Pytanie:

Spółka nabywa od podmiotów zagranicznych oprogramowanie komputerowe w postaci egzemplarza do wykorzystania na własne potrzeby, bez prawa dalszej jego odsprzedaży lub powielania. Dokonuje jedynie kopiowania oprogramowania na twarde dyski na określoną w umowie ilość stanowisk i ewentualne sporządzenie kopii zapasowej. Czy dokonywanie z tego tytułu wypłat podmiotom zagranicznym stanowi przychód, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p podlegający opodatkowaniu podatkiem ? Czy zakup tego oprogramowania należy traktować jako należność licencyjną ?

Naczelnik Świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego w Kielcach działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 06.04.2006 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w świetle ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) u.p.d.o.p. stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

Jak wynika z wniosku spółka nabywa od podmiotów mających siedzibę poza granicami RP, tj. podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 u.p.d.o.p. oprogramowanie komputerowe. Oprogramowanie to jest nabywane w postaci egzemplarza programu komputerowego do wykorzystania wyłącznie na własne potrzeby kupującego, bez prawa dalszej jego odsprzedaży lub powielania, a jedynie dokonywane jest kopiowanie oprogramowania na twarde dyski na określoną w umowie ilość stanowisk oraz ewentualne sporządzanie kopii zapasowej oprogramowania.

Spółka stoi na stanowisku, że dokonywanie wypłat podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 2 u.p.t.u. z tytułu zakupu egzemplarza programu komputerowego na własne potrzeby kupującego, bez prawa dalszej jego odsprzedaży lub powielania, nie stanowi przychodu z praw autorskich lub praw pokrewnych, w tym również ze sprzedaży tych praw, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Według wnioskodawcy stanowisko takie jest uzasadnione faktem, że na skutek transakcji zawieranych w w/wym. podmiotami nie następuje w żadnym zakresie przeniesienie praw autorskich na nabywcę programowania, a jedynie przeniesienie własności egzemplarza programu komputerowego. Spółka prosi o potwierdzenie tego stanowiska.

W oparciu o wyżej opisany stan faktyczny Naczelnik tut. Urzędu stwierdza, co następuje:Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podatek dochodowy ustala się w wysokości 20 % przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników, którzy nie mają na terytorium RP siedziby lub zarządu od przychodów m.in. z praw autorskich lub praw pokrewnych, za użytkowanie urządzenia handlowego lub naukowego. Powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 w/wym. ustawy).

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania definiują określenie "należności licencyjne", według których są to m.in. wszelkiego rodzaju należności, które są płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego. W większości zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów do należności licencyjnych zalicza się również należności za użytkowanie lub prawo użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego.

Zasady opodatkowania należności licencyjnych uregulowane są najczęściej w art. 12 danej umowy. W większości umów zawartych przez Polskę przyznaje się prawo opodatkowania należności licencyjnej państwu, w którym znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba odbiorcy należności licencyjnych, czyli u źródła. Umowy te przyznają również prawo do ich opodatkowania w drugim umawiającym się państwie. Wysokość podatku pobranego u źródła (w tym przypadku RP) nie może przekroczyć podatku obliczonego wg stawki określonej w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Według Naczelnika tut. Urzędu zapłata za zakup przez podmiot polski od podmiotu zagranicznego egzemplarza oprogramowania komputerowego, który nie skutkuje przejściem całości praw autorskich do tego programu, a korzystanie z tych praw ograniczone jest jedynie do wykorzystania na własne potrzeby kupującego (bez prawa do dalszej odsprzedaży, powielania, kopiowania itp.) nie mieści się w zakresie pojęcia "należności licencyjne" i nie rodzi u kupującego pobrania podatku dochodowego.

Pojęciem "należności licencyjne" objęte są natomiast wszelkie inne należności związane z użytkowaniem programów komputerowych, do których należy zaliczyć m.in. należności związane z prawami do kopiowania i dystrybucji programów komputerowych (tantiemy). Podobne stanowisko znajdujemy w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów, m.in. pismo z dnia 16.05.2001 r. (sygn. PB7/033nal.lc./2001/149) i z dnia 2.12.2002 r. (sygn. PB7/033-0344-2558/02/TK) oraz w interpretacjach organów podatkowych, m.in. Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 19.05.2004r. (sygn. BI/005-0061/04):

• w przypadku gdy płatności są dokonywane w związku z nabyciem części praw do programu komputerowego (bez przeniesienia przez sprzedającego ich całości) za należności licencyjne uznaje się te płatności, które są dokonywane z tytułu udzielenia prawa do użytkowania programu w sposób, który bez tego rodzaju zezwolenia stanowiłby naruszenia praw autorskich. Natomiast samo skopiowanie programu na twardy dysk lub do pamięci operacyjnej bądź sporządzanie kopii zapasowej mające na celu jedynie umożliwienie prawidłowego korzystania w ramach własnego użytku nie skutkuje uznaniem płatności za należność licencyjną. Również nabycie egzemplarza programu komputerowego z jednoczesnym prawem do jego skopiowania na określoną liczbę stanowisk nie będzie skutkowało uznaniem, iż mamy do czynienia z należnościami licencyjnymi.
  
  

W związku z powyższym należy stwierdzić, że zakup przez spółkę od podmiotu zagranicznego prawa do użytkowania na własne potrzeby kupującego egzemplarza programu komputerowego, nie mieści się w zakresie pojęcia należności licencyjnej, określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz w przepisach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i Modelowej Konwencji OECD. Zatem dokonywanie z tego tytułu wypłat podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 2 u.p.d.o.p. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.