W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zakupiła na licytacji prowadzonej przez komornika sądowego w 2008 r. własne udziały o wartości nominalnej 170.000,00 zł należące do osoby fizycznej, za cenę 120.000,00 zł. W czerwcu 2008 r. wspólnicy Spółki podjęli uchwałę o utworzeniu specjalnego funduszu rezerwowego w celu umorzenia udziałów. Następnie podjęto uchwalę o umorzeniu własnych udziałów o wartości nominalnej 170.000,00 zł. Umorzenie nastąpiło z czystego zysku, z utworzonego w tym celu specjalnego funduszu rezerwowego. Umorzenie udziałów nastąpiło bez jednoczesnego obniżenia kapitału podstawowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dochód powstały z umorzenia własnych udziałów podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym też przychody z umorzenia udziałów. W ocenie Spółki, o faktycznym uzyskaniu przychodu można mówić tylko wtedy, gdy na skutek danej operacji podatnik uzyskuje indywidualne i rzeczywiste przysporzenie majątkowe. Natomiast w przedmiotowej sprawie Spółka nie uzyskuje żadnego istniejącego przysporzenia majątkowego, a co za tym idzie również przychodu. Oznacza to, że po stronie Spółki nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym, wynikających z udziałów. Tryb umarzania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością reguluje art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 199 § 1 tej ustawy udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi.

Umorzenie może być przeprowadzone:

• za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę - tzw. umorzenie dobrowolne;
• bez zgody wspólnika - tzw. umorzenie przymusowe;
• w razie ziszczenia się określonego zdarzenia - tzw. umorzenie warunkowe.
  
  

Ustawodawca określił również, iż umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia kapitału zakładowego (art. 199 § 6 ww. ustawy). W razie zaś umorzenia wymagającego obniżenia kapitału zakładowego, umorzenie następuje z chwilą obniżenia kapitału zakładowego (art. 199 § 7 ww. ustawy).

Rozpatrując przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, iż przedmiotem opodatkowania osoby prawnej, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), jest dochód stanowiący, osiągniętą w roku podatkowym, nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Oceniając skutki będące następstwem nabycia przez Spółkę (Wnioskodawcę) własnych udziałów w celu ich umorzenia, należy stwierdzić, iż w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wśród zdarzeń powodujących powstanie przychodu, sytuacja taka wprost nie została wskazana.

Niezależnie od faktu, że określony w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych katalog przypadków powodujących powstanie przychodu nie jest wyczerpujący, nabycie przez spółkę kapitałową własnych udziałów celem ich umorzenia, nawet bez wynagrodzenia, nie powoduje powstania przychodu w tej spółce. Spółka bowiem w sensie ekonomicznym nic nie uzyskała i nie nastąpiło po jej stronie żadne przysporzenie majątkowe (spółka otrzymuje udziały, by je umorzyć). Nie nastąpiło także umorzenie jej zobowiązań wobec wspólników, gdyż nabycie lub objęcie przez wspólnika udziału w spółce kapitałowej nie powoduje powstania po stronie spółki żadnego zobowiązania finansowego wobec tego wspólnika. Tym samym, umorzenia udziałów nie można utożsamiać ze stanowiącym przychód umorzeniem zobowiązań, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 przedmiotowej ustawy.

Ponadto, w analizowanym stanie faktycznym, nie została spełniona żadna z przesłanek zawartych w art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z którym przychodami są w szczególności: wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (...). W przedstawionym stanie faktycznym nie można również mówić, że doszło do otrzymania takiego świadczenia.

A zatem, gdy określonej kategorii nie można, zgodnie z ustawą podatkową, uznać ani za przychód, ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nabycie przez Spółkę własnych udziałów celem ich umorzenia nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego dla tej Spółki.

Jednocześnie zauważyć należy, iż nabycie udziałów własnych celem ich umorzenia nie będzie skutkować osiągnięciem jakiegokolwiek dochodu (przychodu) na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych również w odniesieniu do wspólników pozostających w Spółce. W przypadku opisanego stanu faktycznego nie można bowiem mówić o, jak stanowi przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodzie (przychodzie) faktycznie uzyskanym z udziału w zyskach osób prawnych (przez udziałowców - osoby prawne, których udziały nie zostały umorzone).

Reasumując powyższe wyjaśnienia, zarówno w stosunku do wspólników pozostających w Spółce, jak i w odniesieniu do samej Spółki, umorzenie części udziałów będzie na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych czynnością neutralną podatkowo.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.