|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, przychód, udział w zyskach, umowa, wkład, wspólnik | |
| Data: 2009-07-08 | |
![]() Istota interpretacji:CIT - w zakresie rozliczenia przychodów i kosztów komplementariuszaW przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą prawną - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Wspólnikami Wnioskodawcy są cztery osoby fizyczne. Wnioskodawca zamierza powołać spółkę komandytową jako komplementariusz wraz z dwiema osobami fizycznymi będącymi wspólnikami Wnioskodawcy. Osoby fizyczne będą w nowo powołanej spółce komandytariuszami. Wkładem przyszłego komplementariusza do spółki komandytowej będzie jego przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551Kodeksu cywilnego. Komandytariusze będą wnosić wkłady pieniężne. Wartość wkładu komplementariusza będzie stanowić ponad 90% wartości wkładów wszystkich wspólników. Umowa spółki komandytowej z kolei będzie przewidywać podział zysków tejże spółki, w sposób istotnie odbiegający od wartości wniesionych wkładów przez każdego wspólnika. Tym samym komandytariusze będą mieli prawo do większego zysku, aniżeli wynikałoby to wartości wniesionych przez nich wkładów w stosunku do wartości wkładu Wnioskodawcy. Ostatecznie proporcje uczestnictwa w zyskach oraz stratach będą przedstawiać się tak, iż ponad 90% zysków będzie w sumie przypadać na komandytariuszy, natomiast pozostały zysk przypadnie na komplementariusza. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy osoba prawna będąca wspólnikiem komplementariuszem spółki komandytowej uczestniczy w przychodach i kosztach uzyskania przychodów spółki nie mającej osobowości prawnej proporcjonalnie do posiadanego udziału kapitałowego (wkładu) w spółce, czy w stosunku do wynikającego z umowy spółki udziału w zyskach spółki ... Czy ustalenie podziału zysku w spółce komandytowej nieproporcjonalnie do wartości wnoszonych wkładów nie będzie potraktowane przez organy podatkowe jako obejście przepisów ustawy podatku dochodowym od osób prawnych i fizycznych polegające na zaniżeniu dochodu osoby prawnej wnoszącej największy wkład, a powiększeniu dochodu osób fizycznych wnoszących znacznie mniejsze wkłady ... Zdaniem Wnioskodawcy w spółce osobowej przychód osiągnięty przez spółkę osobową jest alokowany na poszczególnych wspólników, będących osobami fizycznymi i osobami prawnymi w takim stosunku, w jakim umowa spółki dokonuje podziału zysków pomiędzy wspólnikami. Podobnie ustała się wysokość kosztów uzyskania przychodów u każdego wspólnika. Dochód określony na podstawie tak określonych kwot przychodu oraz kosztów uzyskania przychodów podlega opodatkowaniu u wspólnika podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub prawnych w zależności od statusu wspólnika spółki osobowej. Jeśli chodzi o osobę prawną, zasady dotyczące rozliczania przychodów w spółce nie będącej osobą prawną oraz kosztów ich uzyskania w części dotyczącej wspólnika będącego osobą prawną określają przepisy art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Zgodnie z tymi zasadami, wnioskodawca jako komplementariusz jest obowiązany uwzględnić przychody i koszty wygenerowane przez spółkę komandytową proporcjonalnie do udziału posiadanego przez niego w spółce osobowej i połączyć je wraz z pozostałymi przychodami i kosztami komplementariusza uzyskanymi z prowadzonej przez niego działalności aby określić przychody komplementariusza z udziału w spółce nie będącej osobą prawną należy zatem określić w pierwszej kolejności udział tego wspólnika w spółce komandytowej. Ustawodawca nie określił o jakim udziale mówi zacytowany powyżej art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dlatego przedmiotowe unormowanie należy interpretować w powiązaniu z odpowiednimi przepisami ustawy kodeks spółek handlowych, dotyczącymi wielkości wnoszonych udziałów przez wspólników do spółki oraz możliwości określenia w umowie spółki wielkości udziału poszczególnych wspólników. Zagadnienie wkładów wnoszonych przez wspólników spółki komandytowej regulują art. 105 pkt 4 i art. 107-108 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Na podstawie art. 105 pkt 4 Ksh umowa spółki komandytowej powinna zawierać oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość. W myśl art. 123 § 1 Ksh, komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa stanowi inaczej. Z uwagi na dyspozycyjny charakter tegoż przepisu, wspólnicy spółki komandytowej mają prawo ustalić w umowie spółki inny sposób podziału zysku przypadającego komandytariuszowi. Art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mówiący o łączeniu przychodów i kosztów z tytułu udziału w spółce nie będącej osobą prawną z przychodami i kosztami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału, powinien być rozpatrywany łącznie z ust. 2 tego artykułu, stanowiącym, że w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały w przychodach są równe. Oznacza to, że jeżeli w umowie spółki komandytowej postanowiono o udziale w zyskach spółki, stanowi to dowód wskazujący, jak należy ustalić te przychody dla celów podatku dochodowego. Przyjęcie, że termin "proporcjonalnie do posiadanego udziału" w przepisie art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy wniesionych przez wspólników wkładów do spółki osobowej, powodowałoby, że ewentualne postanowienia umowy spółki określające uczestnictwo wspólników w zyskach i stratach spółki w innych proporcjach niż wynikałoby to z wielkości wniesionych wkładów byłyby martwe i niepotrzebne. Jednocześnie w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. nr 14 poz.176 ze zm.) ustawodawca określił w art. 8 ust. 1 że przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Stosując wykładnię systemową a szczególności zasadę, że podobne do siebie stany faktyczne winny być uregulowane w podobny sposób, należy przyjąć przez analogię, że wyrażenie proporcjonalnie do posiadanych udziałów z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy zakresu uczestnictwa poszczególnych wspólników spółki komandytowej w zysku spółki, nie zaś wielkości wkładów wniesionych do spółki. Podsumowując swoje stanowisko Wnioskodawca wyraził opinię, że wspólnik komplementariusz, będący osobą prawną, będzie łączył przychody z udziału w spółce z pozostałymi przychodami proporcjonalnie do udziału wspólnika w zysku spółki komandytowej. Ta zasada proporcjonalnego rozliczania ma odpowiednie zastosowanie również w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów, ewentualnych zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu podstawy opodatkowania lub podatku. Zdaniem Wnioskodawcy zaproponowana przez niego koncepcja podziału zysku w spółce komandytowej jest całkowicie zgodna z prawem i w żaden sposób nie może być potraktowana jako obejście przepisów prawa podatkowego podatkowych. Na potwierdzenia swojego stanowiska Spółka przywołała orzeczenia organów podatkowych:
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2009-07-08 |
