|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: fundusz remontowy, gospodarka, koszt, nadwyżki, przychód, reklama, rozliczanie (rozliczenia), zwolnienie | |
| Data: 2009-12-14 | |
![]() Istota interpretacji:1. Czy w świetle obowiązujących przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych przychody z reklam kierowane w ramach gospodarki zasobami mieszkaniowymi na fundusz remontowy zwolnione są z podatku?2. Czy w świetle obowiązujących przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych nadwyżka przychodów nad kosztami powstała w roku rozliczeniowym w ramach gospodarki zasobami mieszkaniowymi, przeznaczona na pokrycie kosztów przyszłych okresów, podlega opodatkowaniu?
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wspólnota Mieszkaniowa z tytułu najmu powierzchni pod reklamę osiąga dodatkowe przychody, które w ramach gospodarki zasobami mieszkaniowymi przeznacza na fundusz remontowy (na pokrycie kosztów tego funduszu). Powstająca w roku rozliczeniowym ewentualna nadwyżka przychodów nad kosztami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi zostaje przeznaczona w całości na pokrycie kosztów przyszłych okresów. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Zdaniem Wnioskodawcy, fundusz remontowy stanowi jeden z elementów gospodarki zasobami mieszkaniowymi, tak więc przeznaczenie przychodów z reklam na pokrycie kosztów tego funduszu, zwalnia takie przychody z opodatkowania podatkiem dochodowym. W przypadku przeznaczenia nadwyżki przychodów nad kosztami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi na pokrycie kosztów przyszłych okresów nie ma do czynienia z koniecznością rozliczania powstałej nadwyżki na poszczególnych właścicieli (w myśl ustawy o własności lokali rozdział 3 art. 12.1) – tak skierowana nadwyżka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje: Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903, ze zm.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu. W myśl art. 3 ww. ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa. Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j .Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty: w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie należy rozumieć:
- dźwigi osobowe i towarowe, - aparaty do wymiany ciepła, - kotłownie i hydrofornie wbudowane, - klatki schodowe, - strychy, piwnice, komórki, - balkony, loggie, - garaże,
- budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, - kotłownie i hydrofornie wolno stojące, - osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
- zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, - rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, - sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, - budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, - budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki, - inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci. Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegać będzie jedynie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż:
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-12-14 |
