Pytanie:

Czy przy ustalaniu dochodów osób fizycznych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, których identyfikacja nie jest możliwa ma zastosowanie metoda FIFO? Obligacje zostały zakupione przed dniem 1 grudnia 2001 r. (dochody z tytułu odsetek i dyskonta zwolnione od podatku) oraz po tym dniu (opodatkowane), zatem są one tego samego typu, ale o różnym statusie w przepisach.

W przypadku zbycia części obligacji powstaje problem polegający na określeniu, czy zbyte obligacje były nabyte przed dniem 01.12.2001 r., czy po tym dniu.

Spółka twierdzi, iż z art. 30b ust. 7 updof w związku z art. 30a ust. 3 updof nie wynika jednoznacznie, że zasadę FIFO należy stosować w celu ustalania, które dochody z tytułu odsetek i dyskonta od obligacji podlegają opodatkowaniu, a które nie. Mimo to Spółka stoi na stanowisku, że zasadę FIFO należy stosować także w celu ustalenia zakresu zwolnienia określonego w art. 52a ust. 1 pkt 1 updof. W związku z powyższym Spółka zwraca się z prośbą o potwierdzenie prawidłowości zajętego stanowiska.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego informuje:

Zgodnie z art. 30b ust. 7 updof przy ustalaniu dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, których identyfikacja nie jest możliwa, ma zastosowanie przepis zawarty w art. 30a ust. 3 updof, który stanowi: "jeżeli nie jest możliwa identyfikacja umarzanych jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, umarzanych albo wykupywanych certyfikatów inwestycyjnych w tych funduszach lub w inny sposób unicestwianych tytułów udziału w funduszach kapitałowych, przyjmuje się, że kolejno są to odpowiednio jednostki, certyfikaty lub tytuły począwszy od nabytych przez podatnika najwcześniej (FIFO). Zasadę, o której mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się odrębnie dla każdego rachunku inwestycyjnego".

A zatem zasadę tę należy stosować do wszystkich niezidentyfikowanych papierów wartościowych, a więc zarówno dla zakupionych przed dniem 1 grudnia 2001 r., jak i po tym dniu.

Z przepisu art. 30b ust. 7 updof w związku z art. 30a ust. 3 updof nie wynika, że zasadę tę należy stosować jedynie w przypadku ustalania dochodu z odpłatnego zbycia obligacji. Przepis ten odnosi się do ogólnej sytuacji, gdy nie jest możliwa identyfikacja, bez wskazania jakiemu celowi ta identyfikacja ma służyć - ustalaniu dochodu, czy też jakimkolwiek innym celom. W związku z tym zasadę FIFO należy stosować także w sytuacji, gdy konieczne jest ustalenie, czy podatnik dokonuje sprzedaży obligacji zwolnionych od podatku na podstawie art. 52a ust. 1 pkt 1 updof, czy też nie korzystających z tego zwolnienia.

Biorąc pod uwagę przepisy omówione powyżej Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanawia jak na wstępie.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie informuje, iż:

1. interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia i jest aktualna do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez składającego zapytanie;

2. interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej.

Na niniejsze postanowienie przysługuje Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie składane za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie. Zażalenie zgodnie z art. 236 § 2 w związku z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.