|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych, podatek od towarów i usług, różnice kursowe, ustawa o rachunkowości | |
| Data: 2009-10-21 | |
 Istota interpretacji:Czy różnice kursowe wyliczone od części zobowiązania będącego podatkiem VAT można zaliczyć do przychodów i kosztów podatkowych? Czy Spółka postępuje słusznie wyłączając różnice kursowe od VAT z podstawy opodatkowania?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka dla celów podatku dochodowego od osób prawnych ustala różnice kursowe zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. na podstawie ustawy o rachunkowości, a wyceny dokonuje na ostatni dzień roku podatkowego. W bieżącym roku Spółka zaczęła się rozliczać z podmiotem zagranicznym zarejestrowanym dla celów podatkowych VAT w Polsce. Za zakupione wyroby stalowe Spółka otrzymuje faktury VAT w walucie Euro (netto w Euro, VAT w Euro, brutto w Euro). Zapłata faktury następuje również w Euro. Spółka rozpoznaje różnice kursowe zgodnie z ustawą o rachunkowości od kwoty brutto zobowiązania, ale wartości różnic kursowych od podatku VAT wyłącza z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wyłączenie to dotyczy zarówno przychodów, jak i kosztów podatkowych. Na dzień dzisiejszy Spółka większą kwotę wyłączyła z kosztów, niż z przychodów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy różnice kursowe wyliczone od części zobowiązania będącego podatkiem VAT można zaliczyć do przychodów i kosztów podatkowych... Czy Spółka postępuje słusznie wyłączając różnice kursowe od VAT z podstawy opodatkowania... Zdaniem Spółki, podatek VAT w zobowiązaniu – ulega odliczeniu nie jest więc elementem kosztowym i dlatego różnice kursowe od niego nie mogą być kosztem i przychodem podatkowym. Spółka ma jednak wątpliwość, czy stosując zasady rachunkowości do ustalania podatkowych różnic kursowych nie powinna ujmować je w całości w podstawie opodatkowania, tzn. również od VAT. Ustawa o rachunkowości mówi o całości zobowiązania, nie uwzględnia podziału na netto i VAT, zgodnie z nią różnice kursowe liczone są od całości zobowiązania walutowego. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., oznaczonej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop"), podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
Stosownie do art. 9b ust. 2 ustawy o pdop, podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany. Analizując całokształt przepisów zamieszczonych w art. 9b ustawy o pdop, należy mieć na uwadze, iż powyższy przepis ustanowiony został przez ustawodawcę dla rozpoznawania przez podatników różnic kursowych w podatku dochodowym od osób prawnych. Biorąc powyższe pod uwagę przy dokonywaniu interpretacji zapisów art. 9b ust. 2 ustawy o pdop, czyli w stosunku do podatników, którzy wybrali "metodę rachunkową" ustalania różnic kursowych, w pełni uzasadnionym staje się stwierdzenie, iż zapisy te dotyczą zaliczania do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów w całości różnic kursowych ujętych w księgach rachunkowych. Tym samym należy uznać, iż zgodnie z art. 9b ust. 2 ustawy o pdop, zaliczeniu - przez podatników, którzy wybrali "metodę rachunkową" - odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podlegają ujęte w księgach rachunkowych: Z przepisu tego wynika, iż ustawodawca wyraził zgodę na zaliczanie różnic kursowych wyliczanych zgodnie z przepisami o rachunkowości, a więc i w rozumieniu przepisów o rachunkowości. Podatkowe rozwiązanie dotyczące różnic kursowych sprowadza się do zasady, iż podatnicy, którzy wybrali metodę rachunkową ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z transakcji walutowych i wyceny aktywów oraz pasywów, a także wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych (art. 9b ust. 2 ustawy o pdop). W takiej sytuacji rozwiązania wynikające z rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym od osób prawnych związany z różnicami kursowymi. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka rozpoznaje różnice kursowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Jeżeli zatem przepisy ustawy o rachunkowości obligują podatnika do naliczenia dla celów bilansowych różnic kursowych od wartości brutto zobowiązania, to mając na uwadze cytowany art. 9b ust. 1 i 2 ustawy o pdop, różnice te stanowią również różnice podatkowe i winny być uwzględniane w dokonywanych przez Spółkę rozliczeniach z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Mając powyższe na uwadze, stanowisko Spółki należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Jednocześnie wskazać należy, iż zasady naliczania różnic kursowych wynikające z przepisów o ustawy o rachunkowości nie są przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej. Przepisy tej ustawy nie stanowią bowiem przepisów prawa podatkowego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała. Referencje |
|
| 2009-10-21 |