W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik zawarł umowę pożyczki ze spółką powiązaną posiadającą 100% udziałów w spółce podatnika. Pożyczka ta jest przeznaczona na dofinansowanie bieżącej działalności firmy. Z tytułu tej umowy naliczane są co kwartał odsetki. Została dokonana zapłata/kompensata odsetek od powyższej pożyczki. Podatnik posiada certyfikat rezydencji spółki - matki. Spółka nadrzędna jest osobnym podatnikiem i rozlicza się podatkowo we Włoszech.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w momencie zapłaty/kompensaty podatnik ma obowiązek zapłacenia zryczałtowanego podatku tzw. u źródła?
2. Jaka ma być stawka 10% czy 20%?
3. Czy potrzebny jest certyfikat rezydencji i w jakim terminie musi być wydany?
4. Czy istnieje możliwość zapłacenia tego podatku tylko we Włoszech?
5. Czy spółka posiadająca 100% udziałów w spółce podatnika może być zwolniona od płacenia tego podatku, wziąwszy pod uwagę, że pożyczka przeznaczona jest tylko na bieżącą działalność?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami art. 11 ust. 1 i 2 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Włoską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 24.11.1989 r. Nr 62, poz. 374) odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy Umawiających się Państw ustalą, w drodze wzajemnego porozumienia, sposób stosowania tego ograniczenia. Z przepisów Konwencji wynika zatem, że odsetki mogą być opodatkowane u źródła. Wtedy opodatkowanie następuje wedle przepisów wewnętrznych Państwa - źródła, wszakże wysokość podatku nie może wtedy przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek.

Od dnia 1 lipca 2013 r., zgodnie z przepisami art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) od podatku u źródła zwolnione będą odsetki otrzymywane w Polsce przez podmioty o ograniczonym obowiązku podatkowym (czyli przez nierezydentów), jeśli odsetki te są wypłacane pomiędzy podmiotami powiązanymi, zaś podmiotem uzyskującym przychody z odsetek jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Aktualnie zastosowanie mają - w przypadku odsetek (art. 6 i art. 7) wypłacanych pomiędzy podmiotami powiązanymi - przepisy przejściowe zawarte w przepisach ustawy z dnia 18 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 254, poz. 2533) oraz Dyrektywa Rady 2004/76/WE i 2003/48/WE. Przepisy te zastrzegają, że odsetki wypłacane między podmiotami powiązanymi w okresie:

1. od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. - opodatkowane są według stawki 10% przychodów,
2. od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. - opodatkowane są według stawki 5% przychodów.

W tym przypadku zastosowanie znajdą przepisy konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zastrzegające stawkę podatku (10%), ale trzeba mieć certyfikat rezydencji (art. 26 ust. 1c). Podatek jest płatny do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu zapłaty (art. 26 ust. 1 i 3).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, ustala się w wysokości 20% przychodów. Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 2 ww. ustawy przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Kwestia opodatkowania odsetek wypłacanych między polskimi i włoskimi podmiotami, została uregulowana w art. 11 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 r. Nr 62, poz. 374). Zgodnie z art. 11 ust. 1 umowy polsko-włoskiej odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Art. 11 ust. 2 umowy stanowi z kolei, iż odsetki takie mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli ich odbiorca jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek.

Jednocześnie art. 11 ust. 4 umowy polsko-włoskiej definiuje, jakiego rodzaju dochody należy uznać za odsetki. Zgodnie z tym przepisem, określenie "odsetki" oznacza dochód od pożyczek rządowych, obligacji lub skryptów dłużnych, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem uczestniczenia w zyskach, oraz wszelkiego rodzaju roszczeń, jak również innego rodzaju dochody, które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane są z dochodami z pożyczek.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W myśl natomiast art. 26 ust. 3 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:

1. art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
2. art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku

nbspnbsp- sporządzone według ustalonego wzoru.

Ponadto na podstawie art. 26 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, jeżeli Spółka wypłaca spółce włoskiej odsetki od pożyczki, to będą one podlegały w Polsce opodatkowaniu w myśl art. 11 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Spółka, jako płatnik, winna od nich pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 10% kwoty brutto odsetek, pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych, uzyskanym od podmiotu będącego właścicielem odsetek certyfikatem rezydencji. Ustawa podatkowa nie określa terminu wydania takiego dokumentu.

Końcowo dodaje się, iż obecnie obowiązujące przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie dają podstaw do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od wypłaconych, kompensowanych odsetek od przedmiotowej pożyczki. Tak jak słusznie wskazał Wnioskodawca zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 cytowanej ustawy będzie miało zastosowanie do przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2013 r. (art. 7 ustawy z dnia 18.11.2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz. U. z 2004 r. Nr 254, poz. 2533).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.