Pytanie:

Czy zapisy zawarte w art. 29 umowy zawartej pomiędzy Polską a Niemcami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania wpływają na wysokość podatku, jaką powinien pobierać Bank, czy też dotyczą wyłącznie sytuacji, w której wobec nie przedstawienia przez klienta certyfikatu rezydencji podatek został mu pobrany wg stawki krajowej, a zapis zawarty w art. 29 potwierdza tylko prawo klienta do ubiegania się o zwrot tego podatku w polskim urzędzie skarbowym ?

Zdaniem Banku zapisy zawarte w art. 29 Umowy między Rzeczpospolita Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) nie wpływają na wysokość podatku, jaką powinien pobrać Bank. Zapisy te dotyczą wyłącznie sytuacji, w której wobec nie przedstawienia przez klienta certyfikatu rezydencji został mu pobrany podatek wg stawki krajowej.
Postanowienia tego artykułu potwierdzają jedynie prawo klienta do ubiegania się o zwrot tego podatku w polskim urzędzie skarbowym, oraz oznaczają termin, w ciągu którego można się o taki zwrot ubiegać, jak również uprawnienia kontrolne państwa dokonującego zwrotu podatku.
W świetle art. 29 ust. 1 cyt. wyżej Umowy, jeżeli w jednym z Umawiających się Państw podatki od dywidend, odsetek, należności licencyjnych lub innego dochodu są pobierane od osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie poprzez odliczenie u źródła, wówczas prawo pierwszego wymienionego Państwa do stosowania odliczenia podatku według stawki obowiązującej na podstawie przepisów jego prawa wewnętrznego nie jest naruszane poprzez postanowienia niniejszej umowy. Podatek w ten sposób odliczony u źródła zwraca się na wniosek podatnika, jeżeli jest on zmniejszony lub zniesiony na mocy tej umowy.
Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że wniosek o zwrot podatku składa się do końca czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podatek potrącony u źródła został naliczony od dywidend, odsetek, należności licencyjnych lub innego dochodu.

W ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego słuszne jest stanowisko Banku, że zapis art. 29 Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami dotyczy sytuacji, w której wobec nie przedstawienia przez podatnika certyfikatu rezydencji został pobrany podatek według stawki krajowej oraz potwierdza prawo podatnika do ubiegania się o zwrot tego podatku.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.
Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

P o u c z e n i e
Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Strony i jest wiążąca dla organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej właściwych dla Strony - do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego (art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).