funkcjom koszty) związane ze swoją działalnością, w szczególności Oddział będzie zasadniczo wykonywał wszelkie funkcje związane ze sprzedażą towaru na terenie Rumunii (np. prowadzenie księgowości, zarządzanie personelem, zapewnianie obsługi technicznej). Natomiast funkcje realizowane przez Wnioskodawcę (i ponoszone przez Niego odpowiednie koszty) będą ograniczone do: ustalenia i utworzenia ogólnej struktury prawnej oddziału, wyposażenia oddziału w aktywa finansowe niezbędne do prowadzenia działalności, ogólnego zarządu oddziałem, tworzenia ogólnych zasad działania oddziału, zarządzania sprawami pracowniczymi oddziału. Oddział jest zarejestrowany dla potrzeb podatku dochodowego i podatku od towarów i usług w Rumunii.

Reasumując powyższe, należy stwierdzić, iż oddział będzie stanowił zakład w rozumieniu polsko – rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie nadmienia się, iż wniosek Spółki dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania i dokumentowania przemieszczenia towarów do własnego oddziału na terytorium innego kraju UE został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 29 grudnia 2009 r. nr ILPP2/443-1365/09-5/ISN.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje