Istota interpretacji:

Czy, jeżeli Spółka posiada jeden bądź kilka certyfikatów rezydencji (oryginałów) wydanych w roku 2008 i latach wcześniejszych dla poszczególnych kontrahentów i Spółka uzyska od tych podmiotów w następnych latach pisemne lub mailowe potwierdzenie, iż dane wynikające z tych certyfikatów nie uległy zmianie, będzie mogła uznać, że spełniony jest warunek, o którym mowa odpowiednio w art. 26 ust. 1 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. że jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji tych podmiotów ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Sp. z o.o. (dalej "Spółka") zawiera liczne umowy z podmiotami zagranicznymi. Przedmiotem umów są m.in. licencje, usługi doradcze, usługi marketingowe oraz inne usługi niematerialne, a także usługi najmu urządzeń przemysłowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce (spółka jest płatnikiem tego podatku) według stawek określonych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka może zastosować stawkę wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznego podatnika - usługodawcy.

Dotychczas Spółka w każdym roku podatkowym żądała od swoich kontrahentów nowych certyfikatów rezydencji. Z analizy tych certyfikatów wynika, że w 99% przypadków podmioty te od wielu lat nie zmieniły rezydencji podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, jeżeli Spółka posiada jeden bądź kilka certyfikatów rezydencji (oryginałów) wydanych w roku 2008 i latach wcześniejszych dla poszczególnych kontrahentów i Spółka uzyska od tych podmiotów w następnych latach pisemne lub mailowe potwierdzenie, iż dane wynikające z tych certyfikatów nie uległy zmianie, będzie mogła uznać, że spełniony jest warunek, o którym mowa odpowiednio w art. 26 ust. 1 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. że jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji tych podmiotów ...

Zdaniem Wnioskodawcy, posiadane obecnie oryginały certyfikatów rezydencji kontrahentów wraz z uzyskanymi w latach przyszłych potwierdzeniami w dowolnej formie (w szczególności pisemnie lub mailowo) ze strony tych podmiotów, że dane zawarte w certyfikacie są aktualne, uprawniać będzie Spółkę w latach przyszłych do uznania, że jest w posiadaniu (wymaganego przez art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) certyfikatu rezydencji tych podmiotów.

Zdaniem Spółki, wnioski takie wynikają z brzmienia art. 26 ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Przepis ten, ani żaden inny nie wspomina o jakimkolwiek terminie ważności takiego certyfikatu, ani o obowiązku jego ponownego uzyskania po pewnym czasie. Stąd też przedstawione powyżej stanowisko Spółki, dotyczące potwierdzania aktualności danych zawartych w certyfikacie rezydencji u podmiotu którego on dotyczy, wydaje się ze wszech miar uprawnione. Spółka zaznacza, że identyczne stanowisko w analogicznej sprawie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, wydając w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną Nr IBPB3/423-174/07/MO/KAN-1140/10/07 z dnia 31 grudnia 2007 r. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej IB-PB3-423-848/08-2/DG z dnia 28 sierpnia 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) certyfikatem rezydencji jest zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Stosownie do art. 26 ust. 1 ww. ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Przepisy nie regulują kwestii jak długo certyfikat rezydencji, wydany przez właściwy organ administracji podatkowej, zachowuje swoją aktualność, a tym samym ważność, dlatego można uznać, iż certyfikat zachowuje ważność tak długo, jak długo nie ulega zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny.

Certyfikat rezydencji ma służyć przede wszystkim płatnikowi w ustaleniu czy powinien pobrać podatek według stawki wynikającej z umowy, czy też według stawki krajowej. Płatnik będzie musiał, w razie konieczności, udowodnić, że miał prawo zastosować korzystniejsze regulacje wynikające z umowy. W przeciwnym razie będzie odpowiadał za nieprawidłowo potrącony podatek. Mając zaufanie do swoich kontrahentów, z którymi utrzymuje bieżące kontakty, płatnik może uważać certyfikat za ważny do czasu zmiany potwierdzonego w nim stanu faktycznego. W odniesieniu do innych kontrahentów, dla własnego bezpieczeństwa, płatnik powinien przed dokonaniem wypłaty uzyskać od nich aktualne zaświadczenie o rezydencji podatkowej.

Certyfikat jest bowiem zaświadczeniem, a więc dokumentem potwierdzającym określony stan faktyczny na dzień jego wydania, a także - o ile wynika to z jego treści - również w przeszłości. Zaświadczenie to, nie może dotyczyć stanów przyszłych, które dopiero mogą (albo i nie) wystąpić. Oznacza to, że realizacja jakichkolwiek uprawnień przewidzianych odpowiednią umową o unikaniu podwójnego opodatkowania może nastąpić jedynie w oparciu o certyfikat rezydencji osoby zagranicznej obejmujący sobą dzień dokonania wypłaty.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż w myśl art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Natomiast na mocy art. 194 § 1 tej ustawy, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Reasumując, należy stwierdzić, iż Spółka będąc w posiadaniu oryginału obecnie wydanego certyfikatu rezydencji kontrahenta, jeśli uzyska od tego kontrahenta w następnych latach pisemne lub mailowe potwierdzenie, iż dane wynikające z owego certyfikatu nie uległy zmianie, może stosować art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje