Istota interpretacji:

Czy od wypłacanych należności z tytułu poręczeń kontrahentowi z Japonii należy potrącić zryczałtowany podatek dochodowy, w świetle art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przepisów wynikających z umowy między PRL a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z o. o. dokonuje płatności dla spółki mającej siedzibę w Japonii za udzielone poręczenie w celu pozyskania kredytu od banku. Kontrahent z Japonii przedstawił certyfikat rezydencji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od wypłacanych należności z tytułu poręczeń kontrahentowi z Japonii należy potrącić zryczałtowany podatek dochodowy, w świetle art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przepisów wynikających z umowy między PRL a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników o ograniczonym obowiązku podatkowym, przychodów z tytułu świadczeń m. in. gwarancji i poręczeń ustala się w wysokości 20% przychodów. Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji (art. 26 ust. 1).

Zgodnie z powyższym, o ile usługa poręczenia nie jest świadczona poprzez zakład położony w Polsce, spółka polska nie będzie miała obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego. Wynagrodzenie z tytułu udzielenia poręczenia w celu pozyskania kredytu w banku, nie mieści się w pojęciu należności licencyjnych, o których mowa w art. 12 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, ustala się w wysokości 20% przychodów. Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 2 ww. ustawy przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Kwestia opodatkowania odsetek wypłacanych między polskimi i japońskimi podmiotami, została uregulowana w art. 11 umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodów (Dz. U. z 1983 r. Nr 12, poz. 60). Zgodnie z art. 11 ust. 1 umowy polsko-japońskiej odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą podlegać opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie. Art. 11 ust. 2 umowy stanowi z kolei, iż odsetki te mogą również podlegać opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Umawiającego się Państwa, lecz jeśli ich odbiorca jest uprawnionym właścicielem odsetek, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek.

Jednocześnie art. 11 ust. 4 umowy polsko-japońskiej definiuje, jakiego rodzaju dochody należy uznać za odsetki. Zgodnie z tym przepisem, określenie "odsetki" oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego, a także zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych, obligacji lub skryptów dłużnych, obejmując premie i nagrody mające związek z tymi pożyczkami publicznymi, obligacjami lub skryptami dłużnymi.

Opisana we wniosku prowizja wypłacana przez Spółkę na rzecz podmiotu japońskiego jest ściśle związana z kredytem zaciągniętym przez Spółkę. Zatem opłata w formie prowizji stanowi odsetki w myśl art. 11 ust. 4 umowy polsko-japońskiej, jako dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności. W tym przypadku wierzytelnością jest poręczenie, w związku z którym została wypłacona należność.

W konsekwencji, zgodnie z art. 11 ust. 2 umowy polsko-japońskiej należności opisane we wniosku podlegają opodatkowaniu w Polsce podatkiem u źródła w wysokości 10% kwoty brutto tych należności.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka, jest obowiązana, jako płatnik, pobrać w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Natomiast zastosowanie stawki podatku wynikającej z umowy polsko-japońskiej będzie możliwe jedynie pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby japońskiego podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku - sporządzone według ustalonego wzoru.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.