|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dochód, hotele, podatek dochodowy od osób prawnych, Stany Zjednoczone, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, zakład, znak towarowy | |
| Data: 2008-01-07 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. H z siedzibą w USA jest stroną Umowy Zarządczej z dnia 12 marca 2002 r. (dalej: Umowa), zawartej z T - spółką prawa holenderskiego - która umową z dnia 9 czerwca 2004r. scedowała wszystkie prawa i obowiązki z Umowy na rzecz X Sp. z o.o. (dalej: Właściciel). Przedmiotem Umowy jest świadczenie przez Wnioskodawcę usług, których przedmiotem jest generalnie zarządzanie hotelem działającym pod marką H, położonym w W przy ul. X (dalej: Hotel). Wnioskodawca świadczy (oraz świadczył) na podstawie Umowy następujące usługi dotyczące Hotelu:
Wnioskodawca przedstawił wybrane postanowienia Umowy, tj.:
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w związku z wykonywaniem ww. usług Wnioskodawca nie posiada w Polsce żadnego określonego pomieszczenia lub określonej przestrzeni do własnej dyspozycji, nie wynajmuje od Właściciela żadnych pomieszczeń ani nie dysponuje takimi pomieszczeniami na podstawie innego tytułu prawnego. Wnioskodawca podaje, że z postanowień Umowy wynika jednoznacznie, że właścicielem Hotelu jest przez cały okres umowy jedynie X Sp. z o.o., która uzyskuje dochody z tytułu wynajmowania wszelkich powierzchni w Hotelu. Ponadto, w związku z wykonywaniem tych usług, w Polsce nie działa dla Wnioskodawcy osoba, która posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy i pełnomocnictwo to w Polsce zwykle wykonuje, gdyż:
Uzupełniając w dniu 19.12.2007r. powyższy stan faktyczny Wnioskodawca wskazał ponadto, iż: Działalność prowadzona przez H I. to działalność hotelowa i zarządzanie hotelami. W ramach tej działalności Wnioskodawca opracowuje standardy działalności hoteli, ich wyglądu, zakresu świadczonych usług, lokalizacji, itp. Wnioskodawca tworzy system globalnej rezerwacji i prowadzi taką rezerwację na całym świecie za pośrednictwem ośrodków rezerwacji, umiejscowionych w kilku miastach, z których żadne nie znajduje się w Polsce. Wnioskodawca prowadzi też globalną reklamę hoteli H, głównie za pośrednictwem biur znajdujących się w Stanach Zjednoczonych oraz w Wielkiej Brytanii. Zarządzanie polega m.in. na kontroli dotrzymywania przez poszczególne hotele wyznaczonych standardów, sprawowaniu bieżącego nadzoru nad hotelami, analizowaniu otrzymywanych raportów przygotowywanych przez poszczególne hotele, wydawaniu poleceń w zakresie prowadzenia hoteli, decydowaniu o polityce cenowej, itp. Z kolei X sp. z o.o. wybudowała budynek hotelowy, nabyła urządzenia i wyposażenie hotelowe, zatrudniła personel hotelowy, zapewniła kapitał obrotowy dla hotelu i, generalnie, zapewniła odpowiednie środowisko pracy hotelu, które umożliwia odnoszenie korzyści z zarządzania przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca podaje, że dla każdego z działów Hotelu (np. dział finansowy, dział rachunkowy, recepcja, restauracja, itd.), będącego własnością X Sp. z o.o., "przyporządkowany" jest jeden przedstawiciel Wnioskodawcy, do którego obowiązków należy nadzór nad działalnością tego działu, mający na celu spowodowanie, aby dział ten funkcjonował zgodnie z międzynarodowymi standardami ustaIonymi przez Wnioskodawcę dla wszystkich hoteli na świecie działających pod szyldem "H". Do wykonywania tych funkcji, sprawowanych przez przedstawicieli Wnioskodawcy na bieżąco, nie jest konieczne wizytowanie Hotelu. Regułą jest świadczenie usług zgodnie z Umową za pomocą środków przekazu (pocztą elektroniczną, telefonicznie), a nie osobiste wizyty poszczególnych przedstawicieli. Wynika to nie tylko z faktu specyfiki świadczonych usług, dla których takie wizyty nie są konieczne, ale również z faktu, że poszczególni przedstawiciele mogą mieć "przyporządkowane" od 15 do 30 hoteli, co oznacza, iż gdyby mieli odwiedzać wszystkie podległe hotele, to więcej czasu spędzaliby w podróżach niż pracując merytorycznie. Nie oznacza to, że przedstawiciele Wnioskodawcy w ogóle nie przyjeżdżają do Polski. Czasem charakter danej sprawy wymaga takiej wizyty (np. gdy konieczne jest skontrolowanie działalności danego działu w celu wprowadzenia nowych standardów lub usprawnień). Jednakże wizyty te, przeciętnie, nie mają miejsca częściej niż dwa, trzy razy w roku, a czas ich trwania nie przekracza 3 dni. Zatem, każdy z przedstawicieli właściwy dla danego działu (łącznie jest to 10 przedstawicieli) przyjeżdża do Hotelu nie częściej niż trzy razy w roku i jego każda wizyta nie trwa dłużej niż trzy dni. Według Wnioskodawcy, łączna ogólna liczba roboczo-dni dla wszystkich wizyt wynosi od 30 do 60 dni w roku. Świadczenie przez Wnioskodawcę usług, zgodnie z umową, nie podlega jakimkolwiek ograniczeniom czasowym, poza okresem na jaki została zawarta sama umowa. Zakres uprawnień przedstawicieli Wnioskodawcy wykonywanych na terytorium Polski zdeterminowany jest zakresem Umowy, tj. przedstawiciele mają uprawnienia niezbędne do wykonania przez Wnioskodawcę usług na podstawie Umowy. Generalnie przedstawiciele Wnioskodawcy mają prawo wydać osobie odpowiedzialnej za dany dział w Hotelu polecenie wykonania określonej czynności, tak aby Hotel funkcjonował zgodnie ze standardami H, np. gdy zmienia się polityka cenowa Wnioskodawcy, odpowiedni dział Hotelu otrzymuje polecenie zmiany cennika, w przypadku zmiany koncepcji wystroju wnętrz restauracji hotelowych w sieci "H", odpowiednia osoba w Hotelu otrzymuje polecenie dokonania odpowiednich zmian w wystroju restauracji w Hotelu, jeśli zmienia się globalnie menu danego posiłku (np. śniadania) odpowiednia osoba w Hotelu otrzymuje polecenie dokonania odpowiednich zmian w menu a następnie dokonuje takich zmian. Wnioskodawca podaje, że czynności wykonywane przez jego przedstawicieli w odniesieniu do funkcjonowania Hotelu odpowiadają profilowi czynności, jakie wykonują przedstawiciele Wnioskodawcy w odniesieniu do hoteli H w Stanach Zjednoczonych, z tym, że z uwagi na regionalizację, przedstawiciele Wnioskodawcy "przyporządkowani" do Hotelu są przedstawicielami na regon Europy Środkowej i Wschodniej i są to inne osoby niż przedstawiciele działający na obszarze Stanów Zjednoczonych. Podczas nieobecności przedstawicieli Wnioskodawcy w Polsce, codziennym funkcjonowaniem Hotelu zajmują się osoby zatrudnione przez X Sp. z o.o, pracujące w odpowiednich działach Hotelu. W tym czasie, osoby te na bieżąco konsultują się z odpowiednimi przedstawicielami Wnioskodawcy i otrzymują od tych przedstawicieli polecenia dotyczące prowadzenia Hotelu. Wnioskodawca sprawuje w tym czasie "zdalny" zarząd nad Hotelem. Podczas wizyt, w czasie świadczenia usług na podstawie Umowy o Zarządzanie, przedstawiciele Wnioskodawcy zatrzymują się w pokojach Hotelu, analogicznie jak inni goście hotelowi, i spotykają się z odpowiednimi osobami z personelu Hotelu na terenie Hotelu. Miejscem spotkań są: sale. konferencyjne, pokoje biurowe, restauracja, kawiarnia itd., a także lobby hotelowe. Wnioskodawca podaje również, że pomiędzy Wnioskodawcą a X Sp. z o.o. nie istnieją związki, o których mowa jest w art. 10 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania, ani też związki, o których mowa jest w art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Świadczenia Wnioskodawcy dokumentowane są przede wszystkim w formie wymiany korespondencji, raportów, zestawień, analiz, itp. Dowody te pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie, iż Wnioskodawca faktycznie świadczy usługi na podstawie Umowy. Wydatki ponoszone przez X Sp. z o.o. w związku z usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę na rzecz X sp. z o.o. są wydatkami ponoszonymi w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez X Sp. z o.o. i stanowią one, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszt uzyskania przychodów. Zgodnie z zasadą swobody zawierania umów, obejmującą swobodę kształtowania swoich praw i obowiązków kontraktowych, strony zawierając Umowę ustaliły, że wynagrodzenie płacone przez X Sp. z o.o. na rzecz Wnioskodawcy, z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę odpowiada wartości tych usług, zatem jest ekwiwalentne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca posiada w Polsce "zagraniczny zakład" w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i czy w związku z tym podlega w Polsce opodatkowaniu z tytułu dochodów uzyskiwanych na podstawie Umowy? Wnioskodawca zastrzegł, że ww. pytanie nie obejmuje dochodów z tytułu udzielenia przez Wnioskodawcę praw do znaku towarowego, które podlegają w Polsce opodatkowaniu, nawet w przypadku braku istnienia zakładu w Polsce prowadzonego przez Wnioskodawcę. Zdaniem Wnioskodawcy, H. I nie posiada w Polsce "zagranicznego zakładu" w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym nie podlega w Polsce opodatkowaniu z tytułu dochodów uzyskiwanych na podstawie Umowy. Wnioskodawca, powołując się na art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podaje, że podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Według Wnioskodawcy, dochody uzyskane przez nierezydentów na terytorium Polski mogą być opodatkowane w Polsce wyłącznie w przypadku, gdy są one uzyskane przy pomocy zagranicznego zakładu, który ten nierezydent posiada w Polsce i poprzez który prowadzi w Polsce działalność. Innymi słowy, zdaniem Wnioskodawcy, tylko te dochody, które nierezydent osiąga w Polsce przy pomocy zakładu położonego w Polsce, podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca, uzasadniając swoje stanowisko, powołuje się na definicję zagranicznego zakładu, zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz na art. 6 ust. 1,2,3 i 4 umowy z dnia 8 października 1974r. o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Ponadto, odwołując się do Komentarza do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku, Wnioskodawca podaje, że: 1. z istnieniem zakładu mamy do czynienia, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki:
Zdaniem Wnioskodawcy, z istnieniem placówki mamy do czynienia, gdy mamy jakieś określone pomieszczenie lub określoną przestrzenią do własnej dyspozycji. Na poparcie tego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na wyjaśnienia zawarte w Komentarzu, zgodnie z którymi: "Określenie "placówka" obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Placówka - jako miejsce działalności gospodarczej - może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń ani gdy nie są one wymagane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa; wystarczy posiadanie pewnej przestrzeni do własnej dyspozycji. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem, czy najemcą lokalu, środków lub urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Tak więc, placówką może być miejsce na targu lub stanowisko w składzie celnym (tj. miejsce do składowanie podlegających ocleniu towarów). Placówka może być usytuowana w pomieszczeniach innego przedsiębiorstwa, na przykład wówczas, gdy przedsiębiorstwo zagraniczne dysponuje stale pomieszczeniem (lub jego częścią) należącym do innego przedsiębiorstwa", Według Wnioskodawcy ze stałością placówki mamy do czynienia, gdy istnieje więź między pomieszczeniem będącym placówką a konkretnym miejscem geograficznym. Cytowany przez Wnioskodawcę Komentarz przewiduje, że: "Zgodnie z definicją placówka musi być "stała". Musi więc istnieć więź między placówką a określonym punktem geograficznym. Nie ma znaczenia, jak długo przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie. <...> Ponieważ placówka musi być stała, zakład może istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma charakteru tymczasowego. Jeżeli placówka nie została zorganizowana tymczasowo, to może być uważana za zakład nawet wtedy, gdy w rzeczywistości istnieje ona przez krótki okres, jeżeli ze względu na szczególny rodzaj działalności przedsiębiorstwa lub w wyniku szczególnych okoliczności (np. zgon podatnika, nieudana inwestycja) została wcześniej zlikwidowana". Wnioskodawca, odwołując się do ww. Komentarza, stoi na stanowisku, że z prowadzeniem działalności za pomocą stałej placówki mamy również do czynienia gdy: "osoby, które w taki lub inny sposób są zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność przedsiębiorstwa w państwie, w którym stała placówka jest położona". Działalność ta nie musi być koniecznie działalnością produkcyjną. "Co więcej, jej działalność nie musi być obowiązkowo trwała, co oznacza, ze mogą istnieć przerwy między poszczególnymi operacjami; jej operacje muszą jednak mieć regularny charakter". 2. z istnieniem zakładu mamy do czynienia, gdy w Umawiającym się Państwie działa dla przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, która to osoba posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa i pełnomocnictwo w tym Państwie zwykle wykonuje, chyba że jej działalność ogranicza się tylko do zakupu dla przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa dóbr i towarów. Zakład istnieje w takim przypadku nawet, gdy brak jest stałej placówki, o której była mowa powyżej. "Uprawnienie do podpisywanie kontraktów musi obejmować kontrakty dotyczące operacji stanowiących istotę działalności przedsiębiorstwa. Nie będzie wystarczającym uprawnieniem pełnomocnictwo osoby do angażowania pracowników do współdziałania z nią w jej czynnościach na rzecz przedsiębiorstwa lub uprawnienie do podpisywania w imieniu przedsiębiorstwa kontraktów mających związek wyłącznie w operacjami wewnętrznymi. Co więcej, uprawnienia muszą zazwyczaj być realizowane w innym państwie i dla stwierdzenia czy taki przypadek ma miejsce, należy odwołać się do konkretnej sytuacji handlowej. Osoba posiadające uprawnienia do negocjowanie wszelkich elementów i szczegółów kontraktu w sposób wiążący przedsiębiorstwo może być uważana za osobę wykonującą uprawnienia "w tym państwie" nawet, jeżeli kontrakt jest podpisany przez inną osobę w państwie, w którym położone jest przedsiębiorstwo". Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy:
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, H I. nie posiada w Polsce zagranicznego zakładu w rozumieniu postanowień ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym nie podlegają w Polsce opodatkowaniu dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz .U. z 2000r. Nr 54, poz. 654) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 26 ww. ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy, są zobowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. W myśl art. 21 ust. 1 pkt 2a) powyższej ustawy podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez ww. podatników przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze ustala się w wysokości 20% przychodów. Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, o czym stanowi ust. 2 ww. artykułu. Z uwagi na powyższe postanowienia ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezasadne jest stanowisko Wnioskodawcy, iż dochody uzyskane przez nierezydentów na terytorium Polski mogą być opodatkowane w Polsce wyłącznie w przypadku, gdy są one uzyskane przy pomocy zagranicznego zakładu, który ten nierezydent posiada w Polsce i poprzez który prowadzi w Polsce działalność, bowiem ww. postanowienia ustawy przewidują, iż nierezydenci podlegają obowiązkowi podatkowemu od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niekoniecznie uzyskanych przy pomocy zakładu położonego w Polsce. Rozpatrując stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego we wniosku pytania, należy sięgnąć do pojęcia zagranicznego zakładu, zdefiniowanego w art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym zagraniczny zakład oznacza:
Zgodnie z art. 8 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz.178, dalej: umowa polsko - amerykańska) zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa powinny być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Stosownie do postanowień art. 6 ust. 1 i 2 określenie "zakład" oznacza stałe miejsce, w którym całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność gospodarczą przedsiębiorstwa, a w szczególności oznacza:
Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 3 ww. umowy "zakładu" nie stanowią następujące stałe miejsca działalności gospodarczej używane wyłącznie w jednym lub więcej z niżej wymienionych celów:
Prezentując swoje stanowisko, Wnioskodawca podkreśla, że nie posiada w Polsce zagranicznego zakładu w rozumieniu ww. postanowień ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i umowy polsko - amerykańskiej, ponieważ, nie posiada w Polsce placówki w rozumieniu definicji zawartych w wymienionych aktach prawnych, ani też nie działa w Polsce dla Wnioskodawcy osoba, która posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy i pełnomocnictwo to w Polsce zwykle wykonuje. Organ wydający interpretację nie podziela tego stanowiska. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że polska spółka X Sp. z o.o., będąca właścicielem przedmiotowych hoteli, nie wynajmuje Wnioskodawcy żadnych pomieszczeń służących do wykonywania przez przedstawicieli Wnioskodawcy czynności w ramach Umowy Zarządczej. H I. nie dysponuje także takimi pomieszczeniami na podstawie innego tytułu prawnego. Jednakże przedstawiciele ci, w czasie wykonywania usług w ramach ww. umowy przebywają w Hotelu i w ramach czynności przewidzianych ww. umową spotykają się z odpowiednimi osobami personelu Hotelu na terenie tegoż Hotelu, m.in. w salach konferencyjnych, pokojach biurowych, restauracji, kawiarni. Zgodnie z pkt 4 Komentarza do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, wersja skrócona 15 lipca 2005r., tak jak podaje Wnioskodawca w swoim stanowisku, określenie "placówka" obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Placówka - jako miejsce działalności gospodarczej - może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń ani gdy nie są one wymagane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa; wystarczy posiadanie pewnej przestrzeni do własnej dyspozycji. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem, czy najemcą lokalu, środków lub urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Zgodnie z pkt 4.1 Komentarza, sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do własnej dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy aby zaistniała stała placówka gospodarcza. Nie wymaga się, aby przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką. Skoro działalność Wnioskodawcy na terenie Hotelu polega m.in. na zarządzaniu tym Hotelem, które polega na kontroli dotrzymywania przez ten Hotel wyznaczonych standardów, należy sądzić, iż Wnioskodawca nie potrzebuje formalnego prawa do dysponowania pomieszczeniami służącymi do wykonywania przez jego przedstawicieli czynności w ramach Umowy Zarządczej. Ponadto, należy zauważyć, iż w umowie polsko - amerykańskiej zakład został zdefiniowany jako: "stałe miejsce, w którym całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność gospodarczą przedsiębiorstwa". W przedmiotowej sprawie stałym miejscem wykonywania przez Wnioskodawcę działalności na terytorium Polski jest teren Hotelu, w którym przebywają przedstawiciele Wnioskodawcy świadcząc usługi w ramach ww. umowy. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność hotelową a także zarządza hotelami, tj. kontroluje dotrzymywanie przez poszczególne hotele wyznaczonych i opracowanych przez siebie standardów działalności hoteli, ich wyglądu, zakresu świadczonych usług, lokalizacji, sprawuje bieżący nadzór nad tymi hotelami, analizuje otrzymane raporty przygotowywane przez poszczególne hotele, wydaje polecenia w zakresie prowadzenia tych hoteli, decyduje o polityce cenowej. Ww. czynności wykonywane przez Wnioskodawcę dotyczą także Hotelu, znajdującego się na terytorium Polski, i jak wynika ze stanu faktycznego, wykonywane są przez przedstawicieli H International Co., którzy przyjeżdżają do Polski w celu dokonania kontroli dotrzymywania przez Hotel wymaganych standardów. Czynności wykonywane więc przez tych przedstawicieli w odniesieniu do funkcjonowania Hotelu odpowiadają profilowi czynności, jakie wykonują odpowiedni przedstawiciele H I. w odniesieniu do hoteli w Stanach Zjednoczonych. Ponadto, zakres czynności wykonywanych przez przedstawicieli Wnioskodawcy na podstawie Umowy Zarządczej (usługi techniczne, takie jak pomoc architektom oraz projektantom wnętrz Właściciela Hotelu w zakresie motywu projektowego, funkcjonalnego rozkładu pokoi gościnnych, pomieszczeń wspólnych, restauracji, barów i sal balowych, zarządzanie Hotelem, usługi grupowe jak np. centralny marketing, system sprzedaży, system rozwoju biznesu, bieżący nadzór, wskazuje na to, iż nie są to czynności jednorazowe, a zaangażowanie Wnioskodawcy na terytorium Polski jest istotne. Wszystkie te czynności mają bowiem zapewnić właściwe funkcjonowanie Hotelu, tj. zgodne z standardami wyznaczonymi przez H I. Stopień zaangażowania Wnioskodawcy w proces funkcjonowania Hotelu wskazuje, iż nie można uznać działalności H I. za działalność incydentalną, oderwaną od przedmiotu działalności X Sp. z o.o. Stały udział Wnioskodawcy w działalność prowadzoną przez X Sp. z o.o. w przedmiotowej sprawie zostaje potwierdzony przez uprawnienia, jakie mają przedstawiciele Wnioskodawcy w ramach Umowy. Osoby te, odpowiedzialne za poszczególne działy w Hotelu, wydają polecenia pracownikom Hotelu np. zmiany cennika, gdy zmienia się polityka cenowa Wnioskodawcy, zmiany w wystroju Hotelu w przypadku zmiany koncepcji Wnioskodawcy odnośnie wystroju wnętrz, dokonania zmian w menu, gdy następuje globalna zmiana menu. Zatem, w konsekwencji Wnioskodawca nie tylko wpływa w sposób bierny na proces podejmowanych decyzji w ramach funkcjonowania Hotelu, ale jest aktywnym uczestnikiem procesu decyzyjnego. Z Komentarza OECD do art. 5 Konwencji wynika, iż aby placówka mogła stać się zakładem, przedsiębiorstwo musi prowadzić własną działalność całkowicie lub częściowo za jej pośrednictwem. Działalność placówki nie musi mieć charakteru produkcyjnego. Co więcej, jej działalność nie musi być obowiązkowo trwała, a zatem mogą istnieć przerwy pomiędzy poszczególnymi operacjami; jej operacje muszą jednak mieć regularny charakter (pkt 7 Komentarza OECD do art. 5). Na stały charakter działalności H I. w Polsce wskazują postanowienia Umowy Zarządczej, z których wynika, że przedstawiciele Wnioskodawcy prowadzą stały nadzór nad zarządzaniem Hotelu i regularnie odwiedzają go, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie, tj. zgodne ze standardami H. Z opisu stanu faktycznego wynika, że świadczenie usług przez Wnioskodawcę, w ramach Umowy, nie podlega jakimkolwiek ograniczeniom czasowym, poza okresem na jaki została zawarta sama Umowa. O regularnym charakterze działalności Wnioskodawcy w opisanym wyżej zakresie świadczy także sposób ustalenia płatności za wykonane usługi. Mianowicie ustalenie honorarium za zarządzanie w wysokości 2,5% przychodu X Sp. z o.o. zdefiniowanego w Umowie wskazuje na powtarzalność czynności, które są wynagradzane, jak również na ich regularny charakter. Skoro zaś placówka charakteryzuje się określonym stopniem trwałości nie można mówić o jej tymczasowym charakterze. Podsumowując, należy stwierdzić iż spełnione zostały przesłanki miejsca, w którym przedsiębiorstwo częściowo wykonuje działalność gospodarczą. Z uwagi natomiast na stopień zaangażowania Wnioskodawcy w funkcjonowanie Hotelu, nieuprawnionym byłoby stwierdzenie, że Wnioskodawca posiada na terenie Hotelu stałą placówkę utrzymywaną dla celów reklamowych, dla dostarczania informacji, dla badań naukowych lub dla podobnej działalności o przygotowawczym lub pomocniczym charakterze, prowadzonej dla przedsiębiorstwa. Zatem, działalność H I. na terytorium Polski, która jest prowadzona w ramach Umowy Zarządczej stanowi zakład w rozumieniu art. 6 umowy polsko - amerykańskiej. Zgodnie z powołanym art. 8 ww. umowy zyski osiągnięte przez Wnioskodawcę w Polsce podlegają opodatkowaniu zgodnie z polskim ustawodawstwem w wysokości w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-01-07 |
