Pytanie:

Czy Bank, mając wiarygodne informacje o kraju podatkowej rezydencji klienta oraz mając pewność otrzymania jego certyfikatu rezydencji w krótkim okresie, a nie dysponując nim na dzień wypłaty odsetek (wpłaty podatku do urzędu skarbowego), może pobrać podatek według stawki przewidzianej umową polsko-niemiecką, czy też obowiązany jest w takiej sytuacji pobrać podatek wg stawki krajowej? Czy w przypadku późniejszego otrzymania takiego certyfikatu, potwierdzającego rezydencję podatkową klienta w okresie, w którym nastąpiła wypłata przychodów odsetkowych, w stosunku do Banku, jako płatnika, powstanie zaległość podatkowa z tytułu pobrania podatku według niższej stawki przewidzianej przez umowę międzynarodową?

Do rachunków papierów wartościowych prowadzone są również rachunki pieniężne, za pomocą których następują rozliczenia transakcji gotówkowych na papierach (zakup, sprzedaż, wypłata dywidend, odsetek, wykup).
Bank dokonuje wypłaty nominału obligacji lub bonów skarbowych, jak również dyskonta oraz odsetek należnych w/w podmiotom.Jednocześnie Bank, realizując obowiązki płatnika, pobiera od wyżej wymienionych przychodów (odsetek oraz dyskonta) zryczałtowany podatek dochodowy według stawki:
a) w przypadku osób fizycznych - 19% przychodów
b) w przypadku osób prawnych - 20% przychodów

Zdaniem Banku w przypadku gdy nie dysponuje certyfikatem rezydencji w dniu, w którym upływa termin wpłaty podatku do urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) powinien odprowadzić podatek według stawki krajowej.
Według powyższego przepisu, płatnik który od dokonanych wypłat pobiera podatek według stawki przewidzianej przez właściwą umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania albo nie pobiera podatku zgodnie z taką umową, powinien udokumentować miejsce siedziby podatnika -beneficjenta tych wypłat - uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej. Oznacza to, że płatnik powinien przedstawić certyfikat rezydencji na każdorazowe żądanie polskich organów podatkowych. W przypadku, gdy płatnik nie dysponuje odpowiednim certyfikatem rezydencji w chwili dokonywania wypłaty lub w chwili upływu terminu przekazania podatku do organu podatkowego, może zastosować stawkę podatku wynikającą z odpowiedniej umowy, jeżeli ma pewność, że certyfikat ten uzyska w późniejszym terminie. Zatem przedstawienie polskim organom podatkowym właściwego certyfikatu rezydencji beneficjenta wypłat przed wszczęciem postępowania podatkowego spowoduje, że płatnik nie zostanie obciążony odpowiedzialnością za pobranie podatku według niższej stawki lub niepobranie podatku według zasad wynikających z właściwej umowy międzynarodowej.

Niemniej prawidłowa jest również praktyka stosowana przez Bank, zgodnie z którą płatnik nie posiadający certyfikatu rezydencji w dniu upływu terminu wpłaty podatku do urzędu skarbowego pobiera podatek według stawki krajowej.
Reasumując, polskie przepisy podatkowe dają płatnikowi znaczną swobodę w tym zakresie.
Zdaniem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w przedstawionym stanie faktycznym odprowadzenie podatku przez Bank wg stawki krajowej, w związku z brakiem wymaganego certyfikatu rezydencji w dniu w którym upływa termin wpłaty podatku do urzędu skarbowego jest zgodne z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.
Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

P o u c z e n i e
Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Strony i jest wiążąca dla organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej właściwych dla Strony - do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego (art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).