Pytanie:

Spółka zwraca się o potwierdzenie Swojego stanowiska, że określone we wniosku dokumenty wystawione przez niemieckie organy podatkowe, spełniają przesłanki do uznania ich za certyfikaty rezydencji i tym samym uprawniają do zastosowania postanowień umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawartej pomiędzy Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec.

Spółka wyjaśnia, iż dokonuje zakupu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1, 2 oraz 2 a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, od podmiotów nie mających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu.

Przy dokonywaniu zapłat za przedmiotowe usługi Jednostka, uwzględniając postanowienia umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, nie potrąca zryczałtowanego podatku dochodowego.

Od podmiotów świadczących usługi Jednostka otrzymała dokumenty potwierdzające, w Jej przekonaniu, zarejestrowanie podmiotów poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wydane przez tamtejsze organy.

W opinii Podatnika posiadane dokumenty stanowią podstawę do zastosowania postanowień wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec.

Mając na uwadze powyższe, Spółka zwraca się o potwierdzenie Swojego stanowiska, że określone we wniosku dokumenty wystawione przez niemieckie organy podatkowe, spełniają przesłanki do uznania ich za certyfikaty rezydencji i tym samym uprawniają do zastosowania postanowień umowy o podwójnym opodatkowaniu zawartej pomiędzy Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec.

W przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajdują następujące przepisy:

- art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

- art. 3 ust. 2 a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) stanowiący, iż osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy);

- art. 21 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiący, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów: z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, (...) ustala się w wysokości 20% przychodów;

- art. 21 ust. 1 pkt 2 powyższej ustawy podatkowej, zgodnie z którym z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podatek dochodowy ustala się w wysokości 20% przychodów;

- art. 21 ust. 1 pkt 2 a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiący, iż z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, podatek dochodowy ustala się w wysokości 20% przychodów;

- art. 21 ust. 2 powołanej wcześniej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w którym stanowi się, iż przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;

- art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej;

- przepisy umowy z dnia 18 grudnia 1972r. zawartej między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1975r. Nr 31, poz. 163 ze zm.).

Certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwy organ administracji podatkowej dla odbiorcy należności, potwierdzający miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika. Certyfikatów nie mogą wydawać władze administracyjne, gminne lub też doradcy podatkowi. Za granicą, w większości państw, certyfikat nie jest wydawany na określonym formularzu, nie zawsze jest też wprost nazywany certyfikatem rezydencji.

Certyfikat ma dla celów podatkowych potwierdzić miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika - jest zatem formą dokumentowania stanu faktycznego, tj. miejsca zamieszkania czy siedziby podatnika.

Posiadane przez Podatnika, a wystawione przez zagraniczny organ podatkowy dokumenty, jak wskazuje uwierzytelnione tłumaczenie z języka niemieckiego, to:

1/ zaświadczenie o wpisie do rejestru podatników (przedsiębiorców) oraz informacja o numerze podatkowym służącym do okazania w postępowaniu mającym na celu zwrot podatku VAT w innych krajach, wystawione dla Pana (...),

2/ zaświadczenie o wpisie do rejestru podatników (przedsiębiorców) oraz informacja o numerze podatkowym służącym do okazania w postępowaniu mającym na celu zwrot podatku VAT w innych krajach, wystawione dla firmy (...),

3/ zaświadczenie o rezydencji w rozumieniu umowy pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Polską o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku wystawione dla Pani (...).

W opinii tutejszego organu podatkowego, dokumenty wymienione w pkt 1 i 2 nie potwierdzają miejsca zamieszkania lub siedziby podatników, lecz wskazują jedynie na wpis tychże podatników do rejestru płatników podatku VAT.

Z treści przedstawionego natomiast w pkt 3 zaświadczenia, wydanego przez Urząd Skarbowy w Hagen, jednoznacznie wynika, iż wskazana w nim osoba jest rezydentem Niemiec i w zakresie podatków od dochodów i majątku podlega opodatkowaniu w Niemczech.

W związku z powyższym, uwzględniając okoliczności przedstawione w zapytaniu oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, tutejszy organ podatkowy uprzejmie informuje, że nie podziela w całości stanowiska Podatnika w wyżej poruszonej kwestii - tylko bowiem dokument wymieniony w pkt 3 spełnia wymogi certyfikatu rezydencji, stanowiącego podstawę do zastosowania preferencyjnych stawek podatkowych wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Odpowiedzi udzielono w oparciu o stan faktyczny przedstawiony w zapytaniu, zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu jej sporządzenia.