Istota interpretacji:

Czy uprawa wierzby energetycznej jest działalnością rolniczą, a jej sprzedaż na biomasę energetyczną podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność rolniczą i pozarolniczą. W roku 2007 Spółka założyła plantację wierzby energetycznej. Na przełomie roku 2009/2010 dokonała cięcia roślin i sprzedaży części uzyskanego surowca do Elektrociepłowni na biomasę energetyczną, a część zużyła we własnym gospodarstwie. Wszystkie koszty związane z tą działalnością ewidencjonowane są jako koszty działalności rolniczej, a przychody ze sprzedaży wierzby energetycznej jako przychody z działalności rolniczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uprawa wierzby energetycznej jest działalnością rolniczą, a jej sprzedaż na biomasę energetyczną podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Spółki, uprawa wierzby energetycznej jest działalnością rolniczą, a jej sprzedaż w stanie naturalnym, nieprzetworzonym nie rodzi przychodu podlegającego podatkowi dochodowemu od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej "ustawa o pdop"), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Jednocześnie w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o pdop, działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1. miesiąc - w przypadku roślin,
2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

-licząc od dnia nabycia.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o pdop ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej, podstawową jej cechą jest wytwarzanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca). Powyższe oznacza, że wszelkie produkty działalności rolniczej powstają wyłącznie na skutek działania normalnych biologicznych procesów wzrostu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka w roku 2007 założyła plantację wierzby energetycznej. Na przełomie roku 2009/2010 dokonała cięcia roślin i sprzedaży części uzyskanego surowca do Elektrociepłowni na biomasę energetyczną, a część zużyła we własnym gospodarstwie.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, iż tego rodzaju działalność zgodnie z cytowanym art. 2 ust. 2 ustawy o pdop, stanowi działalność rolniczą, a w związku z tym przychody ze sprzedaży wierzby energetycznej w stanie naturalnym i nieprzetworzonym w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.