Istota interpretacji:

Czy ustalone zgodnie z ustawą o rachunkowości różnice kursowe, wyliczone od części wyrażonych w walucie obcej należności bądź zobowiązań Spółki, przypadającej na podatek od towarów i usług, powinny być przez Spółkę uwzględniane w kalkulacji podatku dochodowego od osób prawnych jako przychody lub odpowiednio koszty podatkowe?

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujący stan faktyczny.

Spółka - Wnioskodawca rozlicza się w walutach obcych zarówno z podmiotami krajowym, jak i z nierezydentami zarejestrowanymi dla celów podatku VAT w Polsce. Spółka ustala różnice kursowe dla celów podatkowych zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. na podstawie ustawy o rachunkowości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ustalone zgodnie z ustawą o rachunkowości różnice kursowe, wyliczone od części wyrażonych w walucie obcej należności bądź zobowiązań Spółki, przypadającej na podatek od towarów i usług, powinny być przez Spółkę uwzględniane w kalkulacji podatku dochodowego od osób prawnych jako przychody lub odpowiednio koszty podatkowe...

Zdaniem Spółki:

Zgodnie z art. 9b ust 2 ustawy z dnia 16 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: updop) podatnicy, którzy wybrali metodę ustalania różnic kursowych według zasad określonych przez ustawę o rachunkowości, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany.

Jak przedstawia Spółka, należy mieć na uwadze, iż powyższy przepis ustanowiony został przez ustawodawcę dla umożliwienia podatnikom wykazywania różnic kursowych zarówna dla celów bilansowych, jak i podatkowych, wg jednolitej metodologii, dającej możliwość uproszczenia tych rozliczeń. Podatkowe rozwiązanie dotyczące różnic kursowych sprowadza się do zasady, iż podatnicy, którzy wybrali "metodę bilansową" ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z transakcji walutowych i wyceny aktywów oraz pasywów, a także wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych. W takiej sytuacji rozwiązania wynikające z ustawy o rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym od osób prawnych związany z ustalaniem różnic kursowych. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a co za tym idzie w pełni uzasadnionym staje się stwierdzenie, iż przepis ten umożliwia zaliczanie do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów w całości różnic kursowych ujętych w księgach rachunkowych. Tym samym - w ocenie Spółki - należy uznać, iż zgodnie z art. 9b ust. 2 updop, zaliczeniu przez podatników, którzy wybrali "metodę bilansową" - odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podlegają ujęte w księgach rachunkowych:

1. różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych,
2. różnice kursowe wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, w tym z wyceny należności i zobowiązań w ich kwotach brutto, jako że ustawa o rachunkowości nie rozróżnia przy wycenie tego typu aktywów i pasywów kwot netto i kwot podatku VAT, oraz
3. różnice kursowe z wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych.
   
   

Na potwierdzenie słuszności własnego stanowiska Spółka przedstawia, że jest ono tożsame z wyrażonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 21.10.2009 r., znak IBPBI/2/423-867/09/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje