Istota interpretacji:

Czy przychody i koszty ich uzyskania są objęte zakresem art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i czy powinny być rozliczane proporcjonalnie do udziału w zysku?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest komplementariuszem i akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, którą sąd gospodarczy wpisał do rejestru przedsiębiorców 8 lipca 2009 roku. Zgodnie ze statutem spółki udział w zysku jest ustalony w innych proporcjach niż udział w kapitale zakładowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychody i koszty ich uzyskania są objęte zakresem art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i czy powinny być rozliczane proporcjonalnie do udziału w zysku...

Zdaniem Wnioskodawcy spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową a więc przychody i koszty spółki są rozliczane przez komplementariusza i akcjonariusza spółki, a nie przez spółkę komandytowo-akcyjną. Wnioskodawca powinien łączyć przychody i koszty spółki komandytowo-akcyjnej ze swoimi przychodami i kosztami proporcjonalnie do udziału w zysku. Wskazuje na to wykładnia celowościowa i systemowa art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kodeks spółek handlowych pozwala wspólnikom spółek osobowych określić udział w zyskach i stratach w innych proporcjach aniżeli wielkość wniesionych wkładów. A skoro udział w zyskach i stratach może być uniezależniony od udziału we wkładach, to też według tej proporcji powinien być opodatkowany. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 8 ust. 1 bezpośrednio odnosi się do "jegoprawa w udziale w zysku". Z uwagi na to podobne stany faktyczne powinny być regulowane w podobny sposób, wyrażenie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych "proporcjonalnie do posiadanego udziału", dotyczy uczestniczenia w zysku spółki osobowej, a nie wielkości wkładów.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 125 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037) spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową prawa handlowego i nie posiada osobowości prawnej.

Jak stanowi art. 147 § 1 ww. Kodeksu komplementariusz i akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut spółki stanowi inaczej. Spółka ta nie jest podatnikiem podatku dochodowego - podatnikami są wspólnicy tej spółki.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jednak z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.

Jeżeli akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej jest spółka kapitałowa, to do jego opodatkowania mają zastosowanie przepisy art. 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca – sp. z o.o. jest komplementariuszem i akcjonariuszem spółki komandytowo – akcyjnej. W statucie powstałej spółki określono, że udział w zysku jest ustalany w innych proporcjach niż udział w kapitale zakładowym.

Zasady wykładni systemowej nakazują przyjąć, że podział przychodów i kosztów miedzy wspólnikami spółki komandytowo - akcyjnej (zarówno będącymi osobami prawnymi, jak i osobami fizycznymi) powinien być dokonany jednolicie, w takiej proporcji, w jakiej poszczególni wspólnicy partycypują w zyskach tej spółki.

Zatem proporcje, o której mowa w art. 5 ustawy. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustala się w stosunku do przysługującego wspólnikowi udziału w przychodach i kosztach spółki komandytowo - akcyjnej, stosownie do postanowień zawartych w umowie spółki, przy czym pod pojęciem udziału należy rozumieć udział w zyskach tej spółki. W myśl przepisów, zarówno przychody, jak i koszty ich uzyskania, u każdego ze wspólników określa się proporcjonalnie do prawa w udziale w zysku spółki, jakie przysługuje danemu wspólnikowi. Jeżeli w umowie spółki wspólnicy postanowili, ze każdemu z nich będzie przysługiwać określone prawo do udziału w zysku spółki, to konsekwentnie i zgodnie z dyspozycją wspomnianego art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prawo to należy uznać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.