Istota interpretacji:

Czy dochód uzyskany z wynajmu pomieszczeń stanowiących części nieruchomości wspólnej (komórki piwniczne, schowki) właścicielom lokali przeznaczony na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją części wspólnej, zaliczyć należy do gospodarki zasobami mieszkaniowymi co oznacza, że dochód uzyskany z tego tytułu wolny będzie od podatku dochodowego w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa działa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994r., o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. Nr 80, poz. 903 z 2000r.). Zgodnie z art. 6 ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową, która może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną.

Wspólnota mieszkaniowa jako jednostka nieposiadająca osobowości prawnej podlega przepisom ustawy z dnia 15 lutego 1992r., o podatku dochodowym od osób prawnych.

Członkowie wspólnoty mieszkaniowej na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali dokonują wpłat zaliczek na poczet utrzymania nieruchomości wspólnej jak i zaliczek na poczet kosztów utrzymania lokali indywidualnych. Zaliczki uiszczane są w formie bieżących opłat, płatne z góry do 10 każdego miesiąca.

Ponadto Wspólnota Mieszkaniowa uzyskuje przychody z wynajmu właścicielom lokali dodatkowych komórek w piwnicach i schowków stanowiących części nieruchomości wspólnej. Przychody z tego tytułu przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją części wspólnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dochód uzyskany z wynajmu pomieszczeń stanowiących części nieruchomości wspólnej (komórki piwniczne, schowki) właścicielom lokali przeznaczony na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją części wspólnej, zaliczyć należy do gospodarki zasobami mieszkaniowymi co oznacza, że dochód uzyskany z tego tytułu wolny będzie od podatku dochodowego w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z obowiązującym od 01 stycznia 2007r., przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

Komórki piwniczne i schowki jako pomieszczenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego mieszczą się w definicji "zasobów mieszkaniowych", a tym samym przychody (czynsze) i koszty związane z tymi pomieszczeniami stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dochód powstały z tego tytułu przeznaczony jest na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903, ze zm.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych.

Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

W myśl art. 3 ww. ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j .Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty: w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie należy rozumieć:

• znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.:

• dźwigi osobowe i towarowe,
• aparaty do wymiany ciepła,
• kotłownie i hydrofornie wbudowane,
• klatki schodowe,
• strychy, piwnice, komórki,
• balkony, loggie,
• garaże,
  
  

• pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.:

• budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
• kotłownie i hydrofornie wolno stojące,
• osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
  
  

• urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak:

• zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków
• rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej,
• sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne,
• budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe,
• budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
• inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.
  
  

Związane z wyżej wymienionymi budowlami ( pomieszczeniami ), obiektami i urządzeniami opłaty ( czynsze ) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ze zwolnienia nie będą więc korzystały dochody wspólnot mieszkaniowych otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww ustawy.

Tak więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

• gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz

• innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.
  
  

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż Wspólnota Mieszkaniowa wynajmuje właścicielom lokali dodatkowe komórki w piwnicach i schowki, które stanowią część nieruchomości wspólnej. Przychody z tego tytułu przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją części wspólnej.

W kontekście powyższego należy uznać, iż komórki w piwnicach oraz schowki, które są wynajmowane mieszkańcom lokali mieszkalnych będących w zasobach Wspólnoty w celu zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych oraz pod warunkiem, że nie jest prowadzona w nich działalność gospodarcza, mieszczą się w pojęciu "zasoby mieszkaniowe". Zatem przychody uzyskane z opłat za wynajem tych części wspólnych od osób posiadających w zasobach Wspólnoty Mieszkaniowej lokale mieszkalne należy uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Tym samym, także ponoszone koszty stanowią koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a dochód powstały z tego tytułu korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy podatkowej.

Powyższa konkluzja nie dotyczy sytuacji, gdy Wnioskodawca uzyskiwałby dochody z opłat za wynajem tych pomieszczeń od osób trzecich (nie posiadających w zasobach Wspólnoty lokali mieszkalnych), jak również od właścicieli lokali użytkowych. Przychody te należy traktować jako przychody nie pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co skutkuje, stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy podatkowej, koniecznością opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu powstałego z tego tytułu.

Tak więc przychody uzyskiwane z opłat za najem pomieszczeń wspólnych takich jak: komórki w piwnicach czy schowki osobom posiadającym tytuł prawny do lokalu mieszkalnego w zasobach wspólnoty, należy zaliczyć do gospodarki zasobami mieszkaniowymi, ponieważ opłaty te związane są ze składnikami kształtującymi zasób mieszkaniowy Wspólnoty stanowiący element gospodarki zasobami mieszkaniowymi a w związku z tym dochód uzyskany w ten sposób będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym pod warunkiem przeznaczenia go na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

W związku z powyższym należy uznać, iż stanowisko Wspólnoty przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.