Istota interpretacji:

Czy i w jakim zakresie polskie przepisy podatkowe znajdą zastosowanie do rozliczenia podatkowego transakcji holenderskiej spółki osobowej przy założeniu, że wspólnikiem tej spółki jest Spółka? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 26 lutego 2010 r. wezwano do ich uzupełnienia. Wniosek został uzupełniony w dniu 02 marca 2010 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność w zakresie (...). Spółka posiada siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowanym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Spółka zamierza założyć spółkę nie posiadającą osobowości prawnej z siedzibą w Królestwie Niderlandów (tj. w Holandii, dalej: holenderska spółka osobowa) (w formie tzw. besloten commanditaire vennootschap) i tym samym stać się jednym ze wspólników tej spółki.

Zgodnie z holenderskim prawem, holenderska spółka osobowa nie jest osobą prawną.

Drugim, obok Spółki, wspólnikiem holenderskiej spółki osobowej będzie spółka holenderska (powiązana lub nie ze Spółką), będąca osobą prawną mającą siedzibę oraz zarząd w Holandii i będąca holenderskim rezydentem podatkowym (dalej: drugi wspólnik). Drugi wspólnik będzie prowadził sprawy holenderskiej spółki osobowej oraz ją reprezentował. Odpowiedzialność drugiego wspólnika za zobowiązania holenderskiej spółki osobowej będzie nieograniczona, podczas gdy odpowiedzialność spółki za zobowiązania holenderskiej spółki osobowej będzie ograniczona. Możliwe jest ponadto, że wspólnikami w holenderskiej spółce osobowej - obok spółki i drugiego wspólnika - będą również inne podmioty, w tym spółki z grupy kapitałowej, do której należy Spółka (dalej: pozostali wspólnicy).

Spółka oraz drugi wspólnik (a także pozostali wspólnicy, jeżeli tacy wystąpią) wniosą wkłady pieniężne do holenderskiej spółki osobowej i ich udział w zysku holenderskiej spółki osobowej będzie proporcjonalny do wniesionych wkładów. Przewidywane jest, że spółka (wraz z pozostałymi wspólnikami, jeżeli tacy wystąpią) będą w sumie mieli większość udziału w holenderskiej spółce osobowej. Spółka może sfinansować swój wkład ze środków własnych lub poprzez pożyczkę lub kredyt.

Zgodnie z umową holenderskiej spółki osobowej, przenoszenie udziałów w spółce lub tworzenie nowych udziałów podlega ograniczeniom (tj. wymaga zgody wszystkich wspólników). Przedmiotowa holenderska spółka osobowa zgodnie z holenderskim prawem podatkowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym i nie jest traktowana jako osoba prawna, a zatem nie posiada statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. W takiej sytuacji, w myśl prawa holenderskiego, zyski holenderskiej spółki osobowej są przypisywane jej wspólnikom i opodatkowane jako zyski wspólników.

Decyzje dotyczące działalności holenderskiej spółki osobowej będą podejmowane podczas spotkań mających miejsce w jej siedzibie w Holandii. Holenderska spółka osobowa będzie miała do dyspozycji wynajęte biuro w Holandii.

Spółka stanie się wspólnikiem holenderskiej spółki osobowej w celu dokonywania inwestycji na amerykańskim rynku kapitałowym. Holenderska spółka osobowa zbuduje portfel inwestycyjny poprzez nabycie (lub objęcie) obligacji skarbowych, w tym amerykańskich obligacji skarbowych, w stosunku do których możliwe jest wydzielenie części odsetkowej (kuponu odsetkowego).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy i w jakim zakresie polskie przepisy podatkowe znajdą zastosowanie do rozliczenia podatkowego transakcji holenderskiej spółki osobowej przy założeniu, że wspólnikiem tej spółki jest Spółka... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie przez nią udziału w holenderskiej spółce osobowej będzie oznaczało, że Polska uzyska jurysdykcję podatkową w zakresie ustalania zakresu opodatkowania Spółki w odniesieniu do przychodów i kosztów generowanych przez holenderską spółkę osobową. Z faktu obowiązywania zasady wyrażonej w art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm. dalej: ustawa o PDOP) (patrz stanowisko Spółki odnośnie do pytania nr 1) wynika wniosek, że polska ustawa o PDOP będzie regulować wszystkie kwestie wiążące się z przychodami i kosztami generowanymi przez holenderską spółkę osobową o ile mają one wpływ na opodatkowanie Spółki podatkiem dochodowym w Polsce (a zatem w zakresie udziału Spółki w holenderskiej spółce osobowej). Skoro w omawianym kontekście Polska ma prawo opodatkowania dochodów holenderskiej spółki osobowej, to polska ustawa o PDOP powinna być przesądzająca m.in. w zakresie:

• zdefiniowania pojęcia "dochód" i "strata" oraz sposobu ich opodatkowania/rozliczania w podatku dochodowym,
• zdefiniowania pojęcia "przychód" i określenia momentu jego powstania dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce,
• zdefiniowania pojęcia "koszt uzyskania przychodu" i określenia momentu jego rozpoznania dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce.
  
  

Tym samym, holenderskie regulacje podatkowe ani księgowe nie będą miały znaczenia prawnego przy ustalaniu dochodu/straty dla potrzeb opodatkowania Spółki podatkiem dochodowym w Polsce. Wszystkie elementy przychodów i kosztów wykazane (lub niewykazane) bądź aktywowane w ewidencji prowadzonej przez holenderską spółkę osobową będą bowiem - dla potrzeb opodatkowania w Polsce - weryfikowane pod kątem ich zgodności z przepisami ustawy o PDOP.

W opinii Spółki, warunkiem, od którego zależy zastosowanie polskiej ustawy o PDOP jest posiadanie przez Spółkę udziału w holenderskiej spółce osobowej - przedmiotem zainteresowania ustawy o PDOP jest bowiem określenie pozycji podatkowej Spółki jako polskiego podatnika.

W szczególności więc, przy określaniu zakresu zastosowania polskiej ustawy o PDOP należy brać pod uwagę datę zdarzeń istotną z podatkowego punktu widzenia tzn. moment uzyskania przychodów i rozpoznania kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb opodatkowania w Polsce. Polska ustawa o PDOP będzie zatem miała zastosowanie do tych przychodów generowanych przez holenderską spółkę osobową których moment uzyskania - zgodnie z ustawą PDOP - przypadnie na okres, w którym Spółka będzie posiadała udział w holenderskiej spółce osobowej oraz do tych kosztów uzyskania przychodów, których moment rozpoznania - zgodnie z ustawą PDOP - przypadnie na ten okres. Konsekwentnie, polska ustawa o PDOP nie będzie miała zastosowania do przychodów generowanych przez holenderską spółkę osobową, których moment uzyskania zgodnie z ustawą PDOP przypadałby na okres, w którym Spółka nie posiada udziału w holenderskiej spółce osobowej i do tych kosztów, których moment rozpoznania zgodnie z ustawą PDOP przypadałby na ten okres.

Jednocześnie Spółka chciałaby wskazać, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez organy podatkowe w następujących pismach:

• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 marca 2008 r. (IP-PB3-423-547/07-2/JB),
• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. (IP-PB3-423-785/08-2/JB),
• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. (IP-PB3-423-786/08-2/JB),
• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. (IP-PB3-423-787/08-2/JB),
• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. (IP-PB3-423-788/08-2/JB),
• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 listopada 2008 r. (IBPB3/423-762/08/MS).
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji organów podatkowych, należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Nadmienia się, że odnośnie spraw będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 3-5 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.