|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: miejsce postojowe, najemcy, nieruchomości wspólne, właściciel, wspólnota mieszkaniowa, wynajem, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2009-11-12 | |
![]() Istota interpretacji:W przypadku gdy najemca jest osobą trzecią tj. taką która nie wchodzi w skład wspólnoty, nie jest właścicielem lokalu mieszkalnego we wspólnocie, opłaty z tego tytułu nie będą korzystały ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków niezbędnych do zwolnienia, tzn. źródło pochodzenia dochodów – nie pochodzą one z gospodarki zasobami mieszkaniowymi tylko z pozostałej działalności wspólnoty. Bez znaczenia w tym przypadku jest fakt przeznaczenia tego dochodu na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi. Dochód ten zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.
W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Zdaniem Wnioskodawcy, Wspólnota nie musi płacić podatku dochodowego ponieważ uzyskane dochody są generowane z wynajmu części wspólnej i w całości przeznaczone na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej. Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje: Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903, ze zm.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu. W myśl art. 3 ww. ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa. Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j .Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty: w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie należy rozumieć:
- dźwigi osobowe i towarowe,
- budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
- zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegać będzie jedynie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Biorąc zatem pod uwagę powyższe uregulowania, stwierdzić należy, iż: 1. Wspólnota wynajmuje pomieszczenie na stację transformatorową, która niezbędna jest do prawidłowego funkcjonowania budynku i użytkowania go przez członków wspólnoty. Opłaty z tytułu najmu, które wnosi R S.A. wspólnota przeznacza na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej. Stacja transformatorowa zasila również inne budynki w energię elektryczną, więc to urządzenie służy nie tylko mieszkańcom Wspólnoty ale również mieszkańcom innych nieruchomości. Zatem opisane przez Wnioskodawcę przychody generują dochód, który:
2. Wspólnota Mieszkaniowa uzyskuje dochody z tytułu odsetek od lokat terminowych, na których lokuje środki pochodzące z zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej i świadczeń gromadzonych na rachunku bankowym. Dochody z oprocentowania lokat terminowych zaliczane są do kategorii przychodów finansowych i nie mogą zostać uznane za dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dochody te są dochodami z działalności, która nie jest podstawową działalnością prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uzyskane z tytułu odsetek od lokaty terminowej dochody (nawet jeśli zostaną przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), nie korzystają ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, bowiem nie został spełniony warunek, co do źródła ich pochodzenia. W konsekwencji, przedmiotowe odsetki podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 powyższej ustawy. 3. Zwolnienie z podatku dochodowego będzie miało zastosowanie do opłat za dzierżawę miejsc postojowych wydzielonych z części wspólnych w obrębie działki gruntu przynależnego do nieruchomości, gdzie najemcą jest właściciel lokalu mieszkalnego w tym budynku, czyli członek wspólnoty i miejsce postojowe służy zaspokajaniu jego potrzeb mieszkaniowych oraz jest wykorzystywane zgodnie z jego przeznaczeniem. Lokale mieszkalne zaliczają się do gospodarki zasobami mieszkaniowymi i dochód uzyskany z tego źródła podlegał będzie zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44, pod warunkiem przeznaczenia go na utrzymanie tych zasobów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-11-12 |
