Istota interpretacji:

CIT - zakresie umorzenia udziałów

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

"B" Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest spółką posiadającą siedzibę w Polsce. Majątek Spółki składa się w przeważającej części z majątku nieruchomego, a jej działalność polega na prowadzeniu działalności rolnej oraz wydzierżawianiu nieruchomości podmiotom prowadzącym działalność w zakresie produkcji rolnej. Udziałowcami Spółki są następujące podmioty: K KG (dalej: K) posiadająca niespełna 25% udziałów, N mbH (dalej: N) posiadająca niespełna 25% udziałów oraz B OHG (dałej: B) posiadająca ponad 50% udziałów. K, N oraz B są spółkami posiadającymi siedzibę na terenie Niemiec.

Zgodnie z niemieckimi przepisami N jest osobą prawną natomiast K oraz B są spółkami osobowymi i na podstawie odpowiednich niemieckich przepisów podatkowych są na gruncie podatków od dochodu traktowane jako podmioty transparentne, w odniesieniu do których opodatkowanie uzyskiwanych przez nie dochodów następuje na poziomie ich wspólników. Jedynymi wspólnikami B są K oraz N. Wszyscy wspólnicy K są osobami fizycznymi (dalej: Wspólnicy). Zarówno N, jak również Wspólnicy podlegają w Niemczech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W związku z planowaną restrukturyzacją działalności wskazanych powyżej spółek, Spółka zamierza nabyć od swoich udziałowców — K i N — udziały własne, w celu ich dobrowolnego umorzenia. Umorzenie zostanie przeprowadzone zgodnie z art. 199 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: KSH), bez wypłaty wynagrodzenia, na co K i N wyrażą swoją zgodę.

Umorzenie udziałów zostanie dokonane poprzez obniżenie kapitału zakładowego Spółki, a kwota obniżenia kapitału zakładowego będzie przeniesiona na kapitał zapasowy.

W związku z powyższym, spółka wniosła o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy w związku z dobrowolnym umorzeniem przez K oraz N udziałów w Spółce bez wynagrodzenia, zgodnie z art. 199 § 3 KSH, w związku z uczestnictwem w B po stronie N powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych...

Stanowisko wnioskodawcy.

Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tzn. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów, Zasady umarzania udziałów zawarte są w art. 199 § 1 —7 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm.) – KSH. Umorzenie może być przeprowadzone zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (tzw. umorzenie dobrowolne). Zgromadzenie wspólników podejmując uchwalę w sprawie umorzenia powinno w niej określić jego warunki, a w szczególności podstawę prawną umorzenia oraz wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Zgodnie z art. 199 § 3 KSH za zgodą wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia. W takim wypadku następuje nieodpłatne nabycie udziałów przez spółkę w celu ich umorzenia.

Jak wskazano w stanie faktycznym K oraz B są spółkami osobowymi i na podstawie odpowiednich niemieckich przepisów podatkowych nie są traktowane jak osoby prawne (dochody wypracowane przez te spółki podlegają opodatkowaniu na poziomie ich wspólników, o ile ci wspólnicy nie są również spółkami osobowymi).

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do spółek niemających osobowości prawne; mających siedzibę zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

W rezultacie, zdaniem Spółki, w związku z transparentnym charakterem K i B dla celów podatkowych w Republice Federalnej Niemiec, zarówno do K, jak i B nie będą miały zastosowania przepisy a konsekwencje podatkowe w związku ze zdarzeniami gospodarczymi powstającymi w tych pomiotach będę oceniane na poziomie ich wspólników, o ile ci wspólnicy nie są również spółkami osobowymi.

Jednocześnie zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, łączy się z dochodami każdego wspólnika będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych proporcjonalnie do posiadanego udziału. Zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Konsekwentnie dochód (przychód) jaki N osiąga z tytułu uczestnictwa w B podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych po stronie N.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten osiągnięty. W wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochód stanowi, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest zgodnie z art. 10 ust. 1 tej ustawy jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału.

Zdaniem Spółki w wyniku umorzenia udziałów przez N po stronie B nie wystąpi faktyczne przysporzenie majątkowe z tego tytułu konsekwentnie na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych nie wystąpi przychód do opodatkowania.

Reasumując, N stoi na stanowisku, iż nieodpłatne zbycie przez K oraz N udziałów w Spółce w celu ich dobrowolnego umorzenia nie spowoduje powstania po stronie N dochodu z tytułu uczestnictwa w B podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.