Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2008 roku (data wpływu 5 czerwca 2008 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu w przedmiocie opodatkowania odsetek od pożyczki udzielonej przez podmiot holenderski -jest nieprawidłowe.

W dniu 5 czerwca 2008 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu w przedmiocie opodatkowania odsetek od pożyczki udzielonej przez podmiot holenderski.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podmiot polski zaciągnął pożyczki u podmiotu holenderskiego w celu sfinansowania zakupu maszyn produkcyjnych. W treści umowy nie był zaznaczony cel, na który pożyczka powinna być przeznaczona. Podmiot udzielający pożyczki nie jest bankiem. W okresie pięciu lat zaciągnięte zostały trzy pożyczki na zakup trzech maszyn przemysłowych. Cała kwota pożyczek została przeznaczona na sfinansowanie ich zakupu. Podmiot polski jest zobligowany umową z podmiotem holenderskim do zapłaty odsetek. Podmiot holenderski udokumentował rejestrację w Holandii dla celów podatku dochodowego (certyfikat rezydencji podatkowej).

Zgodnie z zapisami Konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartej między Królestwem Niderlandów a Rzecząpospolistą Polską odsetki powstające w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

W związku z powyższym, zadano następujące pytania.

Czy fakt sfinansowania zakupu urządzeń przemysłowych ze środków od pożyczkodawcy innego niż bank jest sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego zgodnie z zapisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Królestwem Niderlandów a Rzecząpospolitą Polską?

Czy odsetki powstające w związku z zaciągnięciem u podmiotu holenderskiego pożyczki, która przeznaczona została w całości na sfinansowanie zakupu urządzeń przemysłowych podlegają opodatkowaniu tylko w Holandii?

Zdaniem Spółki, pożyczki udzielone przez podmiot holenderski w celu zakupu urządzeń przemysłowych są równoznaczne z zakupem na kredyt wyposażenia przemysłowego zgodnie z zapisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Królestwem Niderlandów a Rzecząpospolitą Polską, a w związku z tym odsetki powstające w związku z zaciągnięciem u podmiotu holenderskiego pożyczki, która przeznaczona została w całości na sfinansowanie zakupu urządzeń przemysłowych podlegają opodatkowaniu tylko w Holandii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120), odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Na podstawie ust. 2 tegoż artykułu, takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.

Stosownie natomiast do treści art. 11 ust. 3 lit. b ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki, o których mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca ten jest osobą uprawnioną do odsetek i jeżeli takie odsetki są wypłacane: w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego, handlowego lub naukowego.

Pod pojęciem sprzedaży na kredyt należy rozumieć sprzedaż dokonaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu zagranicznego, dokonywaną w ramach polityki finansowej tego podatnika, uwzględniającej np. sprzedaż w ramach kredytu kupieckiego (odroczonego terminu płatności za wynagrodzeniem w postaci wynagrodzenia np. odsetek) lub sprzedaży ratalnej.

Powyższe potwierdza komentarz do art. 11 ust. 3 zawarty w modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku wydawnictwa ABC z 2005 r. s. 173: "(...) w przypadku sprzedaży na kredyt urządzeń i innych handlowych sprzedaży kredytowych. W takich przypadkach sprzedawca bardzo często przenosi na klienta cenę, którą on sam musiałby zapłacić bankowi lub agencji finansującej eksport w celu sfinansowania kosztów uzyskanego kredytu. W takich przypadkach odsetki są raczej elementem ceny sprzedaży niż dochodem z zainwestowanego kapitału."

Z opisanego przez Spółkę zdarzenia przyszłego wynika, że pożyczka została zaciągnięta u podmiotu holenderskiego w celu sfinansowania zakupu maszyn produkcyjnych, przy czym w treści umowy nie był zaznaczony cel, na który przedmiotowa pożyczka powinna być przeznaczona. Z powyższego wynika, iż wskazana pożyczka nie wiązała się z zakupem środków trwałych, w sposób umożliwiający zakwalifikowanie jej jako kredytu kupieckiego, lub sprzedaży ratalnej, a jej zaciągnięcie stanowiło odrębną od zakupu środków trwałych operację gospodarczą. W konsekwencji odsetki uzyskane przez podmiot holenderski z tytułu udzielenia przedmiotowej pożyczki należy rozpatrywać jako dochody z zainwestowanego kapitału.

Reasumując, należy stwierdzić, iż do odsetek od pożyczki udzielonej przez podmiot holenderski, w przedstawionym stanie faktycznym nie będzie miał zastosowania art. 11 ust. 3 lit. b powołanej Konwencji, tym samym wypłacane odsetki nie będą podlegały - na podstawie wskazanego przepisu - opodatkowaniu tylko w Holandii.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.