Istota interpretacji:

1. Czy w momencie uzyskania straty podatkowej, przy niewydatkowanym wcześniej uzyskanym dochodzie, wydatki ponoszone na cele niezwiązane z ochroną zdrowia typu składki PFRON, odsetki budżetowe podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2. Czy w sytuacji uzyskania dochodu i zwolnieniu części z tytułu przeznaczenia na cel statutowy jakim jest ochrona zdrowia, w przypadku uzyskania straty w okresach wcześniejszych, 50% całej straty może podlegać odliczeniu od dochodu podlegającego opodatkowaniu?

• opodatkowania wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
• odliczenia od dochodu straty z lat ubiegłych.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej, którego celem statutowym jest ochrona zdrowia. Większość dochodu, oprócz wydatkowanych w danym okresie kwot na np. odsetki budżetowe, składki PFRON, Wnioskodawca przeznacza na cele statutowe.

W przypadku uzyskania dochodu, od kwot dotyczących wydatków niezwiązanych z celem statutowym, jakim jest ochrona zdrowia, Jednostka płaci podatek dochodowy od osób prawnych. Ponieważ działalność Wnioskodawcy jest nie zawsze dochodowa, zdarza się, że w następnym okresie ponosi On stratę podatkową.

Wnioskodawca spotkał się z poglądem, że dochód przeznaczany na cele statutowe powinien rozliczać kasowo – chronologicznie, tzn. po jego uzyskaniu rozliczać jego wydatkowanie fizyczne na zakupy środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji celów statutowych, na podatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. W przypadku niewydatkowania go na ww. cele, w momencie dokonania wydatku niezwiązanego z celami statutowymi, Wnioskodawca powinien zapłacić podatek od dochodu równoważnego temu wydatkowi na koniec danego okresu rozliczeniowego. Wnioskodawca podatek powinien zapłacić nawet wówczas, gdy uzyskał On podatkową stratę.

W przypadku nadwyżki podatkowych kosztów uzyskania przychodu nad przychodami – Wnioskodawca uzyskuje za dany okres stratę podatkową.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w momencie uzyskania straty podatkowej, przy niewydatkowanym wcześniej uzyskanym dochodzie, wydatki ponoszone na cele niezwiązane z ochroną zdrowia typu składki PFRON, odsetki budżetowe podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych...
2. Czy w sytuacji uzyskania dochodu i zwolnieniu części z tytułu przeznaczenia na cel statutowy jakim jest ochrona zdrowia, w przypadku uzyskania straty w okresach wcześniejszych, 50% całej straty może podlegać odliczeniu od dochodu podlegającego opodatkowaniu...

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 2. Wniosek w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 07 września 2010 r. nr ILPB4/423-8/10-2/DS.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma On prawo do obniżenia o 50% straty podatkowej, wykazanej w okresach wcześniejszych, dochodu podlegającego opodatkowaniu, a nie przeznaczonego na cele statutowe. W przypadku Wnioskodawcy bowiem nie jest On jednostką uzyskującą przychody ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu lub są wolne od podatku, a jednostką której zwolnienie ma charakter warunkowy i zależy od decyzji podatnika.

Dlatego też, Wnioskodawca uważa, że ma On prawo odliczyć całą podatkową stratę od dochodów podlegających opodatkowaniu w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, bez względu na fakt przeznaczenia dużej części tego dochodu na cele statutowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Katalog dochodów zwolnionych od opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z pkt 4 tej regulacji, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo -techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

W myśl art. 17 ust. 1a pkt 2 tej ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Zgodnie z art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

Zwolnienie zawarte w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zwolnieniem warunkowym i zależy od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

1. celem statutowym podatnika musi być działalność wymieniona w tym przepisie,
2. uzyskane przez niego dochody muszą być przeznaczone i wydatkowane na ten cel.

Powyższe oznacza, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą cele statutowe. Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy sformułowanie "w części przeznaczonej na te cele" oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych "innych celów" nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Jeżeli podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy ponoszą wydatki, które w myśl art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ich równowartość wpływa na zwiększenie dochodu. Jeżeli jednak wydatki te były poniesione na cele statutowe dochód powstały z tego tytułu będzie wolny od podatku.

Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest możliwość odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu, a nie przeznaczonego na cele statutowe 50% straty podatkowej wykazanej w okresach wcześniejszych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 ww. ustawy wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Na mocy przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in.:

• przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
• kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
  
  

Jednocześnie nadmienia się, iż podmioty korzystające ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie wykazują strat z działalności statutowej jako straty ze źródła wolnego od podatku dochodowego. Zatem, przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy nie mają bezpośredniego zastosowania do warunkowego zwolnienia, o którym mowa wyżej.

Mając na uwadze powyższe uregulowania, stwierdzić należy, iż podatnicy korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy mają prawo do wykazania strat i odliczenia ich od dochodu na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy. Przepis ten stanowi, iż o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Zachowanie powyższych uwarunkowań pozwala ustalić stratę w prawidłowej wysokości, co daje podstawę do odliczenia jej od dochodu w następnych latach podatkowych.

Reasumując, Wnioskodawca może jedynie rozliczyć stratę podatkową poniesioną w roku podatkowym, dochodem osiągniętym w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, do wysokości nie przekraczającej 50% tej straty, w którymkolwiek z tych lat.

Na marginesie powyższych rozważań należy stwierdzić, że w uzasadnieniu własnego stanowiska powołano się na nieistniejący przepis art. 17 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę, iż przedmiotem wniosku była kwestia odliczenia od dochodu straty z lat ubiegłych, uznano, że jest to oczywista omyłka i przyjęto, że intencją Wnioskodawcy było powołanie art. 17 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.