Istota interpretacji:

W związku z opisanym stanem faktycznym, Spółka zwraca się pytaniem czy jest zobowiązana do pobrania i zapłaty podatku u źródła w Polsce zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy zaś nie podlega tym przepisom i należy stosować przepisy kraju w którym urządzenia są faktycznie użytkowane tj. w opisanym przypadku na Litwie?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka realizuje na Litwie kontrakty zawarte z firmą litewską. Z uwagi na czas trwania kontraktu Spółka w tym kraju posiada zarejestrowany oddział podatkowy rozliczając podatki VAT i dochodowy wg przepisów litewskich. Na potrzeby realizacji tych kontraktów Spółka wynajmuje od firmy niemieckiej sprzęt budowlany (głównie dźwigi). Urządzenia wykorzystywane są przez zakład Spółki wyłącznie na Litwie. Z tytułu świadczonych usług, zobowiązania na rzecz kontrahenta niemieckiego regulowane są przez Spółkę z konta w banku polskim. Ponadto Spółka informuje, że jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji wynajmującego sprzęt tj. firmy niemieckiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W związku z opisanym stanem faktycznym, Spółka zwraca się pytaniem czy jest zobowiązana do pobrania i zapłaty podatku u źródła w Polsce zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy zaś nie podlega tym przepisom i należy stosować przepisy kraju w którym urządzenia są faktycznie użytkowane tj. w opisanym przypadku na Litwie...

Zdaniem Spółki zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), osoby prawne, które dokonują wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (np. za użytkowanie urządzenia przemysłowego) są obowiązane, jako płatnicy, w dniu dokonania takiej wypłaty pobierać ryczałtowy podatek dochodowy od tych wypłat. Innymi słowy, podmiotem obowiązanym do obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku u źródła do Urzędu Skarbowego jest podmiot, który faktycznie dokonuje wypłaty należności.

W opisanym przypadku Spółka uważa, że w związku z wynajmem dźwigów, podmiotem właściwym w zakresie poboru i zapłaty podatku u źródła będzie Spółka jako podmiot polski, a jego zapłata winna nastąpić na konto polskiego Urzędu Skarbowego.

Podmiotem dokonującym wypłaty należności jest spółka polska, to ona zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest obowiązana do obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku u źródła do Urzędu Skarbowego (z uwzględnieniem odpowiednich przepisów polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania). W takiej sytuacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie właściwości organów podatkowych z dnia 22 sierpnia 2005 r. (§ 6), Urzędem Skarbowym właściwym dla takiej wpłaty podatku będzie Urząd Skarbowy ze względu na miejsce siedziby płatnika (czyli polski Urząd Skarbowy właściwy ze względu na siedzibę Spółki polskiej).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.