Istota interpretacji:

Czy w świetle postanowień art. 22 ust. 4 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 10 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (…) wypłacana dywidenda będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych, czy też będzie podlegać opodatkowaniu w wysokości 15% ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 1990 roku Sp. z o.o. jest spółką z udziałem kapitału zagranicznego. Udziałowcem jest szwedzka spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która od XII 2003 roku posiada 12 % udziału w kapitale zakładowym Spółki. W czerwcu 2009 roku przedłożyła certyfikat rejestracji, wydany przez Szwedzki Urząd Rejestracji Spółek oraz certyfikat rezydencji wydany przez Szwedzką Agencję Podatkową. Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników w dniu 27 maja 2009 r. podjęło uchwałę o przeznaczeniu części zysku na wypłatę dywidendy dla Wspólników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle postanowień art. 22 ust. 4 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 10 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (…) wypłacana dywidenda będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych, czy też będzie podlegać opodatkowaniu w wysokości 15% ...

Zdaniem Wnioskodawcy, dywidenda wypłacana szwedzkiemu Wspólnikowi będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych i w związku z tym Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania zaliczki od tej dywidendy. W opinii Spółki zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 22 ust. 4 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. co do podmiotu wypłacającego dywidendę, jak i co do podmiotu, na rzecz którego dywidenda jest wypłacana. Uważamy, że powołany art. 10 Konwencji dotyczy sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 22 ust. 4 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2009 r., stosownie do treści art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2. uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
3. spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1,
4. odbiorcą dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest:
   a)spółka, o której mowa w pkt 2, albo
   b)zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2.
   
   

W myśl art. 22 ust. 4a powołanej ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Jednakże na podstawie art. 22 ust. 4b ww. ustawy zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19 % dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.

Zgodnie opisanym w przedmiotowym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanem faktycznym:

• wypłacającym dywidendę jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

• uzyskującym dochody (przychody) z dywidend jest spółka podlegająca w Szwecji, czyli innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (posiadająca szwedzki certyfikat rezydencji),

• spółka otrzymująca dywidendę posiada bezpośrednio nie mniej niż 10 % udziałów (12%) w kapitale spółki nieprzerwanie przez okres ponad dwóch lat (od 2003 r.) i jednocześnie jest odbiorcą tej dywidendy (w rozumieniu art. 22 ust. 4 pkt 4 lit. a ww. ustawy)
  
  

Zatem w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa należy uznać, iż warunki zwolnienia określone w art. 22 ust. 4 - ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostały spełnione.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania nie kreują samodzielnie obowiązku podatkowego. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zespołem norm kolizyjnych rozgraniczających prawa dwóch państw (jurysdykcji podatkowych) do opodatkowania danego przysporzenia.

W rezultacie należy uznać, iż stawka (15%) określona w art. 10 ust. 2 lit. b Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 26 poz. 193) nie będzie miała zastosowania w odniesieniu do dywidendy określonej w przedmiotowym stanie faktycznym.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego należy uznać za prawidłowe.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Weryfikacja dołączonego do wniosku certyfikatu rezydencji może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.