Istota interpretacji:

Na jakich zasadach Wnioskodawca obowiązany jest określić jako wspólnik spółki osobowej koszt uzyskania przychodu w związku z ewentualną sprzedażą przez spółkę osobową wniesionych do spółki osobowej w formie aportu nieruchomości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny / następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W skład majątku Wnioskodawcy wchodzą/będą wchodzić m.in. prawo własności gruntów lub prawo użytkowania wieczystego gruntów. Przedmiotowe grunty są/będą niezabudowane albo zabudowane budynkami lub budowlami. Wnioskodawca tworzy spółkę jawną lub spółkę komandytową. Udziały w spółce osobowej Wnioskodawca pokrywa m.in. wkładem niepieniężnym w postaci nieruchomości, w zamian za co otrzymuje udział kapitałowy w spółce osobowej, stając się jednocześnie wspólnikiem w spółce osobowej.

Wartość aportu wycenia się na podstawie cen rynkowych i taka też wartość jest wykazywana w umowie spółki osobowej.

Wnioskodawca rozważa również zbycie nieruchomości wniesionych aportem do spółki osobowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 3):

Na jakich zasadach Wnioskodawca obowiązany jest określić jako wspólnik spółki osobowej koszt uzyskania przychodu w związku z ewentualną sprzedażą przez spółkę osobową wniesionych do spółki osobowej w formie aportu nieruchomości...

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przez spółkę osobową wniesionych do niej uprzednio nieruchomości powoduje powstanie przychodu i w konsekwencji kosztów uzyskania przychodu bezpośrednio po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika spółki osobowej w przypadającej na nią zgodnie z postanowieniami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnychczęści.

Co do ustalenia wysokości kosztu, wskazać należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów. Koszty te, są jednak kosztem uzyskania przychodów w przypadku ich odpłatnego zbycia bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z kolei z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty i prawo wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych, z tym, że wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych bez względu na czas ich poniesienia.

W opinii Wnioskodawcy odniesienie się w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP do odpisów amortyzacyjnychoraz do aktualizacjiwskazuje jasno, że za koszt, o którym mowa powyżej, ustawodawca uważa wartość początkową nieruchomości ujawnioną w ewidencji środków trwałych. Koresponduje to z tym, że kosztem, za który spółka osobowa nabyła nieruchomości, jest wartość udziału kapitałowego otrzymanego przez Wnioskodawcę w zamian za aport, tzn. wartość ujęta w umowie spółki osobowej oraz równocześnie w ewidencji środków trwałych spółki osobowej jako wartość początkowa danej nieruchomości.

Wobec powyższego kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia przez spółkę osobową nieruchomości wniesionych przez Wnioskodawcę jako wspólnika spółki osobowej jest wartość początkowa nieruchomości, tzn. wartość wskazana w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę osobową (w przypadku gruntów oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów), pomniejszona dodatkowo o odpisy amortyzacyjne dokonane w spółce osobowej (w przypadku innych niż grunty i prawo wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych) - przy czym koszt ten należy przypisać Wnioskodawcy w stosunku do udziału w zysku posiadanego w spółce osobowej.

Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z normą art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP, przedmiotowy dochód będzie alokowany do Wnioskodawcy oraz do poszczególnych wspólników proporcjonalnie do udziału w spółce osobowej posiadanego przez każdego z nich.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie także w licznych interpretacjach organów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.