W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jawna zamierza odpłatnie zbyć nieruchomość gruntową stanowiącą jej środek trwały, wniesiony do spółki jako wkład niepieniężny przez Wnioskodawcę. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca, jako wspólnik spółki jawnej osiągnie w wyniku odpłatnego zbycia środka trwałego przez tą spółkę przychód podatkowy proporcjonalny do udziału posiadanego w spółce jawnej.

W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.

Jak należy ustalić koszt uzyskania przychodu uzyskanego przez Wnioskodawcę jako wspólnika spółki jawnej w wyniku odpłatnego zbycia przez spółkę jawną środka trwałego?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt uzyskania przychodu osiągniętego przez niego, w wyniku odpłatnego zbycia środka trwałego (nieruchomości gruntowej) przez spółkę jawną, której wspólnikiem jest Wnioskodawca należy ustalić jako proporcjonalną do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w przychodach spółki jawnej część wartości zbywanego środka trwałego, wynikającej z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę jawną.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. Oznacza to, że w wyniku odpłatnego zbycia przez spółkę jawną nieruchomości gruntowej stanowiącej środek trwały spółki jawnej Wnioskodawca, jako wspólnik spółki jawnej, osiągnie przychód podatkowy w wysokości równej części wynagrodzenia otrzymanego przez spółkę jawną z tytułu zbycia przedmiotowego środka trwałego proporcjonalnej do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w przychodach spółki jawnej. Stosownie do art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, zasady wyrażone w art. 5 ust. 1 ww. ustawy, stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to, że Wnioskodawca ma prawo rozpoznać również w odpowiedniej części koszt uzyskania przychodu, o którym mowa powyżej, uzyskany w wyniku zbycia środka trwałego przez spółkę jawną.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy, wydatki na nabycie środków trwałych (w tym gruntów) stanowią koszt uzyskania przychodów w przypadku ich odpłatnego zbycia, w wysokości zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami i pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od wartości początkowej środków trwałych. Z powyższego wynika, że w razie odpłatnego zbycia środka trwałego podatnik może określić koszt uzyskania przychodu osiągniętego w wyniku zbycia tego środka, w wysokości równej aktualnej - pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych do momentu zbycia - wartości zbywanego środka trwałego. Wartość ta wynika z prowadzonej przez podatnika ewidencji środków trwałych. W przypadku środka trwałego wniesionego do spółki, która nie ma osobowości prawnej, w tym do spółki jawnej, amortyzacji dokonuje bezpośrednio ta spółka. Środek trwały wniesiony do spółki jawnej widnieje zatem w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę jawną.

W związku z tym, w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego przez spółkę jawną wspólnicy tej spółki powinni, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ustalić koszt uzyskania przychodów w wysokości równej aktualnej (pomniejszonej o sumę dokonanych do momentu zbycia odpisów amortyzacyjnych) wartości zbywanego środka trwałego. Wartość ta wynikać będzie z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę jawną. W przypadku środków trwałych będących gruntami, a więc zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niepodlegających amortyzacji, wartość ta ze względu na brak pomniejszających ją odpisów amortyzacyjnych będzie równa wartości początkowej środka trwałego w ewidencji prowadzonej przez spółkę jawną. Powyższy koszt wspólnicy rozpoznają, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy, proporcjonalnie do posiadanego udziału w przychodach spółki jawnej.

Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca uważa, że koszt uzyskania przychodu uzyskanego przez Wnioskodawcę w wyniku odpłatnego zbycia środka trwałego (nieruchomości gruntowej) przez spółkę jawną, której Wnioskodawca jest wspólnikiem należy ustalić jako proporcjonalną do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w przychodach spółki jawnej część wartości zbywanego środka trwałego, wynikającej z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę jawną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

Ponieważ spółka jawna nie ma podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników, nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego, podmiotami takimi są natomiast wspólnicy tej spółki. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi czy prawnymi podlegają opodatkowaniu albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych albo podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jako że Wnioskodawca jest osobą prawną, w omawianej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe.

Natomiast stosownie do treści art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

W związku z powyższym wskazać należy, iż przychody i koszty związane z działalnością spółki jawnej, Wnioskodawca jako wspólnik tej spółki, powinien określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w przedmiotowej spółce.

W przypadku sprzedaży nieruchomości przez spółkę osobową, koszt uzyskania przychodu należy ustalić w wysokości wartości początkowej nieruchomości wniesionej aportem do spółki pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Biorąc pod uwagę fakt, iż stosownie do art. 16c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, kosztem uzyskania przychodów w przypadku zbycia nieruchomości gruntowej będzie wartość początkowa nieruchomości określona w ewidencji środków trwałych prowadzonych przez spółkę jawną z zastrzeżeniem, iż wartość ta nie może być wyższa od wartości rynkowej z dnia wniesienia tego wkładu.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów część prawidłowo ustalonej wartości początkowej - wynikającej z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę jawną - zbywanej nieruchomości gruntowej, odpowiadającej posiadanemu przez Wnioskodawcę udziałowi w tej spółce.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.

Referencje